Την επόμενη μέρα, η τελευταία πράξη της βασιλείας του ήταν η βασιλική έγκριση του Νόμου περί Διακήρυξης Παραίτησης της Αυτού Μεγαλειότητος του 1936. Όπως απαιτείται από το Καταστατικό του Ουέστμινστερ, όλα τα Κυριαρχικά Κράτη είχαν ήδη συναινέσει στην παραίτηση.
Τη νύχτα της 11ης Δεκεμβρίου 1936, ο Εδουάρδος, έχοντας πλέον επανέλθει στον τίτλο και την προσφώνηση του πρίγκιπα, εξήγησε την απόφασή του να παραιτηθεί σε μια παγκόσμια ραδιοφωνική εκπομπή. Είπε χαρακτηριστικά: «Βρήκα αδύνατο να φέρω το βαρύ φορτίο της ευθύνης και να εκπληρώσω τα καθήκοντά μου ως βασιλιάς όπως θα ήθελα, χωρίς τη βοήθεια και την υποστήριξη της γυναίκας που αγαπώ». Πρόσθεσε ότι η «απόφαση ήταν δική μου και μόνο δική μου... Το άλλο πρόσωπο που αφορά άμεσα το θέμα προσπάθησε μέχρι την τελευταία στιγμή να με πείσει να ακολουθήσω διαφορετική πορεία».
Λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα, στις 11 Δεκεμβρίου 1936, κατά τη διάρκεια της κρίσης παραίτησης, ο Εδουάρδος Η' εγκατέλειψε τον θρόνο για να παντρευτεί τη Γουόλις Σίμπσον, μια Αμερικανίδα που είχε πάρει δύο φορές διαζύγιο, την οποία ούτε η Εκκλησία της Αγγλίας ούτε οι κυβερνήσεις των Κτήσεων θα αποδέχονταν ως βασίλισσα. Η Εκκλησία δεν αναγνώριζε ως έγκυρο τον γάμο μιας διαζευγμένης γυναίκας με εν ζωή πρώην σύζυγο. Η παραίτηση του Εδουάρδου έκανε τον απρόθυμο Δούκα του Γιορκ τον νέο Βασιλιά Γεώργιο ΣΤ', και η Μαργαρίτα έγινε δεύτερη στη σειρά διαδοχής του θρόνου, με τον τίτλο Πριγκίπισσα Μαργαρίτα για να υποδηλώσει την ιδιότητά της ως παιδί του μονάρχη. Η οικογένεια μετακόμισε στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ· το δωμάτιο της Μαργαρίτας είχε θέα στο The Mall.
Την επόμενη μέρα, η τελευταία πράξη της βασιλείας του ήταν η βασιλική έγκριση του Νόμου περί Διακήρυξης Παραίτησης της Αυτού Μεγαλειότητος του 1936. Όπως απαιτείται από το Καταστατικό του Ουέστμινστερ, όλα τα Κυριαρχικά Κράτη είχαν ήδη συναινέσει στην παραίτηση.
Τη νύχτα της 11ης Δεκεμβρίου 1936, ο Εδουάρδος, έχοντας πλέον επανέλθει στον τίτλο και την προσφώνηση του πρίγκιπα, εξήγησε την απόφασή του να παραιτηθεί σε μια παγκόσμια ραδιοφωνική εκπομπή. Είπε χαρακτηριστικά: «Βρήκα αδύνατο να φέρω το βαρύ φορτίο της ευθύνης και να εκπληρώσω τα καθήκοντά μου ως βασιλιάς όπως θα ήθελα, χωρίς τη βοήθεια και την υποστήριξη της γυναίκας που αγαπώ». Πρόσθεσε ότι η «απόφαση ήταν δική μου και μόνο δική μου... Το άλλο πρόσωπο που αφορά άμεσα το θέμα προσπάθησε μέχρι την τελευταία στιγμή να με πείσει να ακολουθήσω διαφορετική πορεία».
Λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα, στις 11 Δεκεμβρίου 1936, κατά τη διάρκεια της κρίσης παραίτησης, ο Εδουάρδος Η' εγκατέλειψε τον θρόνο για να παντρευτεί τη Γουόλις Σίμπσον, μια Αμερικανίδα που είχε πάρει δύο φορές διαζύγιο, την οποία ούτε η Εκκλησία της Αγγλίας ούτε οι κυβερνήσεις των Κτήσεων θα αποδέχονταν ως βασίλισσα. Η Εκκλησία δεν αναγνώριζε ως έγκυρο τον γάμο μιας διαζευγμένης γυναίκας με εν ζωή πρώην σύζυγο. Η παραίτηση του Εδουάρδου έκανε τον απρόθυμο Δούκα του Γιορκ τον νέο Βασιλιά Γεώργιο ΣΤ', και η Μαργαρίτα έγινε δεύτερη στη σειρά διαδοχής του θρόνου, με τον τίτλο Πριγκίπισσα Μαργαρίτα για να υποδηλώσει την ιδιότητά της ως παιδί του μονάρχη. Η οικογένεια μετακόμισε στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ· το δωμάτιο της Μαργαρίτας είχε θέα στο The Mall.