Ο Αλ-Μαλίκ αλ-Μανσούρ Φαχρ αντ-Ντιν Ουθμάν ιμπν Τζακμάκ, γνωστότερος ως Αλ-Μανσούρ Ουθμάν, ήταν Σουλτάνος της Μαμελούκικης δυναστείας των Μπούρτζι στο Κάιρο (1453).
Ο Αλ-Μαλίκ αλ-Ασράφ Σαΐφ αλ-Ντιν Αμπού αν-Νασρ Ινάλ αλ-'Αλα'ι αζ-Ζαχίρι αν-Νασίρι αλ-Ατζρούντ ήταν ο 13ος Μαμελούκος σουλτάνος των Μπούρτζι στην Αίγυπτο, κυβερνώντας μεταξύ 1453–1461.
Η Κωνσταντινούπολη σε αυτό το στάδιο ήταν υποπληθυσμένη και ερειπωμένη. Ο πληθυσμός της πόλης είχε καταρρεύσει τόσο σοβαρά που δεν ήταν πλέον τίποτα περισσότερο από μια ομάδα χωριών που χωρίζονταν από χωράφια. Στις 2 Απριλίου 1453, ο στρατός του Σουλτάνου Μεχμέτ με 80.000 άνδρες και μεγάλο αριθμό ατάκτων πολιόρκησε την πόλη.
Ο γιος του Μουράτ Β', ο Μωάμεθ ο Πορθητής, αναδιοργάνωσε τόσο το κράτος όσο και τον στρατό, και στις 29 Μαΐου 1453 κατέκτησε την Κωνσταντινούπολη, τερματίζοντας τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο Μωάμεθ επέτρεψε στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία να διατηρήσει την αυτονομία της και τη γη της με αντάλλαγμα την αποδοχή της οθωμανικής εξουσίας.
Παρά την απεγνωσμένη ύστατη άμυνα της πόλης από τις αριθμητικά πολύ κατώτερες δυνάμεις (περίπου 7.000 άνδρες, 2.000 από τους οποίους ήταν ξένοι), η Κωνσταντινούπολη έπεσε τελικά στους Οθωμανούς μετά από πολιορκία δύο μηνών στις 29 Μαΐου 1453. Ο τελευταίος Βυζαντινός αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, εθεάθη για τελευταία φορά να απορρίπτει τα αυτοκρατορικά του εμβλήματα και να ρίχνεται στη μάχη σώμα με σώμα αφού τα τείχη της πόλης είχαν καταληφθεί.
Ο Αλ-Μαλίκ αλ-Μανσούρ Φαχρ αντ-Ντιν Ουθμάν ιμπν Τζακμάκ, γνωστότερος ως Αλ-Μανσούρ Ουθμάν, ήταν Σουλτάνος της Μαμελούκικης δυναστείας των Μπούρτζι στο Κάιρο (1453).
Ο Αλ-Μαλίκ αλ-Ασράφ Σαΐφ αλ-Ντιν Αμπού αν-Νασρ Ινάλ αλ-'Αλα'ι αζ-Ζαχίρι αν-Νασίρι αλ-Ατζρούντ ήταν ο 13ος Μαμελούκος σουλτάνος των Μπούρτζι στην Αίγυπτο, κυβερνώντας μεταξύ 1453–1461.
Η Κωνσταντινούπολη σε αυτό το στάδιο ήταν υποπληθυσμένη και ερειπωμένη. Ο πληθυσμός της πόλης είχε καταρρεύσει τόσο σοβαρά που δεν ήταν πλέον τίποτα περισσότερο από μια ομάδα χωριών που χωρίζονταν από χωράφια. Στις 2 Απριλίου 1453, ο στρατός του Σουλτάνου Μεχμέτ με 80.000 άνδρες και μεγάλο αριθμό ατάκτων πολιόρκησε την πόλη.
Ο γιος του Μουράτ Β', ο Μωάμεθ ο Πορθητής, αναδιοργάνωσε τόσο το κράτος όσο και τον στρατό, και στις 29 Μαΐου 1453 κατέκτησε την Κωνσταντινούπολη, τερματίζοντας τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο Μωάμεθ επέτρεψε στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία να διατηρήσει την αυτονομία της και τη γη της με αντάλλαγμα την αποδοχή της οθωμανικής εξουσίας.
Παρά την απεγνωσμένη ύστατη άμυνα της πόλης από τις αριθμητικά πολύ κατώτερες δυνάμεις (περίπου 7.000 άνδρες, 2.000 από τους οποίους ήταν ξένοι), η Κωνσταντινούπολη έπεσε τελικά στους Οθωμανούς μετά από πολιορκία δύο μηνών στις 29 Μαΐου 1453. Ο τελευταίος Βυζαντινός αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, εθεάθη για τελευταία φορά να απορρίπτει τα αυτοκρατορικά του εμβλήματα και να ρίχνεται στη μάχη σώμα με σώμα αφού τα τείχη της πόλης είχαν καταληφθεί.
