Το 188 π.Χ., μετά τον πόλεμο κατά των Σελευκιδών, οι Ρωμαίοι κατέλαβαν τις κτήσεις του ηττημένου Αντιόχου Γ' του Μεγάλου στη Μικρά Ασία και έδωσαν τη Μυσία, τη Λυδία, τη Φρυγία και την Παμφυλία στο βασίλειο της Περγάμου, και την Καρία, τη Λυκία και την Πισιδία, στη νοτιοδυτική γωνία της Μικράς Ασίας, στη Ρόδο, έναν άλλο ρωμαϊκό σύμμαχο. Αργότερα οι Ρωμαίοι έδωσαν αυτές τις κτήσεις της Ρόδου στην Πέργαμο.
Μετά την ήττα του πρώην συμμάχου του Φιλίππου από τη Ρώμη το 197 π.Χ., ο Αντίοχος είδε την ευκαιρία για επέκταση στην ίδια την Ελλάδα. Ενθαρρυμένος από τον εξόριστο Καρχηδόνιο στρατηγό Αννίβα και συνάπτοντας συμμαχία με την δυσαρεστημένη Αιτωλική Συμπολιτεία, ο Αντίοχος εξαπέλυσε εισβολή διασχίζοντας τον Ελλήσποντο. Με τον τεράστιο στρατό του, στόχευε να καθιερώσει τη Σελευκιδική αυτοκρατορία ως την κυρίαρχη δύναμη στον ελληνιστικό κόσμο, αλλά αυτά τα σχέδια έθεσαν την αυτοκρατορία σε πορεία σύγκρουσης με τη νέα ανερχόμενη δύναμη της Μεσογείου, τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Στις μάχες των Θερμοπυλών (191 π.Χ.) και της Μαγνησίας (190 π.Χ.), οι δυνάμεις του Αντιόχου υπέστησαν συντριπτικές ήττες και αναγκάστηκε να συνάψει ειρήνη και να υπογράψει τη Συνθήκη της Απάμειας (188 π.Χ.), ο κύριος όρος της οποίας προέβλεπε ότι οι Σελευκίδες συμφωνούσαν να πληρώσουν μεγάλη αποζημίωση, να αποσυρθούν από τη Μικρά Ασία και να μην επιχειρήσουν ποτέ ξανά να επεκτείνουν τη Σελευκιδική επικράτεια δυτικά των Ορέων του Ταύρου.
Ο Χουί πέθανε. Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Αυτοκράτορας Τσιανσάο των Χαν.
Το 188 π.Χ., μετά τον πόλεμο κατά των Σελευκιδών, οι Ρωμαίοι κατέλαβαν τις κτήσεις του ηττημένου Αντιόχου Γ' του Μεγάλου στη Μικρά Ασία και έδωσαν τη Μυσία, τη Λυδία, τη Φρυγία και την Παμφυλία στο βασίλειο της Περγάμου, και την Καρία, τη Λυκία και την Πισιδία, στη νοτιοδυτική γωνία της Μικράς Ασίας, στη Ρόδο, έναν άλλο ρωμαϊκό σύμμαχο. Αργότερα οι Ρωμαίοι έδωσαν αυτές τις κτήσεις της Ρόδου στην Πέργαμο.
Μετά την ήττα του πρώην συμμάχου του Φιλίππου από τη Ρώμη το 197 π.Χ., ο Αντίοχος είδε την ευκαιρία για επέκταση στην ίδια την Ελλάδα. Ενθαρρυμένος από τον εξόριστο Καρχηδόνιο στρατηγό Αννίβα και συνάπτοντας συμμαχία με την δυσαρεστημένη Αιτωλική Συμπολιτεία, ο Αντίοχος εξαπέλυσε εισβολή διασχίζοντας τον Ελλήσποντο. Με τον τεράστιο στρατό του, στόχευε να καθιερώσει τη Σελευκιδική αυτοκρατορία ως την κυρίαρχη δύναμη στον ελληνιστικό κόσμο, αλλά αυτά τα σχέδια έθεσαν την αυτοκρατορία σε πορεία σύγκρουσης με τη νέα ανερχόμενη δύναμη της Μεσογείου, τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Στις μάχες των Θερμοπυλών (191 π.Χ.) και της Μαγνησίας (190 π.Χ.), οι δυνάμεις του Αντιόχου υπέστησαν συντριπτικές ήττες και αναγκάστηκε να συνάψει ειρήνη και να υπογράψει τη Συνθήκη της Απάμειας (188 π.Χ.), ο κύριος όρος της οποίας προέβλεπε ότι οι Σελευκίδες συμφωνούσαν να πληρώσουν μεγάλη αποζημίωση, να αποσυρθούν από τη Μικρά Ασία και να μην επιχειρήσουν ποτέ ξανά να επεκτείνουν τη Σελευκιδική επικράτεια δυτικά των Ορέων του Ταύρου.
Ο Χουί πέθανε. Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Αυτοκράτορας Τσιανσάο των Χαν.
