Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής
Τον Νοέμβριο του 1978, ο Γκορμπατσόφ διορίστηκε Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής.
Δείτε τα πιο αξέχαστα γεγονότα November 1978 μ.Χ..
Τον Νοέμβριο του 1978, ο Γκορμπατσόφ διορίστηκε Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής.
Τον Νοέμβριο, ο κοσμικός ηγέτης του Εθνικού Μετώπου, Καρίμ Σαντζαμπί, πέταξε στο Παρίσι για να συναντήσει τον Χομεϊνί. Εκεί, οι δυο τους υπέγραψαν μια συμφωνία για ένα προσχέδιο συντάγματος που θα ήταν «ισλαμικό και δημοκρατικό». Αυτό σηματοδότησε την πλέον επίσημη συμμαχία μεταξύ του κλήρου και της κοσμικής αντιπολίτευσης. Προκειμένου να βοηθήσει στη δημιουργία ενός δημοκρατικού προπετάσματος, ο Χομεϊνί τοποθέτησε δυτικότροπα πρόσωπα (όπως ο Σαντέγκ Γκοτμπζαντέχ και ο Εμπραχίμ Γιαζντί) ως δημόσιους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης και δεν μίλησε ποτέ στα μέσα ενημέρωσης για τις προθέσεις του να δημιουργήσει μια θεοκρατία.
Στις 5 Νοεμβρίου, οι διαδηλώσεις στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης έγιναν θανατηφόρες μετά από συμπλοκή που ξέσπασε με ένοπλους στρατιώτες. Μέσα σε λίγες ώρες, η Τεχεράνη βυθίστηκε σε μια εξέγερση πλήρους κλίμακας. Ολόκληρα τετράγωνα με δυτικά σύμβολα, όπως κινηματογράφοι και πολυκαταστήματα, καθώς και κυβερνητικά και αστυνομικά κτίρια, καταλήφθηκαν, λεηλατήθηκαν και κάηκαν. Η βρετανική πρεσβεία στην Τεχεράνη κάηκε εν μέρει και βανδαλίστηκε επίσης, ενώ η αμερικανική πρεσβεία είχε σχεδόν την ίδια τύχη (το γεγονός έγινε γνωστό στους ξένους παρατηρητές ως «Η μέρα που κάηκε η Τεχεράνη»).
Στις 6 Νοεμβρίου, ο Σάχης απέλυσε τον Σαρίφ-Εμαμί από τη θέση του πρωθυπουργού και επέλεξε να διορίσει μια στρατιωτική κυβέρνηση στη θέση της. Ο Σάχης επέλεξε τον στρατηγό Γκολαμρεζά Αζχαρί για πρωθυπουργό λόγω της ήπιας προσέγγισής του στην κατάσταση. Το υπουργικό συμβούλιο που επέλεξε ήταν στρατιωτικό μόνο κατ' όνομα και αποτελούνταν κυρίως από πολιτικούς ηγέτες.
Τον Νοέμβριο του 1978, ο Γκορμπατσόφ διορίστηκε Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής.
Τον Νοέμβριο, ο κοσμικός ηγέτης του Εθνικού Μετώπου, Καρίμ Σαντζαμπί, πέταξε στο Παρίσι για να συναντήσει τον Χομεϊνί. Εκεί, οι δυο τους υπέγραψαν μια συμφωνία για ένα προσχέδιο συντάγματος που θα ήταν «ισλαμικό και δημοκρατικό». Αυτό σηματοδότησε την πλέον επίσημη συμμαχία μεταξύ του κλήρου και της κοσμικής αντιπολίτευσης. Προκειμένου να βοηθήσει στη δημιουργία ενός δημοκρατικού προπετάσματος, ο Χομεϊνί τοποθέτησε δυτικότροπα πρόσωπα (όπως ο Σαντέγκ Γκοτμπζαντέχ και ο Εμπραχίμ Γιαζντί) ως δημόσιους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης και δεν μίλησε ποτέ στα μέσα ενημέρωσης για τις προθέσεις του να δημιουργήσει μια θεοκρατία.
Στις 5 Νοεμβρίου, οι διαδηλώσεις στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης έγιναν θανατηφόρες μετά από συμπλοκή που ξέσπασε με ένοπλους στρατιώτες. Μέσα σε λίγες ώρες, η Τεχεράνη βυθίστηκε σε μια εξέγερση πλήρους κλίμακας. Ολόκληρα τετράγωνα με δυτικά σύμβολα, όπως κινηματογράφοι και πολυκαταστήματα, καθώς και κυβερνητικά και αστυνομικά κτίρια, καταλήφθηκαν, λεηλατήθηκαν και κάηκαν. Η βρετανική πρεσβεία στην Τεχεράνη κάηκε εν μέρει και βανδαλίστηκε επίσης, ενώ η αμερικανική πρεσβεία είχε σχεδόν την ίδια τύχη (το γεγονός έγινε γνωστό στους ξένους παρατηρητές ως «Η μέρα που κάηκε η Τεχεράνη»).
Στις 6 Νοεμβρίου, ο Σάχης απέλυσε τον Σαρίφ-Εμαμί από τη θέση του πρωθυπουργού και επέλεξε να διορίσει μια στρατιωτική κυβέρνηση στη θέση της. Ο Σάχης επέλεξε τον στρατηγό Γκολαμρεζά Αζχαρί για πρωθυπουργό λόγω της ήπιας προσέγγισής του στην κατάσταση. Το υπουργικό συμβούλιο που επέλεξε ήταν στρατιωτικό μόνο κατ' όνομα και αποτελούνταν κυρίως από πολιτικούς ηγέτες.