1Γέννηση
Ο Ρουχολά Μουσάβι Χομεϊνί, του οποίου το μικρό όνομα σημαίνει «πνεύμα του Αλλάχ», γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1902 στο Χομεΐν, στην επαρχία Μαρκαζί.
2Έναρξη σπουδών
Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, έγιναν διευθετήσεις για να σπουδάσει στο ισλαμικό ιεροσπουδαστήριο στο Εσφαχάν, αλλά αντ' αυτού τον προσέλκυσε το ιεροσπουδαστήριο στο Αράκ. Τέθηκε υπό την ηγεσία του Αγιατολάχ Αμπντούλ Καρίμ Χαερί Γιαζντί. Το 1920, ο Χομεϊνί μετακόμισε στο Αράκ και ξεκίνησε τις σπουδές του.
3Πρώτο πολιτικό βιβλίο
Το πρώτο του πολιτικό βιβλίο, το Kashf al-Asrar (Αποκάλυψη των Μυστικών), που δημοσιεύτηκε το 1942, ήταν μια σημείο προς σημείο ανασκευή του Asrar-e hazar salih (Μυστικά Χιλίων Ετών), ενός φυλλαδίου γραμμένου από έναν μαθητή του κορυφαίου αντικληρικού ιστορικού του Ιράν.
4Λευκή Επανάσταση
Τον Ιανουάριο του 1963, ο Σάχης ανακοίνωσε τη «Λευκή Επανάσταση», ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων έξι σημείων που ζητούσε αγροτική μεταρρύθμιση, εθνικοποίηση των δασών, πώληση κρατικών επιχειρήσεων σε ιδιώτες, εκλογικές αλλαγές για την παροχή δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες και τη δυνατότητα σε μη μουσουλμάνους να κατέχουν αξιώματα, συμμετοχή στα κέρδη της βιομηχανίας και εκστρατεία αλφαβητισμού στα σχολεία του έθνους. Ορισμένες από αυτές τις πρωτοβουλίες θεωρήθηκαν επικίνδυνες, ειδικά από τους ισχυρούς και προνομιούχους Σιίτες ουλεμάδες (θρησκευτικούς μελετητές), και ως τάσεις εκδυτικισμού από τους παραδοσιακούς (ο Χομεϊνί τις έβλεπε ως «επίθεση στο Ισλάμ»).
5Ο Χομεϊνί εξέδωσε μια αυστηρή δήλωση καταγγέλλοντας τον Σάχη και τα σχέδιά του
Στις 22 Ιανουαρίου 1963, ο Χομεϊνί εξέδωσε μια αυστηρή δήλωση καταγγέλλοντας τον Σάχη και τα σχέδιά του. Δύο ημέρες αργότερα, ο Σάχης μετέβη με τεθωρακισμένη φάλαγγα στο Κομ και εκφώνησε λόγο επιτιθέμενος σκληρά στους ουλεμάδες ως τάξη.
6Ο λόγος στη μεντρεσέ Φεϊζιγιέ
Το απόγευμα της Ασούρα (3 Ιουνίου 1963), ο Χομεϊνί εκφώνησε λόγο στη μεντρεσέ Φεϊζιγιέ, κάνοντας παραλληλισμούς μεταξύ του Σουνίτη μουσουλμάνου χαλίφη Γιαζίντ, ο οποίος θεωρείται «τύραννος» από τους Σιίτες, και του Σάχη, καταγγέλλοντας τον Σάχη ως «άθλιο, δυστυχισμένο άνθρωπο» και προειδοποιώντας τον ότι αν δεν άλλαζε τρόπο, θα ερχόταν η μέρα που ο λαός θα ευχαριστούσε για την αποχώρησή του από τη χώρα.
7Σύλληψη
Στις 5 Ιουνίου 1963 (15 του Χορντάν) στις 3:00 π.μ., δύο ημέρες μετά από αυτή τη δημόσια καταγγελία του Σάχη Μοχάμαντ Ρεζά Παχλαβί, ο Χομεϊνί συνελήφθη στο Κομ και μεταφέρθηκε στην Τεχεράνη.
8Ο Χομεϊνί κατήγγειλε τόσο τον Σάχη όσο και τις Ηνωμένες Πολιτείες
Στις 26 Οκτωβρίου 1964, ο Χομεϊνί κατήγγειλε τόσο τον Σάχη όσο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή τη φορά ήταν ως απάντηση στις «συνθηκολογήσεις» ή τη διπλωματική ασυλία που παραχώρησε ο Σάχης στο αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό στο Ιράν.
9Αποστολή στην Τουρκία
Ο Χομεϊνί πέρασε περισσότερα από 14 χρόνια στην εξορία, κυρίως στην ιερή ιρακινή πόλη Νατζάφ. Αρχικά, στάλθηκε στην Τουρκία στις 4 Νοεμβρίου 1964, όπου έμεινε στην Προύσα στο σπίτι του Συνταγματάρχη Αλί Τσετίνερ της Τουρκικής Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
10Στο Ιράκ
Τον Οκτώβριο του 1965, μετά από λιγότερο από ένα χρόνο, του επετράπη να μετακομίσει στη Νατζάφ του Ιράκ, όπου έμεινε μέχρι το 1978, όταν απελάθηκε από τον τότε Αντιπρόεδρο Σαντάμ Χουσεΐν.
11Επίσκεψη στο Παρίσι
Μέχρι τότε, η δυσαρέσκεια για τον Σάχη είχε γίνει έντονη και ο Χομεϊνί επισκέφθηκε το Νεφλ-λε-Σατό, ένα προάστιο του Παρισιού στη Γαλλία, με τουριστική βίζα στις 6 Οκτωβρίου 1978.
12Ο Σάχης εγκατέλειψε τη χώρα
Στον Χομεϊνί δεν επετράπη να επιστρέψει στο Ιράν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σάχη (καθώς βρισκόταν στην εξορία). Στις 16 Ιανουαρίου 1979, ο Σάχης εγκατέλειψε τη χώρα (φαινομενικά «για διακοπές»), για να μην επιστρέψει ποτέ.
13Επιστροφή στο Ιράν
Δύο εβδομάδες αργότερα, την Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 1979, ο Χομεϊνί επέστρεψε θριαμβευτικά στο Ιράν, δεκτός από ένα χαρούμενο πλήθος που υπολογίστηκε (από το BBC) έως και πέντε εκατομμύρια άτομα.
14Ο στρατός κήρυξε ουδετερότητα
Στις 11 Φεβρουαρίου, καθώς η εξέγερση εξαπλωνόταν και οι αποθήκες όπλων καταλαμβάνονταν, ο στρατός κήρυξε ουδετερότητα και το καθεστώς Μπαχτιάρ κατέρρευσε.
15Ο Χομεϊνί διόρισε τον δικό του ανταγωνιστικό μεταβατικό πρωθυπουργό
Στις 11 Φεβρουαρίου, ο Χομεϊνί διόρισε τον δικό του ανταγωνιστικό μεταβατικό πρωθυπουργό, τον Μεχντί Μπαζαργκάν, απαιτώντας: «εφόσον τον έχω διορίσει, πρέπει να υπακούεται». Ήταν η «κυβέρνηση του Θεού», προειδοποίησε, η ανυπακοή σε αυτόν ή στον Μπαζαργκάν θεωρούνταν «εξέγερση κατά του Θεού».
16Αντικατάσταση της μοναρχίας
Στις 30 και 31 Μαρτίου 1979, ένα δημοψήφισμα για την αντικατάσταση της μοναρχίας με μια Ισλαμική Δημοκρατία πέρασε με 98% υπέρ της αντικατάστασης, με το ερώτημα: «πρέπει να καταργηθεί η μοναρχία υπέρ μιας Ισλαμικής Κυβέρνησης;».
17Απαίτηση για την επιστροφή του Σάχη στο Ιράν για δίκη
Στις 22 Οκτωβρίου 1979, οι Ηνωμένες Πολιτείες δέχτηκαν τον εξόριστο και ασθενή Σάχη στη χώρα για θεραπεία καρκίνου. Στο Ιράν, υπήρξε άμεση κατακραυγή, με τον Χομεϊνί και αριστερές ομάδες να απαιτούν την επιστροφή του Σάχη στο Ιράν για δίκη και εκτέλεση.
18Το νέο σύνταγμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας
Τον Νοέμβριο του 1979, το νέο σύνταγμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας εγκρίθηκε με εθνικό δημοψήφισμα.
19Κρίση ομήρων στο Ιράν
Στις 4 Νοεμβρίου, μια ομάδα Ιρανών φοιτητών που αυτοαποκαλούνταν Μουσουλμάνοι Φοιτητές Ακόλουθοι της Γραμμής του Ιμάμη, κατέλαβαν την Αμερικανική Πρεσβεία στην Τεχεράνη, κρατώντας 52 μέλη του προσωπικού της πρεσβείας ομήρους για 444 ημέρες – ένα γεγονός γνωστό ως η κρίση των ομήρων στο Ιράν.
20Πρώτος πρόεδρος του Ιράν
Στις 4 Φεβρουαρίου 1980, ο Αμπολχασάν Μπανισάντρ εξελέγη ως ο πρώτος πρόεδρος του Ιράν.
21Πόλεμος με το Ιράκ
Το Ιράκ εξαπέλυσε εισβολή πλήρους κλίμακας στο Ιράν, ξεκινώντας τον Πόλεμο Ιράν-Ιράκ (Σεπτέμβριος 1980 – Αύγουστος 1988).
22Θάνατος
Η υγεία του Χομεϊνί είχε επιδεινωθεί αρκετά χρόνια πριν από τον θάνατό του. Αφού πέρασε έντεκα ημέρες στο νοσοκομείο Τζαμαράν, ο Ρουχολάχ Χομεϊνί πέθανε στις 3 Ιουνίου 1989, έχοντας υποστεί πέντε καρδιακές προσβολές μέσα σε μόλις δέκα ημέρες, σε ηλικία 86 ετών, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα.
23Ο Αγιατολάχ Χαερί Γιαζντί μεταφέρθηκε στο Κομ
Ο Αγιατολάχ Χαερί Γιαζντί μεταφέρθηκε στο ισλαμικό ιεροσπουδαστήριο στην ιερή πόλη Κομ, νοτιοδυτικά της Τεχεράνης, και κάλεσε τους μαθητές του να τον ακολουθήσουν.

