1Γέννηση

Ο Μπερλουσκόνι γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1936, όπου μεγάλωσε σε μια οικογένεια της μεσαίας τάξης.

2Αποφοίτηση

Σπούδασε νομικά στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μιλάνου (Università Statale), αποφοιτώντας (με άριστα) το 1961, με διπλωματική εργασία σχετικά με τις νομικές πτυχές της διαφήμισης.

3Μιλάνο Ντούε

Η επιχειρηματική καριέρα του Μπερλουσκόνι ξεκίνησε από τον κατασκευαστικό τομέα. Τη δεκαετία του 1970 (1970-1979), έχτισε το Milano Due (ιταλικά για το "Μιλάνο Δύο"), ένα συγκρότημα 4.000 κατοικιών ανατολικά του Μιλάνου.

4TeleMilano

Ο Μπερλουσκόνι εισήλθε για πρώτη φορά στον κόσμο των μέσων ενημέρωσης το 1973, ιδρύοντας μια μικρή εταιρεία καλωδιακής τηλεόρασης, την TeleMilano, για να εξυπηρετήσει τις μονάδες που χτίστηκαν στις ιδιοκτησίες του στο Segrate. Άρχισε να εκπέμπει τον Σεπτέμβριο του επόμενου έτους. Το TeleMilano ήταν το πρώτο ιταλικό ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι και αργότερα εξελίχθηκε στο Canale 5, τον πρώτο εθνικό ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό.

5Fininvest

Το 1978, ο Μπερλουσκόνι ίδρυσε τον πρώτο του όμιλο μέσων ενημέρωσης, τη Fininvest, και εντάχθηκε στη μασονική στοά Propaganda Due.

6Α.Κ. Μίλαν

Ο Ιταλός Πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο οποίος αγόρασε τον σύλλογο το 1986, είναι ο μακροβιότερος πρόεδρος της Μίλαν (23 χρόνια, λόγω μιας διετούς κενής θέσης μεταξύ 2004 και 2006).

7Πρωθυπουργός

Ο Μπερλουσκόνι ανήλθε ραγδαία στο προσκήνιο της ιταλικής πολιτικής τον Ιανουάριο του 1994. Εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων για πρώτη φορά και διορίστηκε Πρωθυπουργός μετά τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1994, όταν το κόμμα Forza Italia κέρδισε τη σχετική πλειοψηφία μόλις τρεις μήνες μετά την ίδρυσή του.

8Εκλογική νίκη του 2001

Το 2001, ο Μπερλουσκόνι έθεσε ξανά υποψηφιότητα, ως ηγέτης του δεξιού συνασπισμού Οίκος των Ελευθεριών (ιταλικά: La Casa delle Libertà), στον οποίο συμμετείχαν η Ένωση Χριστιανών και Κεντρώων Δημοκρατών, η Lega Nord, η Εθνική Συμμαχία και άλλα κόμματα. Η επιτυχία του Μπερλουσκόνι στις γενικές εκλογές του Μαΐου 2001 τον οδήγησε στο να γίνει ξανά Πρωθυπουργός, με τον συνασπισμό να λαμβάνει το 49,6% των ψήφων για τη Βουλή των Αντιπροσώπων και το 42,5% για τη Γερουσία.

9Ήττα στις περιφερειακές εκλογές του 2005

Στις περιφερειακές εκλογές του 2005 (3 Απριλίου/4 Απριλίου 2005), οι κεντροαριστεροί υποψήφιοι για τις περιφερειακές προεδρίες κέρδισαν σε 12 από τις 14 περιφέρειες όπου διακυβευόταν ο έλεγχος των τοπικών κυβερνήσεων και προεδριών. Ο συνασπισμός του Μπερλουσκόνι διατήρησε μόνο δύο από τις περιφέρειες (Λομβαρδία και Βένετο) που ήταν προς επανεκλογή. Τρία κόμματα, η Ένωση Χριστιανών και Κεντρώων Δημοκρατών, η Εθνική Συμμαχία και το Νέο Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, απείλησαν να αποχωρήσουν από την κυβέρνηση Μπερλουσκόνι.

10Διάλυση της κυβέρνησης

Ο Μπερλουσκόνι, μετά από κάποιο δισταγμό, υπέβαλε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας αίτημα για τη διάλυση της κυβέρνησής του στις 20 Απριλίου 2005.

11Νέα κυβέρνηση

Στις 23 Απριλίου, σχημάτισε νέα κυβέρνηση με τους ίδιους συμμάχους, ανασχηματίζοντας τους υπουργούς και τροποποιώντας το κυβερνητικό πρόγραμμα.

12Γενικές εκλογές του 2006

Λειτουργώντας υπό έναν νέο εκλογικό νόμο που συντάχθηκε μονομερώς από τα κυβερνώντα κόμματα με έντονη κριτική από την κοινοβουλευτική αντιπολίτευση, διεξήχθησαν οι γενικές εκλογές του Απριλίου 2006. Τα αποτελέσματα αυτών των εκλογών έδωσαν στον κεντροαριστερό συνασπισμό του Ρομάνο Πρόντι, γνωστό ως «Η Ένωση» (η αντιπολίτευση του Μπερλουσκόνι), μια πολύ οριακή πλειοψηφία: 49,8% έναντι 49,7% για τον κεντροδεξιό συνασπισμό «Οίκος των Ελευθεριών» στην Κάτω Βουλή, και προβάδισμα δύο γερουσιαστών στη Γερουσία (158 γερουσιαστές για «Την Ένωση» και 156 για τον «Οίκο των Ελευθεριών»).

13Αίτημα για νέες εκλογές

Στις 18 Νοεμβρίου 2007, αφού ισχυρίστηκε ότι συγκέντρωσε περισσότερες από 7 εκατομμύρια υπογραφές ζητώντας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο να προκηρύξει νέες εκλογές, ο Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε από το σκαλοπάτι ενός αυτοκινήτου σε μια γεμάτη Πιάτσα Σαν Μπαμπίλα στο Μιλάνο ότι το Forza Italia θα συγχωνευόταν ή θα μετασχηματιζόταν σύντομα στο κόμμα «Ο Λαός της Ελευθερίας», γνωστό και ως PdL (Il Popolo della Libertà). Ο Μπερλουσκόνι δήλωσε επίσης ότι αυτό το νέο πολιτικό κίνημα θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη συμμετοχή άλλων κομμάτων.

14Παραίτηση

Στις 12 Νοεμβρίου 2011, μετά από μια τελική συνάντηση με το υπουργικό του συμβούλιο, ο Μπερλουσκόνι συναντήθηκε με τον Ιταλό Πρόεδρο Τζόρτζιο Ναπολιτάνο στο Palazzo del Quirinale για να υποβάλει την παραίτησή του.

15Επανίδρυση του Forza Italia

Τον Ιούνιο του 2013, ο Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε την επανίδρυση του πρώτου του κόμματος, Forza Italia. Στις 18 Σεπτεμβρίου το νέο κόμμα ξεκίνησε τη λειτουργία του και ιδρύθηκε επίσημα στις 16 Νοεμβρίου.

16Πώληση της Α.Κ. Μίλαν

Στις 13 Απριλίου 2017, ο Μπερλουσκόνι πούλησε την Α.Κ. Μίλαν στη Rossoneri Sport Investment Lux για συνολικά 830 εκατομμύρια ευρώ μετά από 31 χρόνια ηγεμονίας.