امروز - چه اتفاقی افتاد؟ 1 December 1955 م

نه ماه بعد در ۱ دسامبر ۱۹۵۵، حادثه مشابهی رخ داد که در آن رزا پارکس به دلیل امتناع از دادن صندلی خود در اتوبوس شهری دستگیر شد.

Rosa Parks Image

ادامه در داستان‌گو

هنگامی که پارکس از ترک صندلی خود امتناع کرد، یک افسر پلیس او را دستگیر کرد. همانطور که افسر او را می‌برد، به یاد می‌آورد که پرسید: «چرا ما را اذیت می‌کنید؟» او به یاد آورد که افسر گفت: «نمی‌دانم، اما قانون، قانون است و تو بازداشت هستی.» او بعدها گفت: «فقط می‌دانستم که در حالی که دستگیر می‌شدم، این آخرین باری بود که با چنین تحقیر و توهینی سوار اتوبوس می‌شدم...». پارکس به نقض فصل ۶، بخش ۱۱ قانون جداسازی کد شهر مونتگومری متهم شد، اگرچه از نظر فنی او صندلی مخصوص سفیدپوستان را اشغال نکرده بود؛ او در بخش رنگین‌پوستان بود. ادگار نیکسون، رئیس شاخه مونتگومری NAACP و رهبر اتحادیه باربران پولمن، و دوستش کلیفورد دور، همان شب پارکس را با وثیقه از زندان آزاد کردند.

حدود ساعت ۶ بعد از ظهر، پنجشنبه، ۱ دسامبر ۱۹۵۵، در مرکز شهر مونتگومری. او کرایه خود را پرداخت کرد و در یک صندلی خالی در ردیف اول صندلی‌های عقب که برای سیاه‌پوستان در بخش «رنگین‌پوستان» رزرو شده بود، نشست. نزدیک وسط اتوبوس، ردیف او مستقیماً پشت ده صندلی رزرو شده برای مسافران سفیدپوست بود. در ابتدا، او متوجه نشد که راننده اتوبوس همان مرد، جیمز اف. بلیک است که در سال ۱۹۴۳ او را زیر باران رها کرده بود. همانطور که اتوبوس در مسیر عادی خود حرکت می‌کرد، تمام صندلی‌های مخصوص سفیدپوستان در اتوبوس پر شد. اتوبوس به سومین ایستگاه در مقابل تئاتر امپایر رسید و چندین مسافر سفیدپوست سوار شدند. بلیک متوجه شد که دو یا سه مسافر سفیدپوست ایستاده‌اند، زیرا جلوی اتوبوس پر شده بود. او تابلوی بخش «رنگین‌پوستان» را پشت سر پارکس جابجا کرد و خواست که چهار سیاه‌پوست صندلی‌های خود را در بخش میانی خالی کنند تا مسافران سفیدپوست بتوانند بنشینند. پارکس جابجا شد، اما به سمت صندلی کنار پنجره؛ او بلند نشد تا به بخش تعیین‌شده جدید برای رنگین‌پوستان برود. پارکس بعدها درباره درخواست برای رفتن به عقب اتوبوس گفت: «به امت تیل فکر کردم و فقط نتوانستم به عقب برگردم.» بلیک گفت: «چرا بلند نمی‌شوی؟» پارکس پاسخ داد: «فکر نمی‌کنم مجبور باشم بلند شوم.» بلیک با پلیس تماس گرفت تا پارکس را دستگیر کند.

نه ماه بعد در ۱ دسامبر ۱۹۵۵، حادثه مشابهی رخ داد که در آن رزا پارکس به دلیل امتناع از دادن صندلی خود در اتوبوس شهری دستگیر شد.

Rosa Parks Image

ادامه در داستان‌گو

هنگامی که پارکس از ترک صندلی خود امتناع کرد، یک افسر پلیس او را دستگیر کرد. همانطور که افسر او را می‌برد، به یاد می‌آورد که پرسید: «چرا ما را اذیت می‌کنید؟» او به یاد آورد که افسر گفت: «نمی‌دانم، اما قانون، قانون است و تو بازداشت هستی.» او بعدها گفت: «فقط می‌دانستم که در حالی که دستگیر می‌شدم، این آخرین باری بود که با چنین تحقیر و توهینی سوار اتوبوس می‌شدم...». پارکس به نقض فصل ۶، بخش ۱۱ قانون جداسازی کد شهر مونتگومری متهم شد، اگرچه از نظر فنی او صندلی مخصوص سفیدپوستان را اشغال نکرده بود؛ او در بخش رنگین‌پوستان بود. ادگار نیکسون، رئیس شاخه مونتگومری NAACP و رهبر اتحادیه باربران پولمن، و دوستش کلیفورد دور، همان شب پارکس را با وثیقه از زندان آزاد کردند.

حدود ساعت ۶ بعد از ظهر، پنجشنبه، ۱ دسامبر ۱۹۵۵، در مرکز شهر مونتگومری. او کرایه خود را پرداخت کرد و در یک صندلی خالی در ردیف اول صندلی‌های عقب که برای سیاه‌پوستان در بخش «رنگین‌پوستان» رزرو شده بود، نشست. نزدیک وسط اتوبوس، ردیف او مستقیماً پشت ده صندلی رزرو شده برای مسافران سفیدپوست بود. در ابتدا، او متوجه نشد که راننده اتوبوس همان مرد، جیمز اف. بلیک است که در سال ۱۹۴۳ او را زیر باران رها کرده بود. همانطور که اتوبوس در مسیر عادی خود حرکت می‌کرد، تمام صندلی‌های مخصوص سفیدپوستان در اتوبوس پر شد. اتوبوس به سومین ایستگاه در مقابل تئاتر امپایر رسید و چندین مسافر سفیدپوست سوار شدند. بلیک متوجه شد که دو یا سه مسافر سفیدپوست ایستاده‌اند، زیرا جلوی اتوبوس پر شده بود. او تابلوی بخش «رنگین‌پوستان» را پشت سر پارکس جابجا کرد و خواست که چهار سیاه‌پوست صندلی‌های خود را در بخش میانی خالی کنند تا مسافران سفیدپوست بتوانند بنشینند. پارکس جابجا شد، اما به سمت صندلی کنار پنجره؛ او بلند نشد تا به بخش تعیین‌شده جدید برای رنگین‌پوستان برود. پارکس بعدها درباره درخواست برای رفتن به عقب اتوبوس گفت: «به امت تیل فکر کردم و فقط نتوانستم به عقب برگردم.» بلیک گفت: «چرا بلند نمی‌شوی؟» پارکس پاسخ داد: «فکر نمی‌کنم مجبور باشم بلند شوم.» بلیک با پلیس تماس گرفت تا پارکس را دستگیر کند.