ورود لشکر هفتم به ترانسیلوانیا
پس از پیمان بخارست در سال ۱۹۱۸، بخش عمده ارتش رومانی غیرفعال شد. تنها لشکرهای نهم و دهم پیادهنظام و لشکرهای اول و دوم سوارهنظام در قدرت کامل بودند. با این حال، آن واحدها درگیر حفاظت از بسارابی در برابر بلشویکهای روسیه شوروی بودند. لشکرهای اول، هفتم و هشتم وناتوری که در مولداوی مستقر بودند، اولین واحدهایی بودند که بسیج شدند. لشکر هشتم به بوکووینا و دو لشکر دیگر به ترانسیلوانیا فرستاده شدند. در ۱۳ نوامبر، لشکر هفتم در رودخانه پریسکانی در کارپات شرقی وارد ترانسیلوانیا شد. سپس لشکر اول در پالانکا، باکائو وارد ترانسیلوانیا شد.
