بررسی بهیادماندنیترین رویدادها 15 April 1861 م.
در ۱۵ آوریل ۱۸۶۱، لینکلن از تمام ایالتها خواست تا نیروهایی را برای بازپسگیری قلعه و سایر اموال فدرال اعزام کنند. مقیاس شورش کوچک به نظر میرسید، بنابراین او تنها برای ۷۵ هزار داوطلب به مدت ۹۰ روز فراخوان داد.
در ۱۵ آوریل، لینکلن از ایالتها خواست تا دستههایی به مجموع ۷۵,۰۰۰ سرباز برای بازپسگیری قلعهها، محافظت از واشینگتن و «حفظ اتحادیه» اعزام کنند، که به نظر او، با وجود ایالتهای جدا شده، همچنان دستنخورده باقی مانده بود. این فراخوان ایالتها را مجبور به انتخاب طرف کرد. ویرجینیا جدا شد و با تعیین ریچموند به عنوان پایتخت کنفدراسیون، با وجود آسیبپذیریاش در برابر خطوط اتحادیه، پاداش گرفت. کارولینای شمالی، تنسی و آرکانزاس در طول دو ماه بعد به دنبال آن آمدند. احساسات جداییطلبانه در میزوری و مریلند قوی بود، اما پیروز نشد؛ کنتاکی بیطرف ماند. حمله به قلعه سامتر، آمریکاییهای شمال خط میسون-دیکسون را برای دفاع از ملت متحد کرد.
در ۱۵ آوریل ۱۸۶۱، لینکلن از تمام ایالتها خواست تا نیروهایی را برای بازپسگیری قلعه و سایر اموال فدرال اعزام کنند. مقیاس شورش کوچک به نظر میرسید، بنابراین او تنها برای ۷۵ هزار داوطلب به مدت ۹۰ روز فراخوان داد.
در ۱۵ آوریل، لینکلن از ایالتها خواست تا دستههایی به مجموع ۷۵,۰۰۰ سرباز برای بازپسگیری قلعهها، محافظت از واشینگتن و «حفظ اتحادیه» اعزام کنند، که به نظر او، با وجود ایالتهای جدا شده، همچنان دستنخورده باقی مانده بود. این فراخوان ایالتها را مجبور به انتخاب طرف کرد. ویرجینیا جدا شد و با تعیین ریچموند به عنوان پایتخت کنفدراسیون، با وجود آسیبپذیریاش در برابر خطوط اتحادیه، پاداش گرفت. کارولینای شمالی، تنسی و آرکانزاس در طول دو ماه بعد به دنبال آن آمدند. احساسات جداییطلبانه در میزوری و مریلند قوی بود، اما پیروز نشد؛ کنتاکی بیطرف ماند. حمله به قلعه سامتر، آمریکاییهای شمال خط میسون-دیکسون را برای دفاع از ملت متحد کرد.
