امروز - چه اتفاقی افتاد؟ 15 October 1944 م

علاوه بر کارگران، شیندلر ۲۵۰ واگن ماشین‌آلات و مواد اولیه را به کارخانه جدید منتقل کرد. تعداد کمی، اگر نگوییم هیچ، گلوله توپ مفید در این کارخانه تولید شد. هنگامی که مقامات وزارت تسلیحات در مورد تولید پایین کارخانه سوال کردند، شیندلر کالاهای نهایی را از بازار سیاه خرید و به عنوان تولیدات خود فروخت. جیره‌های ارائه‌شده توسط اس‌اس برای تأمین نیازهای کارگران کافی نبود، بنابراین شیندلر بیشتر وقت خود را در کراکوف صرف تهیه غذا، تسلیحات و سایر مواد می‌کرد. همسرش امیلی در برونلیتس ماند و مخفیانه جیره‌های اضافی تهیه می‌کرد و به سلامت و سایر نیازهای اساسی کارگران رسیدگی می‌کرد. شیندلر همچنین انتقال حدود ۳,۰۰۰ زن یهودی از آشویتس به کارخانه‌های کوچک نساجی در سودتنلند را ترتیب داد تا شانس آن‌ها برای زنده ماندن در جنگ افزایش یابد.

در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۴، قطاری حامل ۷۰۰ مرد از فهرست شیندلر ابتدا به اردوگاه کار اجباری گروس-روزن فرستاده شد، جایی که مردان حدود یک هفته قبل از انتقال مجدد به کارخانه در برونلیتس در آنجا ماندند. سیصد زن از «یهودیان شیندلر» نیز به همین ترتیب به آشویتس فرستاده شدند، جایی که در معرض خطر فوری فرستاده شدن به اتاق‌های گاز بودند. ارتباطات معمول و رشوه‌های شیندلر برای آزادی آن‌ها کارساز نبود. سرانجام، پس از اینکه او منشی خود، هیلده آلبرشت، را با رشوه‌هایی از کالاهای بازار سیاه، غذا و الماس فرستاد، زنان پس از چندین هفته هولناک در آشویتس به برونلیتس فرستاده شدند.

علاوه بر کارگران، شیندلر ۲۵۰ واگن ماشین‌آلات و مواد اولیه را به کارخانه جدید منتقل کرد. تعداد کمی، اگر نگوییم هیچ، گلوله توپ مفید در این کارخانه تولید شد. هنگامی که مقامات وزارت تسلیحات در مورد تولید پایین کارخانه سوال کردند، شیندلر کالاهای نهایی را از بازار سیاه خرید و به عنوان تولیدات خود فروخت. جیره‌های ارائه‌شده توسط اس‌اس برای تأمین نیازهای کارگران کافی نبود، بنابراین شیندلر بیشتر وقت خود را در کراکوف صرف تهیه غذا، تسلیحات و سایر مواد می‌کرد. همسرش امیلی در برونلیتس ماند و مخفیانه جیره‌های اضافی تهیه می‌کرد و به سلامت و سایر نیازهای اساسی کارگران رسیدگی می‌کرد. شیندلر همچنین انتقال حدود ۳,۰۰۰ زن یهودی از آشویتس به کارخانه‌های کوچک نساجی در سودتنلند را ترتیب داد تا شانس آن‌ها برای زنده ماندن در جنگ افزایش یابد.

در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۴، قطاری حامل ۷۰۰ مرد از فهرست شیندلر ابتدا به اردوگاه کار اجباری گروس-روزن فرستاده شد، جایی که مردان حدود یک هفته قبل از انتقال مجدد به کارخانه در برونلیتس در آنجا ماندند. سیصد زن از «یهودیان شیندلر» نیز به همین ترتیب به آشویتس فرستاده شدند، جایی که در معرض خطر فوری فرستاده شدن به اتاق‌های گاز بودند. ارتباطات معمول و رشوه‌های شیندلر برای آزادی آن‌ها کارساز نبود. سرانجام، پس از اینکه او منشی خود، هیلده آلبرشت، را با رشوه‌هایی از کالاهای بازار سیاه، غذا و الماس فرستاد، زنان پس از چندین هفته هولناک در آشویتس به برونلیتس فرستاده شدند.