مونا لیزا حتی پیش از تکمیل شدن، بر نقاشی معاصر فلورانس تأثیر گذاشت. رافائل که چندین بار به کارگاه لئوناردو رفته بود، بلافاصله از عناصر ترکیببندی و فرمت پرتره در چندین اثر خود استفاده کرد، مانند «زن جوان با تکشاخ» (حدود ۱۵۰۶) و «پرتره مادالنا دونی» (حدود ۱۵۰۶). نقاشیهای بعدی رافائل، مانند «لا ولاتا» (۱۵۱۵-۱۶) و «پرتره بالداساره کاستیلیونه» (حدود ۱۵۱۴-۱۵)، همچنان از نقاشی لئوناردو الهام میگرفتند.
در سال ۱۵۰۶، لئوناردو توسط شارل دوم دامبواز، فرماندار فرانسوی وقت شهر، به میلان فراخوانده شد. شورای فلورانس مایل بود لئوناردو فوراً بازگردد تا «نبرد آنگیاری» را به پایان برساند، اما به درخواست لوئی دوازدهم که قصد داشت سفارش چند پرتره را به این هنرمند بدهد، به او مرخصی داده شد.
قلعه و زمینهای اطراف تا زمان انقراض خانواده بوبنبرگ در سال ۱۵۰۶ در اختیار آنها باقی ماند، زمانی که توسط لودویگ فون دیسباخ خریداری شد. فون دیسباخ ده سال آن را در اختیار داشت تا اینکه لودویگ فون ارلاخ قلعه و زمینها را به دست آورد.
آمنهوتپ یکم احتمالاً هیچ وارث مذکری بر جای نگذاشت و فرعون بعدی، تحوتموس یکم، به نظر میرسد که از طریق ازدواج با خانواده سلطنتی نسبت داشته است. در دوران سلطنت او، مرزهای امپراتوری مصر به بزرگترین وسعت خود رسید و در شمال تا کارکمیش در کنار رود فرات و در جنوب تا کورگوس فراتر از آبشار چهارم نیل گسترش یافت.
مونا لیزا حتی پیش از تکمیل شدن، بر نقاشی معاصر فلورانس تأثیر گذاشت. رافائل که چندین بار به کارگاه لئوناردو رفته بود، بلافاصله از عناصر ترکیببندی و فرمت پرتره در چندین اثر خود استفاده کرد، مانند «زن جوان با تکشاخ» (حدود ۱۵۰۶) و «پرتره مادالنا دونی» (حدود ۱۵۰۶). نقاشیهای بعدی رافائل، مانند «لا ولاتا» (۱۵۱۵-۱۶) و «پرتره بالداساره کاستیلیونه» (حدود ۱۵۱۴-۱۵)، همچنان از نقاشی لئوناردو الهام میگرفتند.
در سال ۱۵۰۶، لئوناردو توسط شارل دوم دامبواز، فرماندار فرانسوی وقت شهر، به میلان فراخوانده شد. شورای فلورانس مایل بود لئوناردو فوراً بازگردد تا «نبرد آنگیاری» را به پایان برساند، اما به درخواست لوئی دوازدهم که قصد داشت سفارش چند پرتره را به این هنرمند بدهد، به او مرخصی داده شد.
قلعه و زمینهای اطراف تا زمان انقراض خانواده بوبنبرگ در سال ۱۵۰۶ در اختیار آنها باقی ماند، زمانی که توسط لودویگ فون دیسباخ خریداری شد. فون دیسباخ ده سال آن را در اختیار داشت تا اینکه لودویگ فون ارلاخ قلعه و زمینها را به دست آورد.
آمنهوتپ یکم احتمالاً هیچ وارث مذکری بر جای نگذاشت و فرعون بعدی، تحوتموس یکم، به نظر میرسد که از طریق ازدواج با خانواده سلطنتی نسبت داشته است. در دوران سلطنت او، مرزهای امپراتوری مصر به بزرگترین وسعت خود رسید و در شمال تا کارکمیش در کنار رود فرات و در جنوب تا کورگوس فراتر از آبشار چهارم نیل گسترش یافت.
