بسیاری از زائرانی که به مزرعه پلیموت مهاجرت کردند، از سال ۱۶۰۹ تا ۱۶۲۰ در شهر لیدن اقامت داشتند و تولدها، ازدواجها و مرگهای خود را در پیترسکرک (کلیسای سنت پیتر) ثبت کرده بودند. به یادبود این واقعه، هر ساله در صبح روز شکرگزاری آمریکایی، یک مراسم شکرگزاری غیرفرقهای در پیترسکرک، یک کلیسای گوتیک در لیدن، برگزار میشود که به مهماننوازی که زائران در مسیر خود به دنیای جدید در لیدن دریافت کردند، اشاره دارد.
بر اساس توصیفات نامطمئن از نخستین تلسکوپ کاربردی که هانس لیپرشی در سال ۱۶۰۸ در هلند سعی در ثبت اختراع آن داشت، گالیله در سال بعد تلسکوپی با بزرگنمایی حدود ۳ برابر ساخت. او بعدها نسخههای بهبودیافتهای با بزرگنمایی تا حدود ۳۰ برابر ساخت.
در سال ۱۶۰۹، گالیله به همراه توماس هریوت انگلیسی و دیگران، از نخستین کسانی بود که از تلسکوپ شکستی به عنوان ابزاری برای رصد ستارگان، سیارات یا قمرها استفاده کرد. نام «تلسکوپ» برای ابزار گالیله توسط یک ریاضیدان یونانی به نام جیووانی دمیزیانی در ضیافتی که در سال ۱۶۱۱ توسط شاهزاده فدریکو چزی برای عضویت گالیله در آکادمی لینچی برگزار شد، ابداع گردید.
در میلان، کاردینال فدریکو بورومئو کتابخانه آمبروزیانا را تأسیس کرد.
در ۳۰ نوامبر ۱۶۰۹، گالیله تلسکوپ خود را به سمت ماه نشانه رفت. اگرچه او اولین کسی نبود که ماه را از طریق تلسکوپ رصد میکرد (توماس هریوت، ریاضیدان انگلیسی، چهار ماه قبل این کار را انجام داده بود اما تنها «لکههای عجیبی» دیده بود)، گالیله اولین کسی بود که علت ناهمواریهای ماه را به عنوان انسداد نور توسط کوهها و دهانههای ماه استنتاج کرد. او در مطالعه خود، نقشههای توپوگرافی نیز ترسیم کرد و ارتفاع کوهها را تخمین زد. ماه آنگونه که ارسطو ادعا میکرد، یک کره شفاف و کامل نبود و به سختی میتوانست اولین «سیاره» یا «مرواریدی ابدی برای صعود باشکوه به امپریوم آسمانی» باشد، آنطور که دانته مطرح کرده بود. گاهی کشف لیبراسیون (رخگردی) ماه در عرض جغرافیایی در سال ۱۶۳۲ به گالیله نسبت داده میشود، اگرچه ممکن است توماس هریوت یا ویلیام گیلبرت پیش از او این کار را انجام داده باشند.
نقاش هلندی، یودیت لیستر، در هارلم هلند متولد شد.
بسیاری از زائرانی که به مزرعه پلیموت مهاجرت کردند، از سال ۱۶۰۹ تا ۱۶۲۰ در شهر لیدن اقامت داشتند و تولدها، ازدواجها و مرگهای خود را در پیترسکرک (کلیسای سنت پیتر) ثبت کرده بودند. به یادبود این واقعه، هر ساله در صبح روز شکرگزاری آمریکایی، یک مراسم شکرگزاری غیرفرقهای در پیترسکرک، یک کلیسای گوتیک در لیدن، برگزار میشود که به مهماننوازی که زائران در مسیر خود به دنیای جدید در لیدن دریافت کردند، اشاره دارد.
بر اساس توصیفات نامطمئن از نخستین تلسکوپ کاربردی که هانس لیپرشی در سال ۱۶۰۸ در هلند سعی در ثبت اختراع آن داشت، گالیله در سال بعد تلسکوپی با بزرگنمایی حدود ۳ برابر ساخت. او بعدها نسخههای بهبودیافتهای با بزرگنمایی تا حدود ۳۰ برابر ساخت.
در سال ۱۶۰۹، گالیله به همراه توماس هریوت انگلیسی و دیگران، از نخستین کسانی بود که از تلسکوپ شکستی به عنوان ابزاری برای رصد ستارگان، سیارات یا قمرها استفاده کرد. نام «تلسکوپ» برای ابزار گالیله توسط یک ریاضیدان یونانی به نام جیووانی دمیزیانی در ضیافتی که در سال ۱۶۱۱ توسط شاهزاده فدریکو چزی برای عضویت گالیله در آکادمی لینچی برگزار شد، ابداع گردید.
در میلان، کاردینال فدریکو بورومئو کتابخانه آمبروزیانا را تأسیس کرد.
در ۳۰ نوامبر ۱۶۰۹، گالیله تلسکوپ خود را به سمت ماه نشانه رفت. اگرچه او اولین کسی نبود که ماه را از طریق تلسکوپ رصد میکرد (توماس هریوت، ریاضیدان انگلیسی، چهار ماه قبل این کار را انجام داده بود اما تنها «لکههای عجیبی» دیده بود)، گالیله اولین کسی بود که علت ناهمواریهای ماه را به عنوان انسداد نور توسط کوهها و دهانههای ماه استنتاج کرد. او در مطالعه خود، نقشههای توپوگرافی نیز ترسیم کرد و ارتفاع کوهها را تخمین زد. ماه آنگونه که ارسطو ادعا میکرد، یک کره شفاف و کامل نبود و به سختی میتوانست اولین «سیاره» یا «مرواریدی ابدی برای صعود باشکوه به امپریوم آسمانی» باشد، آنطور که دانته مطرح کرده بود. گاهی کشف لیبراسیون (رخگردی) ماه در عرض جغرافیایی در سال ۱۶۳۲ به گالیله نسبت داده میشود، اگرچه ممکن است توماس هریوت یا ویلیام گیلبرت پیش از او این کار را انجام داده باشند.
نقاش هلندی، یودیت لیستر، در هارلم هلند متولد شد.
