اثر حاصل، زمانی که در همان سال سفارشی از مونیخ دریافت شد، «لا فینتا جاردینیرا» (یک اپرای بوفا) بسیار موفقتر از اثر کمدی قبلی او، «لا فینتا سمپلیچه» است. طبیعتاً این اثر توجیهی برای موتسارت فراهم کرد تا سالزبورگ را ترک کند. در ۶ دسامبر همان سال، او و پدرش برای شرکت در تمرینات اپرای جدید به مونیخ رسیدند.
در اوایل سال ۱۷۷۵، در پاسخ به جنبش شورشی رو به رشد، لندن نیروهای بریتانیایی را به فرماندهی ژنرال توماس گیج برای اشغال بوستون فرستاد. آنها استحکاماتی در اطراف شهر ایجاد کردند که آن را در برابر حمله غیرقابل نفوذ میکرد. شبهنظامیان محلی مختلف شهر را محاصره کردند و عملاً بریتانیاییها را به دام انداختند که منجر به بنبست شد.
جنگ انقلاب آمریکا در ۱۹ آوریل ۱۷۷۵ با نبردهای لکسینگتون و کنکورد و محاصره بوستون آغاز شد.
مستعمرهنشینان بر سر جدایی از حکومت بریتانیا اختلاف داشتند و به دو جناح تقسیم شدند: میهنپرستان که حکومت بریتانیا را رد میکردند و وفاداران که میخواستند تحت سلطه پادشاه باقی بمانند. ژنرال توماس گیج در آغاز جنگ فرمانده نیروهای بریتانیایی در آمریکا بود. واشینگتن با شنیدن اخبار تکاندهنده آغاز جنگ، «هوشیار و مضطرب» شد و در ۴ مه ۱۷۷۵ با عجله مونت ورنون را ترک کرد تا به کنگره قارهای در فیلادلفیا بپیوندد.
کنگره در ۱۴ ژوئن ۱۷۷۵ ارتش قارهای را ایجاد کرد و ساموئل و جان آدامز، واشینگتن را برای فرماندهی کل آن نامزد کردند. واشینگتن به دلیل تجربه نظامی و این باور که یک ویرجینیایی بهتر میتواند مستعمرات را متحد کند، بر جان هنکاک ترجیح داده شد. او به عنوان رهبری تیزبین شناخته میشد که «جاهطلبی خود را کنترل میکرد». او روز بعد به اتفاق آرا توسط کنگره به عنوان فرمانده کل انتخاب شد.
واشنگتن در ۱۶ ژوئن با لباس نظامی در کنگره حاضر شد و سخنرانی پذیرش سمت را ایراد کرد و از دریافت حقوق امتناع ورزید، هرچند بعداً هزینههای او بازپرداخت شد.
کنگره واشنگتن را به عنوان «ژنرال و فرمانده کل ارتش مستعمرات متحد و تمامی نیروهایی که توسط آنها تشکیل شده یا خواهند شد» منصوب کرد و به او دستور داد تا در ۲۲ ژوئن ۱۷۷۵ مسئولیت محاصره بوستون را بر عهده بگیرد.
او در ۱۹ ژوئن به این مقام منصوب شد و مورد تحسین گسترده نمایندگان کنگره، از جمله جان آدامز قرار گرفت که اعلام کرد او بهترین فرد برای رهبری و متحد کردن مستعمرات است.
در ژوئن ۱۷۷۵، کنگره دستور حمله به کانادا را صادر کرد. این عملیات توسط بندیکت آرنولد رهبری شد که با وجود مخالفت شدید واشنگتن، داوطلبانی را از نیروهای او در طول محاصره بوستون جذب کرد. حمله به کبک با شکست مواجه شد و نیروهای آمریکایی به کمتر از نصف کاهش یافتند و مجبور به عقبنشینی شدند.
کنگره افسران ستاد اصلی او را انتخاب کرد، از جمله سرلشکر آرتماس وارد، آجودان کل هوراشیو گیتس، سرلشکر چارلز لی، سرلشکر فیلیپ اسکایلر، سرلشکر ناتانیل گرین، سرهنگ هنری ناکس و سرهنگ الکساندر همیلتون. واشنگتن تحت تأثیر سرهنگ بندیکت آرنولد قرار گرفت و مسئولیت حمله به کانادا را به او سپرد. او همچنین سرتیپ دانیل مورگان، همرزم خود در جنگ فرانسه و سرخپوستان را به کار گرفت. هنری ناکس با دانش خود در زمینه مهمات، آدامز را تحت تأثیر قرار داد و واشنگتن او را به درجه سرهنگی و ریاست توپخانه ارتقا داد.
پس از ورود در ۲ ژوئیه ۱۷۷۵، دو هفته پس از شکست میهنپرستان در بانکر هیل در نزدیکی آنجا، او مقر فرماندهی خود را در کمبریج، ماساچوست برپا کرد و ارتش جدید را در آنجا بازرسی کرد، اما تنها با یک شبهنظامی بیانضباط و بد تجهیز شده مواجه شد.
در اکتبر ۱۷۷۵، پادشاه جورج سوم اعلام کرد که مستعمرات در شورش علنی هستند و ژنرال گیج را به دلیل بیکفایتی از فرماندهی برکنار و ژنرال ویلیام هاو را جایگزین او کرد.
پسر و جانشین شمشی-ادد یکم، ایشمه-داگان یکم (۱۷۶۴–۱۷۷۵ پیش از میلاد)، به تدریج قلمرو خود را در جنوب بینالنهرین و شام به ترتیب به دولتهای ماری و اشنونا از دست داد و روابط پیچیدهای با حمورابی داشت؛ پادشاهی که شهر-دولت جوان و بیاهمیت بابل را به یک قدرت بزرگ و امپراتوری تبدیل کرده بود.
لورا سکورد، قهرمان جنگی کانادایی، در سال ۱۷۷۵ در خلیج ماساچوست متولد شد.
چهار نفر در سال ۱۷۷۵ در ایتالیا به مدت ۳۷ روز زیر بهمن مدفون بودند.
فیلد مارشال پروسی، کارل فرایهر فون مفلینگ، در هاله آلمان متولد شد.
یهودیان از حومه ورشو، لهستان اخراج شدند.
آمریکاییها در نبرد کبک در جریان جنگ انقلاب آمریکا شکست خوردند.
دنیل اوکانل ایرلندی در سال ۱۷۷۵ در کاهرسیوین، شهرستان کری، ایرلند متولد شد.
گروه «گرین مانتین بویز» در جریان انقلاب آمریکا، فورت تیکوندروگا در نیویورک را تصرف کردند.
جی. ام. دبلیو. ترنر، نقاش منظرهپرداز انگلیسی، در سال ۱۷۷۵ در لندن متولد شد.
لوئی آنتوان، دوک فرانسوی آنگولم، در سال ۱۷۷۵ در کاخ ورسای متولد شد.
اثر حاصل، زمانی که در همان سال سفارشی از مونیخ دریافت شد، «لا فینتا جاردینیرا» (یک اپرای بوفا) بسیار موفقتر از اثر کمدی قبلی او، «لا فینتا سمپلیچه» است. طبیعتاً این اثر توجیهی برای موتسارت فراهم کرد تا سالزبورگ را ترک کند. در ۶ دسامبر همان سال، او و پدرش برای شرکت در تمرینات اپرای جدید به مونیخ رسیدند.
در اوایل سال ۱۷۷۵، در پاسخ به جنبش شورشی رو به رشد، لندن نیروهای بریتانیایی را به فرماندهی ژنرال توماس گیج برای اشغال بوستون فرستاد. آنها استحکاماتی در اطراف شهر ایجاد کردند که آن را در برابر حمله غیرقابل نفوذ میکرد. شبهنظامیان محلی مختلف شهر را محاصره کردند و عملاً بریتانیاییها را به دام انداختند که منجر به بنبست شد.
جنگ انقلاب آمریکا در ۱۹ آوریل ۱۷۷۵ با نبردهای لکسینگتون و کنکورد و محاصره بوستون آغاز شد.
مستعمرهنشینان بر سر جدایی از حکومت بریتانیا اختلاف داشتند و به دو جناح تقسیم شدند: میهنپرستان که حکومت بریتانیا را رد میکردند و وفاداران که میخواستند تحت سلطه پادشاه باقی بمانند. ژنرال توماس گیج در آغاز جنگ فرمانده نیروهای بریتانیایی در آمریکا بود. واشینگتن با شنیدن اخبار تکاندهنده آغاز جنگ، «هوشیار و مضطرب» شد و در ۴ مه ۱۷۷۵ با عجله مونت ورنون را ترک کرد تا به کنگره قارهای در فیلادلفیا بپیوندد.
کنگره در ۱۴ ژوئن ۱۷۷۵ ارتش قارهای را ایجاد کرد و ساموئل و جان آدامز، واشینگتن را برای فرماندهی کل آن نامزد کردند. واشینگتن به دلیل تجربه نظامی و این باور که یک ویرجینیایی بهتر میتواند مستعمرات را متحد کند، بر جان هنکاک ترجیح داده شد. او به عنوان رهبری تیزبین شناخته میشد که «جاهطلبی خود را کنترل میکرد». او روز بعد به اتفاق آرا توسط کنگره به عنوان فرمانده کل انتخاب شد.
واشنگتن در ۱۶ ژوئن با لباس نظامی در کنگره حاضر شد و سخنرانی پذیرش سمت را ایراد کرد و از دریافت حقوق امتناع ورزید، هرچند بعداً هزینههای او بازپرداخت شد.
کنگره واشنگتن را به عنوان «ژنرال و فرمانده کل ارتش مستعمرات متحد و تمامی نیروهایی که توسط آنها تشکیل شده یا خواهند شد» منصوب کرد و به او دستور داد تا در ۲۲ ژوئن ۱۷۷۵ مسئولیت محاصره بوستون را بر عهده بگیرد.
او در ۱۹ ژوئن به این مقام منصوب شد و مورد تحسین گسترده نمایندگان کنگره، از جمله جان آدامز قرار گرفت که اعلام کرد او بهترین فرد برای رهبری و متحد کردن مستعمرات است.
در ژوئن ۱۷۷۵، کنگره دستور حمله به کانادا را صادر کرد. این عملیات توسط بندیکت آرنولد رهبری شد که با وجود مخالفت شدید واشنگتن، داوطلبانی را از نیروهای او در طول محاصره بوستون جذب کرد. حمله به کبک با شکست مواجه شد و نیروهای آمریکایی به کمتر از نصف کاهش یافتند و مجبور به عقبنشینی شدند.
کنگره افسران ستاد اصلی او را انتخاب کرد، از جمله سرلشکر آرتماس وارد، آجودان کل هوراشیو گیتس، سرلشکر چارلز لی، سرلشکر فیلیپ اسکایلر، سرلشکر ناتانیل گرین، سرهنگ هنری ناکس و سرهنگ الکساندر همیلتون. واشنگتن تحت تأثیر سرهنگ بندیکت آرنولد قرار گرفت و مسئولیت حمله به کانادا را به او سپرد. او همچنین سرتیپ دانیل مورگان، همرزم خود در جنگ فرانسه و سرخپوستان را به کار گرفت. هنری ناکس با دانش خود در زمینه مهمات، آدامز را تحت تأثیر قرار داد و واشنگتن او را به درجه سرهنگی و ریاست توپخانه ارتقا داد.
پس از ورود در ۲ ژوئیه ۱۷۷۵، دو هفته پس از شکست میهنپرستان در بانکر هیل در نزدیکی آنجا، او مقر فرماندهی خود را در کمبریج، ماساچوست برپا کرد و ارتش جدید را در آنجا بازرسی کرد، اما تنها با یک شبهنظامی بیانضباط و بد تجهیز شده مواجه شد.
در اکتبر ۱۷۷۵، پادشاه جورج سوم اعلام کرد که مستعمرات در شورش علنی هستند و ژنرال گیج را به دلیل بیکفایتی از فرماندهی برکنار و ژنرال ویلیام هاو را جایگزین او کرد.
پسر و جانشین شمشی-ادد یکم، ایشمه-داگان یکم (۱۷۶۴–۱۷۷۵ پیش از میلاد)، به تدریج قلمرو خود را در جنوب بینالنهرین و شام به ترتیب به دولتهای ماری و اشنونا از دست داد و روابط پیچیدهای با حمورابی داشت؛ پادشاهی که شهر-دولت جوان و بیاهمیت بابل را به یک قدرت بزرگ و امپراتوری تبدیل کرده بود.
لورا سکورد، قهرمان جنگی کانادایی، در سال ۱۷۷۵ در خلیج ماساچوست متولد شد.
چهار نفر در سال ۱۷۷۵ در ایتالیا به مدت ۳۷ روز زیر بهمن مدفون بودند.
فیلد مارشال پروسی، کارل فرایهر فون مفلینگ، در هاله آلمان متولد شد.
یهودیان از حومه ورشو، لهستان اخراج شدند.
آمریکاییها در نبرد کبک در جریان جنگ انقلاب آمریکا شکست خوردند.
دنیل اوکانل ایرلندی در سال ۱۷۷۵ در کاهرسیوین، شهرستان کری، ایرلند متولد شد.
گروه «گرین مانتین بویز» در جریان انقلاب آمریکا، فورت تیکوندروگا در نیویورک را تصرف کردند.
جی. ام. دبلیو. ترنر، نقاش منظرهپرداز انگلیسی، در سال ۱۷۷۵ در لندن متولد شد.
لوئی آنتوان، دوک فرانسوی آنگولم، در سال ۱۷۷۵ در کاخ ورسای متولد شد.
