شیمیدان سوئدی، کارل ویلهلم شیله، در سال ۱۷۷۷ نشان داد که کلرید نقره بهویژه در برابر تیره شدن ناشی از نور حساس است و پس از تیره شدن، در محلول آمونیاک نامحلول میشود. اولین کسی که از این شیمی برای ایجاد تصاویر استفاده کرد، توماس وجوود بود. برای ایجاد تصاویر، وجوود اشیایی مانند برگها و بالهای حشرات را روی ظروف سرامیکی پوشیده شده با نیترات نقره قرار داد و آن را در معرض نور قرار داد.
واشنگتن از دلاور به پنسیلوانیا عقبنشینی کرد اما در ۳ ژانویه به نیوجرسی بازگشت و حملهای را به سربازان بریتانیایی در پرینستون آغاز کرد که در آن ۴۰ آمریکایی کشته یا زخمی شدند و ۲۷۳ بریتانیایی کشته یا اسیر شدند.
در فوریه ۱۷۷۷، خبر پیروزیهای آمریکا در ترنتون و پرینستون به لندن رسید و بریتانیاییها متوجه شدند که میهنپرستان در موقعیتی هستند که خواستار استقلال بیقید و شرط شوند.
والدین ناپلئون حتی زمانی که ماریا به او باردار بود، برای حفظ استقلال با فرانسویها جنگیدند. پدرش وکیلی بود که بعدها در سال ۱۷۷۷ به عنوان نماینده کورس در دربار لوئی شانزدهم منصوب شد.
در ۱۴ ژوئن ۱۷۷۷، دومین کنگره قارهای «قطعنامه پرچم» را تصویب کرد که در آن آمده بود: «تصویب شد که پرچم سیزده ایالت متحده شامل سیزده نوار، یکی در میان قرمز و سفید باشد؛ و اتحادیه شامل سیزده ستاره سفید در زمینه آبی باشد که نشاندهنده یک صورت فلکی جدید است.» روز پرچم اکنون هر ساله در ۱۴ ژوئن گرامی داشته میشود.
در ژوئیه ۱۷۷۷، ژنرال بریتانیایی جان برگوین، کمپین ساراتوگا را از کبک به سمت جنوب و از طریق دریاچه چمپلین هدایت کرد و قلعه تایکوندروگا را با هدف تقسیم نیوانگلند، از جمله کنترل رودخانه هادسون، بازپس گرفت. اما ژنرال هاو در نیویورک تحت اشغال بریتانیا مرتکب اشتباه شد و ارتش خود را به جای حرکت به سمت رودخانه هادسون برای پیوستن به برگوین در نزدیکی آلبانی، به سمت جنوب و فیلادلفیا برد.
اولین پرچم رسمی ایالات متحده که در طول نبرد برافراشته شد، در ۳ اوت ۱۷۷۷ در فورت اسکایلر (فورت استانویکس) در جریان محاصره فورت استانویکس بود. نیروهای کمکی ماساچوست خبر تصویب پرچم رسمی توسط کنگره را به فورت اسکایلر آوردند. سربازان پیراهنهای خود را برای ساخت نوارهای سفید تکهتکه کردند؛ پارچه قرمز برای نوارهای قرمز از دامنهای فلانل قرمز همسران افسران تهیه شد، در حالی که پارچه برای اتحادیه آبی از کت پارچهای آبی کاپیتان آبراهام سوارتوت تأمین گردید. سندی موجود است که نشان میدهد کنگره به کاپیتان سوارتوت از شهرستان داچس بابت کت او برای پرچم پول پرداخت کرده است.
هاو در ۱۱ سپتامبر ۱۷۷۷ در نبرد برندیواین از واشنگتن پیشی گرفت و بدون مقاومت وارد پایتخت کشور، فیلادلفیا شد. حمله میهنپرستان به بریتانیاییها در ژرمنتاون در ماه اکتبر شکست خورد. سرلشکر توماس کانوی برخی از اعضای کنگره (که به «توطئه کانوی» معروف شد) را ترغیب کرد تا به دلیل تلفات وارده در فیلادلفیا، برکناری واشنگتن از فرماندهی را بررسی کنند. حامیان واشنگتن مقاومت کردند و این موضوع پس از بحثهای فراوان کنار گذاشته شد. پس از افشای ماجرا، کانوی نامهای عذرخواهانه برای واشنگتن نوشت، استعفا داد و به فرانسه بازگشت.
سال ۱۷۷۷ آغازگر دورهای بسیار طولانی از دوری از زندگی در سالزبورگ بود. موتسارت از زادگاهش عمیقاً ناراضی شد و دوباره درخواست مرخصی کرد. او از پیشنهاد دیگری برای مرخصی چنان برآشفت که هم موتسارت و هم لئوپولد را اخراج کرد، در حالی که موتسارت به هر حال با لحنی بهطور معناداری کوتاه با ترک آنجا موافقت کرد. در نتیجه، کالسکهای کرایه شد و او در ۲۳ سپتامبر - بدون پدرش اما این بار با مادرش - راهی شد و ابتدا به مونیخ و سپس به آوگسبورگ رفت.
موتسارت در آوگسبورگ با دخترعموی دور خود، ماریا آنا تکلا، که او را با محبت «بزله» (Bäsle) صدا میزد، ملاقات کرد. به نظر میرسد که او حس شوخطبعی مشابهی با موتسارت داشته و آنها خیلی زود دوستان خوبی برای هم شدند، شاید حتی عاشق یکدیگر. نامههای او به وی نشاندهنده تغییری در اوست که نشان میدهد از این نظر، او بیشتر شبیه هر جوان ۲۱ ساله دیگری بوده است. او سرانجام خود را از «بزله» جدا کرد و به همراه مادرش به مانهایم رفت.
در ۷ اکتبر ۱۷۷۷، برگوین تلاش کرد بیمیس هایتس را تصرف کند اما توسط هاو از پشتیبانی محروم شد. او مجبور به عقبنشینی به ساراتوگا شد و در نهایت پس از نبردهای ساراتوگا تسلیم شد. همانطور که واشنگتن حدس میزد، پیروزی گیتس منتقدان او را جسورتر کرد.
او و مادرش به مانهایم رفتند، با نوازندگان مانهایم صمیمی شدند، به تدریس و نوازندگی پرداختند، سفارش موسیقی فلوت از یک جراح آلمانی را پذیرفتند و تا حدی انجام دادند، و عاشق آلویسیا وبر، خواننده سوپرانو و دومین دختر از چهار دختر یک نتنویس موسیقی، شدند. او همچنین سوناتهای متعددی برای پیانو، برخی به همراه ویولن، نوشت. او طرحی را برای سفر با خانواده سادهلوح و بیپروا وبر به ایتالیا به پدرش پیشنهاد داد که با واکنش خشمگینانه لئوپولد مواجه شد.
ارتش ۱۱ هزار نفری واشنگتن در دسامبر ۱۷۷۷ برای گذراندن زمستان به ولی فورج در شمال فیلادلفیا رفت. آنها طی شش ماه در سرمای شدید، بین ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ نفر تلفات دادند که عمدتاً ناشی از بیماری و کمبود غذا، لباس و سرپناه بود.
آمریکاییها در دومین نبرد بیمیس هایتس، بریتانیاییها را شکست دادند.
استقلال بریتانیا در آمریکا در سال ۱۷۷۷ توسط فرانسه به رسمیت شناخته شد.
میشن سانتا کلارا د آسیس در سال ۱۷۷۷ در کالیفرنیا تأسیس شد.
هانس کریستین اورستد، فیزیکدان و شیمیدان، در رودکوبینگ متولد شد.
کاپیتان جیمز کوک در سومین سفر خود به اقیانوس آرام، به کوئین شارلوت ساوند در نیوزیلند رسید.
کانمن در سال ۱۷۷۷ در آمستردام، هلند متولد شد.
ارتش جورج واشینگتن بریتانیاییها را در نبرد پرینستون در نیوجرسی شکست داد.
شیمیدان سوئدی، کارل ویلهلم شیله، در سال ۱۷۷۷ نشان داد که کلرید نقره بهویژه در برابر تیره شدن ناشی از نور حساس است و پس از تیره شدن، در محلول آمونیاک نامحلول میشود. اولین کسی که از این شیمی برای ایجاد تصاویر استفاده کرد، توماس وجوود بود. برای ایجاد تصاویر، وجوود اشیایی مانند برگها و بالهای حشرات را روی ظروف سرامیکی پوشیده شده با نیترات نقره قرار داد و آن را در معرض نور قرار داد.
واشنگتن از دلاور به پنسیلوانیا عقبنشینی کرد اما در ۳ ژانویه به نیوجرسی بازگشت و حملهای را به سربازان بریتانیایی در پرینستون آغاز کرد که در آن ۴۰ آمریکایی کشته یا زخمی شدند و ۲۷۳ بریتانیایی کشته یا اسیر شدند.
در فوریه ۱۷۷۷، خبر پیروزیهای آمریکا در ترنتون و پرینستون به لندن رسید و بریتانیاییها متوجه شدند که میهنپرستان در موقعیتی هستند که خواستار استقلال بیقید و شرط شوند.
والدین ناپلئون حتی زمانی که ماریا به او باردار بود، برای حفظ استقلال با فرانسویها جنگیدند. پدرش وکیلی بود که بعدها در سال ۱۷۷۷ به عنوان نماینده کورس در دربار لوئی شانزدهم منصوب شد.
در ۱۴ ژوئن ۱۷۷۷، دومین کنگره قارهای «قطعنامه پرچم» را تصویب کرد که در آن آمده بود: «تصویب شد که پرچم سیزده ایالت متحده شامل سیزده نوار، یکی در میان قرمز و سفید باشد؛ و اتحادیه شامل سیزده ستاره سفید در زمینه آبی باشد که نشاندهنده یک صورت فلکی جدید است.» روز پرچم اکنون هر ساله در ۱۴ ژوئن گرامی داشته میشود.
در ژوئیه ۱۷۷۷، ژنرال بریتانیایی جان برگوین، کمپین ساراتوگا را از کبک به سمت جنوب و از طریق دریاچه چمپلین هدایت کرد و قلعه تایکوندروگا را با هدف تقسیم نیوانگلند، از جمله کنترل رودخانه هادسون، بازپس گرفت. اما ژنرال هاو در نیویورک تحت اشغال بریتانیا مرتکب اشتباه شد و ارتش خود را به جای حرکت به سمت رودخانه هادسون برای پیوستن به برگوین در نزدیکی آلبانی، به سمت جنوب و فیلادلفیا برد.
اولین پرچم رسمی ایالات متحده که در طول نبرد برافراشته شد، در ۳ اوت ۱۷۷۷ در فورت اسکایلر (فورت استانویکس) در جریان محاصره فورت استانویکس بود. نیروهای کمکی ماساچوست خبر تصویب پرچم رسمی توسط کنگره را به فورت اسکایلر آوردند. سربازان پیراهنهای خود را برای ساخت نوارهای سفید تکهتکه کردند؛ پارچه قرمز برای نوارهای قرمز از دامنهای فلانل قرمز همسران افسران تهیه شد، در حالی که پارچه برای اتحادیه آبی از کت پارچهای آبی کاپیتان آبراهام سوارتوت تأمین گردید. سندی موجود است که نشان میدهد کنگره به کاپیتان سوارتوت از شهرستان داچس بابت کت او برای پرچم پول پرداخت کرده است.
هاو در ۱۱ سپتامبر ۱۷۷۷ در نبرد برندیواین از واشنگتن پیشی گرفت و بدون مقاومت وارد پایتخت کشور، فیلادلفیا شد. حمله میهنپرستان به بریتانیاییها در ژرمنتاون در ماه اکتبر شکست خورد. سرلشکر توماس کانوی برخی از اعضای کنگره (که به «توطئه کانوی» معروف شد) را ترغیب کرد تا به دلیل تلفات وارده در فیلادلفیا، برکناری واشنگتن از فرماندهی را بررسی کنند. حامیان واشنگتن مقاومت کردند و این موضوع پس از بحثهای فراوان کنار گذاشته شد. پس از افشای ماجرا، کانوی نامهای عذرخواهانه برای واشنگتن نوشت، استعفا داد و به فرانسه بازگشت.
سال ۱۷۷۷ آغازگر دورهای بسیار طولانی از دوری از زندگی در سالزبورگ بود. موتسارت از زادگاهش عمیقاً ناراضی شد و دوباره درخواست مرخصی کرد. او از پیشنهاد دیگری برای مرخصی چنان برآشفت که هم موتسارت و هم لئوپولد را اخراج کرد، در حالی که موتسارت به هر حال با لحنی بهطور معناداری کوتاه با ترک آنجا موافقت کرد. در نتیجه، کالسکهای کرایه شد و او در ۲۳ سپتامبر - بدون پدرش اما این بار با مادرش - راهی شد و ابتدا به مونیخ و سپس به آوگسبورگ رفت.
موتسارت در آوگسبورگ با دخترعموی دور خود، ماریا آنا تکلا، که او را با محبت «بزله» (Bäsle) صدا میزد، ملاقات کرد. به نظر میرسد که او حس شوخطبعی مشابهی با موتسارت داشته و آنها خیلی زود دوستان خوبی برای هم شدند، شاید حتی عاشق یکدیگر. نامههای او به وی نشاندهنده تغییری در اوست که نشان میدهد از این نظر، او بیشتر شبیه هر جوان ۲۱ ساله دیگری بوده است. او سرانجام خود را از «بزله» جدا کرد و به همراه مادرش به مانهایم رفت.
در ۷ اکتبر ۱۷۷۷، برگوین تلاش کرد بیمیس هایتس را تصرف کند اما توسط هاو از پشتیبانی محروم شد. او مجبور به عقبنشینی به ساراتوگا شد و در نهایت پس از نبردهای ساراتوگا تسلیم شد. همانطور که واشنگتن حدس میزد، پیروزی گیتس منتقدان او را جسورتر کرد.
او و مادرش به مانهایم رفتند، با نوازندگان مانهایم صمیمی شدند، به تدریس و نوازندگی پرداختند، سفارش موسیقی فلوت از یک جراح آلمانی را پذیرفتند و تا حدی انجام دادند، و عاشق آلویسیا وبر، خواننده سوپرانو و دومین دختر از چهار دختر یک نتنویس موسیقی، شدند. او همچنین سوناتهای متعددی برای پیانو، برخی به همراه ویولن، نوشت. او طرحی را برای سفر با خانواده سادهلوح و بیپروا وبر به ایتالیا به پدرش پیشنهاد داد که با واکنش خشمگینانه لئوپولد مواجه شد.
ارتش ۱۱ هزار نفری واشنگتن در دسامبر ۱۷۷۷ برای گذراندن زمستان به ولی فورج در شمال فیلادلفیا رفت. آنها طی شش ماه در سرمای شدید، بین ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ نفر تلفات دادند که عمدتاً ناشی از بیماری و کمبود غذا، لباس و سرپناه بود.
آمریکاییها در دومین نبرد بیمیس هایتس، بریتانیاییها را شکست دادند.
استقلال بریتانیا در آمریکا در سال ۱۷۷۷ توسط فرانسه به رسمیت شناخته شد.
میشن سانتا کلارا د آسیس در سال ۱۷۷۷ در کالیفرنیا تأسیس شد.
هانس کریستین اورستد، فیزیکدان و شیمیدان، در رودکوبینگ متولد شد.
کاپیتان جیمز کوک در سومین سفر خود به اقیانوس آرام، به کوئین شارلوت ساوند در نیوزیلند رسید.
کانمن در سال ۱۷۷۷ در آمستردام، هلند متولد شد.
ارتش جورج واشینگتن بریتانیاییها را در نبرد پرینستون در نیوجرسی شکست داد.
