بتهوون
آغاز ناشنوایی
بتهوون به پیانیست انگلیسی چارلز نیت (در سال ۱۸۱۵) گفت که آغاز کاهش شنواییاش را به حملهای که در سال ۱۷۹۸ در پی مشاجره با یک خواننده به او دست داد، نسبت میدهد. در طول زوال تدریجی شنوایی، وضعیت او با نوع شدیدی از وزوز گوش بیشتر مختل شد. در اوایل سال ۱۸۰۱، او به وگلر و دوست دیگرش کارل آمندا نامه نوشت و علائم خود و مشکلاتی که در محیطهای حرفهای و اجتماعی ایجاد میکرد را شرح داد (اگرچه احتمالاً برخی از دوستان نزدیکش قبلاً از این مشکلات آگاه بودند). علت احتمالاً اتواسکلروز بود که شاید با تحلیل رفتن عصب شنوایی همراه بود.