چه اتفاقی افتاد؟ 1814 م

فولتون در سال ۱۸۱۴ به عنوان عضو انجمن عتیقه‌شناسان آمریکا انتخاب شد.

ناپلئون به داخل فرانسه عقب‌نشینی کرد، ارتش او به ۷۰,۰۰۰ سرباز و تعداد کمی سواره‌نظام کاهش یافته بود؛ او با بیش از سه برابر این تعداد از نیروهای متفقین روبرو بود. فرانسوی‌ها محاصره شده بودند: ارتش‌های بریتانیا از جنوب فشار می‌آوردند و سایر نیروهای ائتلاف برای حمله از ایالت‌های آلمان موضع گرفته بودند. ناپلئون در «کمپین شش روزه» مجموعه‌ای از پیروزی‌ها را به دست آورد، اگرچه این پیروزی‌ها به اندازه‌ای نبودند که جریان جنگ را تغییر دهند. رهبران پاریس در مارس ۱۸۱۴ تسلیم ائتلاف شدند.

نیروهای بولیوار در سال ۱۸۱۴ وارد بوگوتا شدند و شهر را از نیروهای جمهوری‌خواه مخالف کوندینامارکا بازپس گرفتند. بولیوار قصد داشت به کارتاخنا لشکرکشی کند و از کمک نیروهای محلی برای تصرف شهر سلطنتی سانتا مارتا استفاده کند.

در ۱ آوریل، الکساندر خطاب به سنای محافظه‌کار (Sénat conservateur) سخنرانی کرد. این سنا که مدت‌ها مطیع ناپلئون بود، تحت تحریک تالیران علیه او موضع گرفته بود. الکساندر به سنا گفت که متفقین علیه ناپلئون می‌جنگند، نه فرانسه، و اگر ناپلئون از قدرت برکنار شود، آن‌ها آماده ارائه شرایط صلح شرافتمندانه هستند.

سنا «قانون برکناری امپراتور» (Acte de déchéance de l'Empereur) را تصویب کرد که طی آن ناپلئون از سلطنت خلع شد. ناپلئون تا فونتن‌بلو پیشروی کرده بود که متوجه شد پاریس از دست رفته است. هنگامی که ناپلئون پیشنهاد کرد ارتش به سمت پایتخت حرکت کند، افسران ارشد و مارشال‌هایش علیه او شورش کردند.

در ۴ آوریل، آن‌ها به رهبری میشل نی با ناپلئون روبرو شدند. ناپلئون ادعا کرد که ارتش از او پیروی خواهد کرد، اما نی پاسخ داد که ارتش از ژنرال‌هایش پیروی می‌کند. در حالی که سربازان عادی و افسران هنگ مایل به ادامه جنگ بودند، بدون حضور هیچ افسر ارشد یا مارشالی، هرگونه تهاجم احتمالی به پاریس غیرممکن بود.

ناپلئون که تسلیم ناگزیر شده بود، در ۴ آوریل به نفع پسرش و با نایب‌السلطنتی ماری لوئیز از سلطنت کناره‌گیری کرد. با این حال، متفقین تحت فشار الکساندر که می‌ترسید ناپلئون بهانه‌ای برای بازپس‌گیری تاج و تخت پیدا کند، از پذیرش این موضوع خودداری کردند. ناپلئون سپس مجبور شد تنها دو روز بعد کناره‌گیری بی‌قید و شرط خود را اعلام کند.

در پیمان فونتن‌بلو، متفقین ناپلئون را به البا تبعید کردند؛ جزیره‌ای با ۱۲۰۰۰ نفر جمعیت در دریای مدیترانه که در ۲۰ کیلومتری (۱۲ مایلی) ساحل توسکانی قرار داشت. آن‌ها حاکمیت جزیره را به او دادند و اجازه دادند عنوان امپراتور را حفظ کند. ناپلئون پس از آنکه در جریان عقب‌نشینی از مسکو تقریباً توسط روس‌ها اسیر شده بود، با قرصی که همراه داشت اقدام به خودکشی کرد. با این حال، قدرت آن قرص با گذشت زمان کاهش یافته بود و او زنده ماند تا تبعید شود، در حالی که همسر و پسرش به اتریش پناه بردند.

Napoleon after his abdication in Fontainebleau

ادامه در داستان‌گو

از دست دادن شنوایی بتهوون مانع از آهنگسازی او نشد، اما اجرای کنسرت‌ها - که منبع مهم درآمد در این مرحله از زندگی او بود - را به طور فزاینده‌ای دشوار کرد. (این همچنین به طور قابل توجهی به انزوای اجتماعی او کمک کرد.) چرنی خاطرنشان کرد که بتهوون تا سال ۱۸۱۲ هنوز می‌توانست گفتار و موسیقی را به طور عادی بشنود. اما در آوریل و مه ۱۸۱۴، با نواختن در تریوی پیانو خود، اپوس ۹۷ (معروف به «آرشیدوک»)، آخرین حضور عمومی خود را به عنوان تکنواز انجام داد. آهنگساز لوئیس اشپور خاطرنشان کرد: «پیانو به شدت از کوک خارج بود، که بتهوون اهمیت کمی به آن می‌داد زیرا آن را نمی‌شنید؛ تقریباً چیزی از چیره‌دستی هنرمند باقی نمانده بود، من عمیقاً غمگین شدم.» از سال ۱۸۱۴ به بعد، بتهوون برای گفتگو از شیپورهای شنوایی طراحی شده توسط یوهان نپوموک ملزل استفاده می‌کرد و تعدادی از آن‌ها در خانه بتهوون در بن به نمایش گذاشته شده است.

چند ماه پس از تبعید، ناپلئون باخبر شد که همسر سابقش ژوزفین در فرانسه درگذشته است. او از شنیدن این خبر ویران شد، خود را در اتاقش حبس کرد و به مدت دو روز از بیرون آمدن خودداری کرد.

ناپلئون توسط ناخدا توماس آشر با کشتی اچ‌ام‌اس آندانتد (۱۸۰۷) به جزیره منتقل شد و در ۳۰ مه ۱۸۱۴ به پورتوفرایو رسید.

ارتش مهاجم بریتانیا در اوت ۱۸۱۴ در طول جنگ ۱۸۱۲ واشینگتن را به آتش کشید و کتابخانه کنگره و مجموعه ۳۰۰۰ جلدی آن را نابود کرد. این مجلدات در بال سنای ساختمان کنگره باقی مانده بودند.

Burning of Washington

ادامه در داستان‌گو

کنگره وین یک کنفرانس دیپلماتیک بین‌المللی برای بازسازی نظم سیاسی اروپا پس از سقوط امپراتور فرانسه، ناپلئون اول بود. این نشست با حضور سفرای کشورهای اروپایی به ریاست سیاستمدار اتریشی کلمنس فون مترنیخ در وین برگزار شد.

Battle of LeipzigCongress of Vienna

ادامه در داستان‌گو

فولتون در سال ۱۸۱۴ به عنوان عضو انجمن عتیقه‌شناسان آمریکا انتخاب شد.

ناپلئون به داخل فرانسه عقب‌نشینی کرد، ارتش او به ۷۰,۰۰۰ سرباز و تعداد کمی سواره‌نظام کاهش یافته بود؛ او با بیش از سه برابر این تعداد از نیروهای متفقین روبرو بود. فرانسوی‌ها محاصره شده بودند: ارتش‌های بریتانیا از جنوب فشار می‌آوردند و سایر نیروهای ائتلاف برای حمله از ایالت‌های آلمان موضع گرفته بودند. ناپلئون در «کمپین شش روزه» مجموعه‌ای از پیروزی‌ها را به دست آورد، اگرچه این پیروزی‌ها به اندازه‌ای نبودند که جریان جنگ را تغییر دهند. رهبران پاریس در مارس ۱۸۱۴ تسلیم ائتلاف شدند.

نیروهای بولیوار در سال ۱۸۱۴ وارد بوگوتا شدند و شهر را از نیروهای جمهوری‌خواه مخالف کوندینامارکا بازپس گرفتند. بولیوار قصد داشت به کارتاخنا لشکرکشی کند و از کمک نیروهای محلی برای تصرف شهر سلطنتی سانتا مارتا استفاده کند.

در ۱ آوریل، الکساندر خطاب به سنای محافظه‌کار (Sénat conservateur) سخنرانی کرد. این سنا که مدت‌ها مطیع ناپلئون بود، تحت تحریک تالیران علیه او موضع گرفته بود. الکساندر به سنا گفت که متفقین علیه ناپلئون می‌جنگند، نه فرانسه، و اگر ناپلئون از قدرت برکنار شود، آن‌ها آماده ارائه شرایط صلح شرافتمندانه هستند.

سنا «قانون برکناری امپراتور» (Acte de déchéance de l'Empereur) را تصویب کرد که طی آن ناپلئون از سلطنت خلع شد. ناپلئون تا فونتن‌بلو پیشروی کرده بود که متوجه شد پاریس از دست رفته است. هنگامی که ناپلئون پیشنهاد کرد ارتش به سمت پایتخت حرکت کند، افسران ارشد و مارشال‌هایش علیه او شورش کردند.

در ۴ آوریل، آن‌ها به رهبری میشل نی با ناپلئون روبرو شدند. ناپلئون ادعا کرد که ارتش از او پیروی خواهد کرد، اما نی پاسخ داد که ارتش از ژنرال‌هایش پیروی می‌کند. در حالی که سربازان عادی و افسران هنگ مایل به ادامه جنگ بودند، بدون حضور هیچ افسر ارشد یا مارشالی، هرگونه تهاجم احتمالی به پاریس غیرممکن بود.

ناپلئون که تسلیم ناگزیر شده بود، در ۴ آوریل به نفع پسرش و با نایب‌السلطنتی ماری لوئیز از سلطنت کناره‌گیری کرد. با این حال، متفقین تحت فشار الکساندر که می‌ترسید ناپلئون بهانه‌ای برای بازپس‌گیری تاج و تخت پیدا کند، از پذیرش این موضوع خودداری کردند. ناپلئون سپس مجبور شد تنها دو روز بعد کناره‌گیری بی‌قید و شرط خود را اعلام کند.

در پیمان فونتن‌بلو، متفقین ناپلئون را به البا تبعید کردند؛ جزیره‌ای با ۱۲۰۰۰ نفر جمعیت در دریای مدیترانه که در ۲۰ کیلومتری (۱۲ مایلی) ساحل توسکانی قرار داشت. آن‌ها حاکمیت جزیره را به او دادند و اجازه دادند عنوان امپراتور را حفظ کند. ناپلئون پس از آنکه در جریان عقب‌نشینی از مسکو تقریباً توسط روس‌ها اسیر شده بود، با قرصی که همراه داشت اقدام به خودکشی کرد. با این حال، قدرت آن قرص با گذشت زمان کاهش یافته بود و او زنده ماند تا تبعید شود، در حالی که همسر و پسرش به اتریش پناه بردند.

Napoleon after his abdication in Fontainebleau

ادامه در داستان‌گو

از دست دادن شنوایی بتهوون مانع از آهنگسازی او نشد، اما اجرای کنسرت‌ها - که منبع مهم درآمد در این مرحله از زندگی او بود - را به طور فزاینده‌ای دشوار کرد. (این همچنین به طور قابل توجهی به انزوای اجتماعی او کمک کرد.) چرنی خاطرنشان کرد که بتهوون تا سال ۱۸۱۲ هنوز می‌توانست گفتار و موسیقی را به طور عادی بشنود. اما در آوریل و مه ۱۸۱۴، با نواختن در تریوی پیانو خود، اپوس ۹۷ (معروف به «آرشیدوک»)، آخرین حضور عمومی خود را به عنوان تکنواز انجام داد. آهنگساز لوئیس اشپور خاطرنشان کرد: «پیانو به شدت از کوک خارج بود، که بتهوون اهمیت کمی به آن می‌داد زیرا آن را نمی‌شنید؛ تقریباً چیزی از چیره‌دستی هنرمند باقی نمانده بود، من عمیقاً غمگین شدم.» از سال ۱۸۱۴ به بعد، بتهوون برای گفتگو از شیپورهای شنوایی طراحی شده توسط یوهان نپوموک ملزل استفاده می‌کرد و تعدادی از آن‌ها در خانه بتهوون در بن به نمایش گذاشته شده است.

چند ماه پس از تبعید، ناپلئون باخبر شد که همسر سابقش ژوزفین در فرانسه درگذشته است. او از شنیدن این خبر ویران شد، خود را در اتاقش حبس کرد و به مدت دو روز از بیرون آمدن خودداری کرد.

ناپلئون توسط ناخدا توماس آشر با کشتی اچ‌ام‌اس آندانتد (۱۸۰۷) به جزیره منتقل شد و در ۳۰ مه ۱۸۱۴ به پورتوفرایو رسید.

ارتش مهاجم بریتانیا در اوت ۱۸۱۴ در طول جنگ ۱۸۱۲ واشینگتن را به آتش کشید و کتابخانه کنگره و مجموعه ۳۰۰۰ جلدی آن را نابود کرد. این مجلدات در بال سنای ساختمان کنگره باقی مانده بودند.

Burning of Washington

ادامه در داستان‌گو

کنگره وین یک کنفرانس دیپلماتیک بین‌المللی برای بازسازی نظم سیاسی اروپا پس از سقوط امپراتور فرانسه، ناپلئون اول بود. این نشست با حضور سفرای کشورهای اروپایی به ریاست سیاستمدار اتریشی کلمنس فون مترنیخ در وین برگزار شد.

Battle of LeipzigCongress of Vienna

ادامه در داستان‌گو