سپس در سال ۱۸۸۶، طلا در منطقه ویتواترزرند در جمهوری آفریقای جنوبی کشف شد. طلا، ترانسوال را به ثروتمندترین کشور در جنوب آفریقا تبدیل کرد؛ با این حال، این کشور نه نیروی انسانی و نه زیرساخت صنعتی لازم برای بهرهبرداری از این منبع را به تنهایی در اختیار داشت.
در سال ۱۸۸۶، زمانی که یک میدان طلای بزرگ در یک برونزدگی در یک خطالرأس بزرگ در حدود ۶۹ کیلومتری (۴۳ مایلی) جنوب پایتخت بوئرها در پرتوریا کشف شد، منافع امپراتوری بریتانیا دوباره تحریک شد. این خطالرأس که به صورت محلی به «ویتواترزرند» (خطالرأس آب سفید، یک حوضه آبریز) معروف است، حاوی بزرگترین ذخایر سنگ معدن طلا در جهان بود.
در ژانویه ۱۸۸۶، زمانی که لنین ۱۵ ساله بود، پدرش بر اثر خونریزی مغزی درگذشت. پس از آن، رفتار او نامنظم و ستیزهجویانه شد و اعتقاد خود به خدا را کنار گذاشت.
سرمایهگذاران علاقه کمی به ایدههای تسلا برای انواع جدید موتورهای جریان متناوب و تجهیزات انتقال برق نشان دادند. پس از راهاندازی این شرکت خدماتی در سال ۱۸۸۶، آنها تصمیم گرفتند که بخش تولیدی کسبوکار بیش از حد رقابتی است و تصمیم گرفتند صرفاً یک شرکت خدمات برق را اداره کنند. آنها یک شرکت خدماتی جدید تشکیل دادند، شرکت تسلا را رها کردند و مخترع را بیپول گذاشتند. تسلا حتی کنترل اختراعاتی را که ایجاد کرده بود از دست داد، زیرا آنها را در ازای سهام به شرکت واگذار کرده بود.
حتی با موفقیت جمعآوری کمکهای مالی، پایه مجسمه تا آوریل ۱۸۸۶ تکمیل نشد. بلافاصله پس از آن، مونتاژ مجدد مجسمه آغاز شد.
تا سال ۱۸۸۶ پیشرفت کمی حاصل شد، زمانی که ژول گروی دوباره به عنوان رئیسجمهور فرانسه انتخاب شد و ادوارد لوکروا به عنوان وزیر تجارت منصوب شد. بودجه نمایشگاه تصویب شد و در اول مه، لوکروا تغییری در شرایط مسابقه آزاد که برای مرکز نمایشگاه برگزار میشد اعلام کرد، که عملاً انتخاب طرح ایفل را به نتیجهای قطعی تبدیل کرد، زیرا ورودیها باید شامل مطالعهای برای یک برج فلزی چهار ضلعی ۳۰۰ متری (۹۸۰ فوتی) در شان دو مارس میبود. (یک برج ۳۰۰ متری در آن زمان یک تلاش مهندسی هرکولوار تلقی میشد).
در ۱۲ مه، کمیسیونی برای بررسی طرح ایفل و رقبایش تشکیل شد.
کمیسیون تصمیم گرفت که تمام پیشنهادات به جز طرح ایفل یا غیرعملی بودند یا فاقد جزئیات بودند.
اینتهوون در سال ۱۸۸۶ به عنوان استاد در دانشگاه لیدن مشغول به کار شد.
در سال ۱۸۸۶، کوسل با لوئیز هولتزمن، دختر آدولف هولتزمن ازدواج کرد. هولتزمن استاد دانشگاه هایدلبرگ بود و در زمینه ادبیات آلمانی و همچنین زبان سانسکریت تدریس میکرد.
دیوید بنگوریون در پلونسک در لهستان کنگره – که در آن زمان بخشی از امپراتوری روسیه بود – به دنیا آمد.
مراسم افتتاحیه در بعدازظهر ۲۸ اکتبر ۱۸۸۶ برگزار شد. رئیسجمهور گروور کلیولند، فرماندار سابق نیویورک، ریاست این مراسم را بر عهده داشت. در صبح روز افتتاحیه، رژهای در شهر نیویورک برگزار شد؛ تخمین زده میشود که تعداد تماشاگران آن از چند صد هزار تا یک میلیون نفر بوده است. رئیسجمهور کلیولند در رأس این صف حرکت کرد و سپس در جایگاه ویژه ایستاد تا شاهد رژه گروههای موسیقی و راهپیمایان از سراسر آمریکا باشد. ژنرال استون مارشال بزرگ این رژه بود. مسیر رژه از میدان مدیسون، که زمانی محل نگهداری بازوی مجسمه بود، آغاز شد و از طریق خیابان پنجم و برادوی به سمت «بَتِری» در نوک جنوبی منهتن ادامه یافت، با انحرافی جزئی تا رژه بتواند از مقابل ساختمان «ورلد» در پارک رو عبور کند. هنگامی که رژه از مقابل بورس نیویورک گذشت، معاملهگران از پنجرهها کاغذهای نواری (تیکر-تیپ) به بیرون پرتاب کردند که آغازگر سنت نیویورکی رژه تیکر-تیپ شد.
در ۲ دسامبر ۱۸۸۶، روزولت با دوست دوران کودکی و خانوادگیاش، ادیت کرمیت کارو، ازدواج کرد.
در اواخر سال ۱۸۸۶، تسلا با آلفرد اس. براون، سرپرست «وسترن یونیون»، و چارلز اف. پک، وکیل نیویورکی، ملاقات کرد. این دو مرد در راهاندازی شرکتها و ترویج اختراعات و ثبت اختراعات برای کسب سود مالی با تجربه بودند.
سپس در سال ۱۸۸۶، طلا در منطقه ویتواترزرند در جمهوری آفریقای جنوبی کشف شد. طلا، ترانسوال را به ثروتمندترین کشور در جنوب آفریقا تبدیل کرد؛ با این حال، این کشور نه نیروی انسانی و نه زیرساخت صنعتی لازم برای بهرهبرداری از این منبع را به تنهایی در اختیار داشت.
در سال ۱۸۸۶، زمانی که یک میدان طلای بزرگ در یک برونزدگی در یک خطالرأس بزرگ در حدود ۶۹ کیلومتری (۴۳ مایلی) جنوب پایتخت بوئرها در پرتوریا کشف شد، منافع امپراتوری بریتانیا دوباره تحریک شد. این خطالرأس که به صورت محلی به «ویتواترزرند» (خطالرأس آب سفید، یک حوضه آبریز) معروف است، حاوی بزرگترین ذخایر سنگ معدن طلا در جهان بود.
در ژانویه ۱۸۸۶، زمانی که لنین ۱۵ ساله بود، پدرش بر اثر خونریزی مغزی درگذشت. پس از آن، رفتار او نامنظم و ستیزهجویانه شد و اعتقاد خود به خدا را کنار گذاشت.
سرمایهگذاران علاقه کمی به ایدههای تسلا برای انواع جدید موتورهای جریان متناوب و تجهیزات انتقال برق نشان دادند. پس از راهاندازی این شرکت خدماتی در سال ۱۸۸۶، آنها تصمیم گرفتند که بخش تولیدی کسبوکار بیش از حد رقابتی است و تصمیم گرفتند صرفاً یک شرکت خدمات برق را اداره کنند. آنها یک شرکت خدماتی جدید تشکیل دادند، شرکت تسلا را رها کردند و مخترع را بیپول گذاشتند. تسلا حتی کنترل اختراعاتی را که ایجاد کرده بود از دست داد، زیرا آنها را در ازای سهام به شرکت واگذار کرده بود.
حتی با موفقیت جمعآوری کمکهای مالی، پایه مجسمه تا آوریل ۱۸۸۶ تکمیل نشد. بلافاصله پس از آن، مونتاژ مجدد مجسمه آغاز شد.
تا سال ۱۸۸۶ پیشرفت کمی حاصل شد، زمانی که ژول گروی دوباره به عنوان رئیسجمهور فرانسه انتخاب شد و ادوارد لوکروا به عنوان وزیر تجارت منصوب شد. بودجه نمایشگاه تصویب شد و در اول مه، لوکروا تغییری در شرایط مسابقه آزاد که برای مرکز نمایشگاه برگزار میشد اعلام کرد، که عملاً انتخاب طرح ایفل را به نتیجهای قطعی تبدیل کرد، زیرا ورودیها باید شامل مطالعهای برای یک برج فلزی چهار ضلعی ۳۰۰ متری (۹۸۰ فوتی) در شان دو مارس میبود. (یک برج ۳۰۰ متری در آن زمان یک تلاش مهندسی هرکولوار تلقی میشد).
در ۱۲ مه، کمیسیونی برای بررسی طرح ایفل و رقبایش تشکیل شد.
کمیسیون تصمیم گرفت که تمام پیشنهادات به جز طرح ایفل یا غیرعملی بودند یا فاقد جزئیات بودند.
اینتهوون در سال ۱۸۸۶ به عنوان استاد در دانشگاه لیدن مشغول به کار شد.
در سال ۱۸۸۶، کوسل با لوئیز هولتزمن، دختر آدولف هولتزمن ازدواج کرد. هولتزمن استاد دانشگاه هایدلبرگ بود و در زمینه ادبیات آلمانی و همچنین زبان سانسکریت تدریس میکرد.
دیوید بنگوریون در پلونسک در لهستان کنگره – که در آن زمان بخشی از امپراتوری روسیه بود – به دنیا آمد.
مراسم افتتاحیه در بعدازظهر ۲۸ اکتبر ۱۸۸۶ برگزار شد. رئیسجمهور گروور کلیولند، فرماندار سابق نیویورک، ریاست این مراسم را بر عهده داشت. در صبح روز افتتاحیه، رژهای در شهر نیویورک برگزار شد؛ تخمین زده میشود که تعداد تماشاگران آن از چند صد هزار تا یک میلیون نفر بوده است. رئیسجمهور کلیولند در رأس این صف حرکت کرد و سپس در جایگاه ویژه ایستاد تا شاهد رژه گروههای موسیقی و راهپیمایان از سراسر آمریکا باشد. ژنرال استون مارشال بزرگ این رژه بود. مسیر رژه از میدان مدیسون، که زمانی محل نگهداری بازوی مجسمه بود، آغاز شد و از طریق خیابان پنجم و برادوی به سمت «بَتِری» در نوک جنوبی منهتن ادامه یافت، با انحرافی جزئی تا رژه بتواند از مقابل ساختمان «ورلد» در پارک رو عبور کند. هنگامی که رژه از مقابل بورس نیویورک گذشت، معاملهگران از پنجرهها کاغذهای نواری (تیکر-تیپ) به بیرون پرتاب کردند که آغازگر سنت نیویورکی رژه تیکر-تیپ شد.
در ۲ دسامبر ۱۸۸۶، روزولت با دوست دوران کودکی و خانوادگیاش، ادیت کرمیت کارو، ازدواج کرد.
در اواخر سال ۱۸۸۶، تسلا با آلفرد اس. براون، سرپرست «وسترن یونیون»، و چارلز اف. پک، وکیل نیویورکی، ملاقات کرد. این دو مرد در راهاندازی شرکتها و ترویج اختراعات و ثبت اختراعات برای کسب سود مالی با تجربه بودند.
