پس از بازگشت به خانه، بروز نتوانست به عنوان کارگر فلزکار در کومرووتس شغلی پیدا کند، بنابراین او و همسرش به طور موقت به زاگرب نقل مکان کردند، جایی که او به عنوان پیشخدمت کار کرد و در اعتصاب پیشخدمتها شرکت کرد. او همچنین به حزب کمونیست یوگسلاوی (CPY) پیوست.
در سال ۱۹۲۰ هیروهیتو به درجه سرگردی در ارتش و ناخدا سوم در نیروی دریایی ارتقا یافت.
تا سال ۱۹۲۰، لوچیانو با بسیاری از رهبران آینده مافیا از جمله ویتو جنوویز و فرانک کاستلو، دوست قدیمی و شریک تجاری آیندهاش در «گنگ فایو پوینتز» آشنا شده بود. در همان سال، جو ماسریا، رئیس گنگ لوئر منهتن، لوچیانو را به عنوان یکی از افراد مسلح خود استخدام کرد. تقریباً در همان زمان، لوچیانو و همکاران نزدیکش شروع به کار برای قمارباز آرنولد «مغز» روتشتاین کردند که بلافاصله پتانسیل سود کلان از دوران ممنوعیت الکل را دید و به لوچیانو آموزش داد که چگونه قاچاق مشروبات الکلی را به عنوان یک تجارت اداره کند.
در سال ۱۹۲۰، او به عنوان سرگرد در سپاه ذخیره افسران (ORC) منصوب شد، که یک سازمان فدرال غیرمرتبط با گارد ملی میزوری بود.
در ژانویه ۱۹۲۰، با کاهش درآمد پسمن-روبین پس از کریسمس، دیزنی و آیورکس اخراج شدند. آنها کسبوکار خود را با نام «هنرمندان تجاری آیورکس-دیزنی» راه انداختند که عمر کوتاهی داشت. به دلیل عدم جذب مشتری کافی، دیزنی و آیورکس توافق کردند که دیزنی به طور موقت آنجا را ترک کند تا در شرکت فیلمسازی کانزاس سیتی، که توسط ای. وی. کاگر اداره میشد، درآمد کسب کند؛ ماه بعد، آیورکس که نمیتوانست به تنهایی کسبوکارشان را اداره کند، نیز به او پیوست.
در سال ۱۹۲۰، برای بیست و پنجمین سالگرد کشف رادیوم، دولت فرانسه مقرری برای او تعیین کرد.
در طول سال دوم دانشگاه، هیملر تلاشهای خود را برای دنبال کردن یک حرفه نظامی دوچندان کرد. اگرچه موفق نبود، اما توانست فعالیت خود را در صحنه شبهنظامی مونیخ گسترش دهد. در همین زمان بود که برای اولین بار با ارنست روم، از اعضای اولیه حزب نازی و یکی از بنیانگذاران اسآ (Sturmabteilung؛ «گردان طوفان») ملاقات کرد. هیملر به دلیل اینکه روم یک سرباز جنگی باسابقه بود، او را تحسین میکرد و به پیشنهاد او، هیملر به گروه ملیگرای یهودستیز او، بوند رایشسکریگزفلگه (انجمن پرچم جنگ امپراتوری) پیوست.
در اواسط سال ۱۹۲۰، جمهوریخواهان کنترل اکثر شوراهای شهرستان را به دست گرفتند و اقتدار بریتانیا در بیشتر مناطق جنوب و غرب فروپاشید و دولت بریتانیا را مجبور به اعمال اختیارات اضطراری کرد.
تا اواسط سال ۱۹۲۰، جمهوری ایرلند در زندگی بسیاری از مردم به یک واقعیت تبدیل شده بود؛ قوانینی وضع میکرد، نیروهای مسلح خود را حفظ میکرد و مالیاتهای خود را جمعآوری مینمود.
تا سال ۱۹۲۰، IRP در ۲۱ شهرستان از ۳۲ شهرستان ایرلند حضور داشت.
این معاهده به ایرلند شمالی، که توسط قانون دولت ایرلند ۱۹۲۰ ایجاد شده بود، اجازه فعالیت داد.
تریپ در اولین نشست «انجمن ملی پرواز بیندانشگاهی» در سال ۱۹۲۰ خزانهدار بود.
در اوایل سال ۱۹۲۰، نیروهای رومانیایی مجارستان را ترک کردند. آنها منابعی از جمله مواد غذایی، سنگهای معدنی و تجهیزات حملونقل و کارخانهای را با خود بردند و همچنین زنگهای تاریخی کلیساهای رومانیایی را در بوداپست کشف کردند که توسط مجارها از ارتش اتریش-مجارستان گرفته شده بود و تا آن زمان ذوب نشده بودند.
دولت موقت آدولفو د لا هوارتا در سال ۱۹۲۰ بر سر تسلیم پانچو ویا مذاکره کرد و به او یک هاسیندا (املاک بزرگ) پاداش داد که در آن با آرامش زندگی کرد.
جامعه ملل اولین سازمان بینالمللی جهانی بود که مأموریت اصلی آن حفظ صلح جهانی بود. این سازمان در ۱۰ ژانویه ۱۹۲۰ پس از کنفرانس صلح پاریس که به جنگ جهانی اول پایان داد، تأسیس شد و مقر آن در ژنو، سوئیس بود.
در ۱۰ ژانویه ۱۹۲۰، جامعه ملل رسماً با اجرایی شدن میثاق جامعه ملل که در سال ۱۹۱۹ توسط ۴۲ کشور تصویب شده بود، آغاز به کار کرد.
جامعه ملل نخستین نشست خود را در ۱۶ ژانویه ۱۹۲۰ برگزار کرد، یعنی شش روز پس از اجرایی شدن معاهده ورسای و پایان رسمی جنگ جهانی اول.
در ۱۷ ژانویه ۱۹۲۰، متمم هجدهم قانون اساسی ایالات متحده اجرایی شد و ممنوعیت الکل تا زمان لغو این متمم در سال ۱۹۳۳ ادامه یافت. این متمم تولید، فروش و حمل و نقل نوشیدنیهای الکلی را ممنوع کرد. تقاضا برای الکل به طور طبیعی ادامه یافت و بازار سیاه حاصل برای نوشیدنیهای الکلی، منبع درآمد اضافی برای جنایتکاران فراهم کرد.
در ژانویه ۱۹۲۰، گاروی «لیگ کارخانههای سیاهپوستان» را ثبت کرد که از طریق آن مجموعهای از خواربارفروشیها، یک رستوران، یک خشکشویی بخار و یک انتشارات را افتتاح کرد.
زوج تازهازدواجکرده به یک ماه عسل دو هفتهای در کانادا رفتند و گروه کوچکی از همراهان UNIA، از جمله ژاک، آنها را همراهی میکردند. در آنجا، گاروی در دو جلسه عمومی در مونترال و سه جلسه در تورنتو سخنرانی کرد.
از سال ۱۹۲۰، آیزنهاور تحت نظر مجموعهای از ژنرالهای با استعداد - فاکس کانر، جان جی. پرشینگ، داگلاس مکآرتور و جورج مارشال - خدمت کرد. او ابتدا افسر اجرایی ژنرال کانر در منطقه کانال پاناما شد، جایی که با پیوستن مامی، تا سال ۱۹۲۴ خدمت کرد.
بریتانیاییها استفاده از زور را افزایش دادند؛ آنها که تمایلی به اعزام تعداد بیشتری از ارتش منظم بریتانیا به کشور نداشتند، دو واحد پلیس شبهنظامی برای کمک به RIC تشکیل دادند. بلک اند تنز هفت هزار نفر نیرو داشت که عمدتاً سربازان سابق بریتانیایی بودند که پس از جنگ جهانی اول مرخص شده بودند. آنها در مارس ۱۹۲۰ به ایرلند اعزام شدند و بیشترشان از شهرهای انگلستان و اسکاتلند آمده بودند. اگرچه رسماً بخشی از RIC بودند، اما در واقع یک نیروی شبهنظامی محسوب میشدند.
در ۱۳ مارس ۱۹۲۰ در جریان کودتای کاپ، ۱۲۰۰۰ سرباز فرایکورپس برلین را اشغال کردند و ولفگانگ کاپ، روزنامهنگار راستگرا، را به عنوان صدراعظم منصوب کردند.
در مارس ۱۹۲۰، توماس مککرتین، شهردار شین فین در کورک، در مقابل همسرش در خانهاش توسط مردانی با صورتهای سیاه که در حال بازگشت به پادگان پلیس محلی دیده شده بودند، به ضرب گلوله کشته شد. هیئت منصفه در تحقیقات مربوط به مرگ او، حکم قتل عمد را علیه دیوید لوید جورج (نخستوزیر بریتانیا) و بازرس منطقه، سوانزی، در میان دیگران صادر کرد. سوانزی بعداً در لیزبورن، کانتی آنتریم ردیابی و کشته شد. این الگوی کشتار و انتقامجویی در نیمه دوم سال ۱۹۲۰ و در سال ۱۹۲۱ تشدید شد.
هیتلر در ۳۱ مارس ۱۹۲۰ از ارتش ترخیص شد و به صورت تماموقت برای NSDAP (حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان) شروع به کار کرد.
در اوایل آوریل ۱۹۲۰، ۴۰۰ پادگان متروکه RIC به آتش کشیده شدند تا از استفاده مجدد آنها جلوگیری شود، همراه با نزدیک به صد اداره مالیات بر درآمد. RIC از بخش زیادی از حومه شهر عقبنشینی کرد و آن را به دست IRA سپرد.
پلیس جمهوریخواه ایرلند (IRP) بین آوریل و ژوئن ۱۹۲۰، تحت اقتدار دویل ایرن (Dáil Éireann) و رئیس سابق ستاد IRA، کاتال بروگا، تأسیس شد تا جایگزین RIC شود و احکام دادگاههای دویل را که تحت جمهوری ایرلند تشکیل شده بودند، اجرا کند.
در بلژیک در سال ۱۹۲۰، آندره گراتیا و سارا دات آلودگی قارچی را در یکی از کشتهای استافیلوکوکوس اورئوس خود مشاهده کردند که مانع رشد باکتری میشد. آنها این قارچ را به عنوان گونهای از پنیسیلیوم شناسایی کردند و مشاهدات خود را به صورت مقاله ارائه دادند، اما توجه کمی به آن شد. یک دانشمند انستیتو پاستور، کلودومیرو پیکادو توایت از کاستاریکا، به طور مشابه اثر آنتیبیوتیکی پنیسیلیوم را در سال ۱۹۲۳ ثبت کرد.
در پیامدهای جنگ، چهار امپراتوری از بین رفتند: آلمان، اتریش-مجارستان، عثمانی و روسیه. ملتهای متعددی استقلال پیشین خود را بازیافتند و کشورهای جدیدی ایجاد شدند.
اگرچه ادوارد سفرهای زیادی کرده بود، اما نسبت به خارجیها و بسیاری از اتباع امپراتوری دارای تعصبات نژادی بود و معتقد بود که سفیدپوستان ذاتاً برتر هستند. در سال ۱۹۲۰، در سفری به استرالیا، درباره بومیان استرالیا نوشت: «آنها منزجرکنندهترین نوع موجودات زندهای هستند که تا به حال دیدهام!! آنها پایینترین شکل شناختهشده از انسانها هستند و نزدیکترین چیز به میمونها میباشند.»
در مه ۱۹۲۰، کارگران بارانداز دوبلین از جابجایی هرگونه تجهیزات جنگی خودداری کردند و به زودی اتحادیه کارگران حمل و نقل و عمومی ایرلند به آنها پیوست که رانندگان راهآهن را از حمل اعضای نیروهای بریتانیایی منع کرد. پس از اینکه رانندگان از حمل سربازان بریتانیایی خودداری کردند، رانندگان قطار جایگزین (Blackleg) از انگلستان آورده شدند. این اعتصاب تا دسامبر ۱۹۲۰ که لغو شد، حرکت نیروهای بریتانیایی را به شدت مختل کرد.
کارول یوزف وویتیوا در شهر وادوویتسه لهستان متولد شد. او کوچکترین فرزند از سه فرزند کارول وویتیوا (۱۸۷۹–۱۹۴۱)، یک لهستانیتبار، و امیلیا کاچوروفسکا (۱۸۸۴–۱۹۲۹) بود که نام خانوادگی دوشیزگی مادرش شولتز بود.
در ژوئن-ژوئیه ۱۹۲۰، دادگاههای عالی در سراسر جنوب و غرب ایرلند شکست خوردند؛ محاکمه با هیئت منصفه نمیتوانست برگزار شود زیرا اعضای هیئت منصفه حاضر نمیشدند. فروپاشی سیستم قضایی باعث تضعیف روحیه RIC شد و بسیاری از پلیسها استعفا دادند یا بازنشسته شدند.
در ۸ ژوئن ۱۹۲۰، تمام خانواده برای آخرین بار مورژ را ترک کردند و برای گذراندن تابستان به دهکده ماهیگیری کارانتک در بریتانی نقل مکان کردند، در حالی که همزمان به دنبال خانهای جدید در پاریس بودند.
اولین چرخه حملات و انتقامجوییها در تابستان ۱۹۲۰ آغاز شد. در ۱۹ ژوئن، یک هفته شورشهای فرقهای و تیراندازی در دری (Derry) آغاز شد که منجر به ۱۸ کشته گردید.
در سال ۱۹۲۰، دوبوآ کتاب «آب تیره: صداهایی از درون حجاب» را منتشر کرد که اولین کتاب از سه خودزندگینامهای بود که او نوشت.
بر اساس معاهده ورسای، آلمان حدود ۱۳ درصد از قلمرو اصلی خود و تمام داراییهای خارج از کشورش را از دست داد و محدودیتهایی بر اندازه و توانایی نیروهای مسلح این کشور اعمال شد.
در ژوئیه ۱۹۲۰، یک نهاد پلیس شبهنظامی دیگر به نام نیروهای کمکی، متشکل از ۲۲۱۵ افسر سابق ارتش بریتانیا، وارد ایرلند شدند. لشکر کمکی به اندازه «تنز» به دلیل بدرفتاری با جمعیت غیرنظامی بدنام بود، اما تمایل داشت مؤثرتر باشد و بیشتر مایل به درگیری با IRA بود. سیاست انتقامجویی، که شامل محکومیت یا انکار عمومی و تأیید خصوصی بود، توسط لرد هیو سیسیل به شکلی مشهور به سخره گرفته شد، زمانی که گفت: «به نظر میرسد توافق شده است که چیزی به نام انتقامجویی وجود ندارد، اما آنها تأثیر خوبی دارند».
در ۱۷ ژوئیه ۱۹۲۰، سرهنگ بریتانیایی جرالد اسمیت توسط IRA در باشگاه کانتی در شهر کورک ترور شد. این اقدام در پاسخ به سخنرانی او برای افسران پلیس لیستول بود که از دستورات برای حرکت به مناطق شهریتر خودداری کرده بودند؛ او در آن سخنرانی گفته بود: «شما ممکن است گاهی اشتباه کنید و افراد بیگناه کشته شوند، اما این اجتنابناپذیر است.»
در ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۰، تا حدی در پاسخ به قتل اسمیت و تا حدی به دلیل رقابت بر سر مشاغل به دلیل نرخ بالای بیکاری، وفاداران به کارخانههای کشتیسازی هارلند و ولف در بلفاست راهپیمایی کردند و بیش از ۷۰۰۰ کارگر کاتولیک و پروتستان چپگرا را از کار اخراج کردند. در پاسخ به این اقدام، شورشهای فرقهای در بلفاست و دری رخ داد که منجر به حدود ۴۰ کشته و اخراج بسیاری از کاتولیکها و پروتستانها از خانههایشان شد.
کاواباتا امیدوار بود در امتحانات «مدرسه عالی اول» که تحت نظارت دانشگاه امپراتوری توکیو بود، قبول شود. او در همان سال در امتحان موفق شد و در ژوئیه ۱۹۲۰ به عنوان دانشجوی رشته زبان انگلیسی وارد دانشکده علوم انسانی شد. کاواباتای جوان در آن زمان شیفته آثار رابیندرانات تاگور، دیگر برنده آسیایی جایزه نوبل، بود.
در ژوئیه ۱۹۲۰، گاروی هم منشی «بلک استار لاین»، ادوارد دی. اسمیت-گرین، و هم کاپیتان آن، جاشوا کاکبرن را اخراج کرد؛ دومی به فساد متهم شده بود.
ماده ۲۳۰ معاهده سور، امپراتوری عثمانی را ملزم میکرد تا افرادی را که مسئول کشتارهای ارتکابیافته در طول جنگ از ۱ اوت ۱۹۱۴ بودند، به قدرتهای متفق تحویل دهد.
نشریه لیبرال بریتانیایی، «نیشن»، در اوت ۱۹۲۰ نوشت که «حقیقت مرکزی وضعیت کنونی در ایرلند این است که جمهوری ایرلند وجود دارد».
در ۹ اوت ۱۹۲۰، پارلمان بریتانیا قانون بازگرداندن نظم در ایرلند را تصویب کرد. این قانون برای مناطقی که فعالیت IRA در آنها شایع بود، دادگاههای نظامی را جایگزین محاکمه با هیئت منصفه کرد.
در سال ۱۹۰۴، جان آمبروز فلمینگ دیود گرمایونی را اختراع کرد که اولین نوع لامپ خلأ بود. این دستگاه از یک کاتد داغ استفاده میکرد که باعث جریان یافتن الکتریسیته در خلأ میشد. این ایده به سرعت در لامپهای اشعه ایکس به کار گرفته شد و از این رو لامپهای اشعه ایکس با کاتد گرم، که «لامپهای کولیج» نامیده میشوند، تا حدود سال ۱۹۲۰ به طور کامل جایگزین لامپهای کاتد سرد دردسرساز شدند.
تجزیه امپراتوری عثمانی تحت شرایط معاهده سور در سال ۱۹۲۰ نهایی شد. این معاهده که در کنفرانس لندن طراحی شده بود، به سلطان اجازه میداد موقعیت و عنوان خود را حفظ کند. وضعیت آناتولی با توجه به حضور نیروهای اشغالگر، مسئلهساز بود.
در ۲۲ اوت ۱۹۲۰، کارآگاه سوانزی از RIC هنگام خروج از کلیسایی در لیزبورن، کانتی آنتریم، توسط مردان IRA کورک به ضرب گلوله کشته شد. سوانزی توسط هیئت منصفه تحقیقات، مسئول قتل شهردار کورک، توماس مککرتین، شناخته شده بود.
در اوت ۱۹۲۰، UNIA اولین کنفرانس بینالمللی مردم سیاهپوست را در هارلم سازماندهی کرد. در این رژه، گابریل جانسون، شهردار مونروویا در لیبریا، حضور داشت. به عنوان بخشی از آن، حدود ۲۵,۰۰۰ نفر در مدیسون اسکوئر گاردن گرد هم آمدند.
کوکو شانل، طراح مد، با شنیدن مشکل آنها، از استراوینسکی و خانوادهاش دعوت کرد تا زمانی که بتوانند اقامتگاه مناسبتری پیدا کنند، در عمارت جدید او به نام «بل رسپیرو» در حومه پاریس (گارش) ساکن شوند؛ آنها در هفته دوم سپتامبر به آنجا رسیدند. در همان زمان، شانل با اهدای مبلغی ناشناس به دییاگیلف که گفته میشود ۳۰۰ هزار فرانک بود، تولید جدید (دسامبر ۱۹۲۰) باله روس از اثر «پرستش بهار» استراوینسکی را تضمین کرد.
موسولینی ادعا کرد که یک «قانون طبیعی» برای ملتهای قویتر وجود دارد تا ملتهای «پستتر» مانند مردم «وحشی» اسلاو یوگسلاوی را تحت سلطه و استعمار خود درآورند. او این را در سخنرانی سپتامبر ۱۹۲۰ بیان کرد.
در پاییز ۱۹۲۰، او و همسر باردارش به وطن بازگشتند؛ ابتدا با قطار به ناروا، با کشتی به اشتتین و سپس با قطار به وین رفتند، جایی که در ۲۰ سپتامبر به آنجا رسیدند.
در اوایل اکتبر، بروز به خانه خود در کومرووتس در پادشاهی صربها، کرواتها و اسلوونیها بازگشت و متوجه شد که مادرش فوت کرده و پدرش به یاستربارسکو در نزدیکی زاگرب نقل مکان کرده است.
لهستان و لیتوانی هر دو استقلال خود را بازیافتند اما به زودی درگیر اختلافات ارضی شدند. در طول جنگ لهستان و شوروی، لیتوانی معاهده صلح مسکو را با اتحاد جماهیر شوروی امضا کرد که مرزهای لیتوانی را تعیین میکرد. در ۷ اکتبر ۱۹۲۰، جامعه ملل بر سر توافقنامه سووالکی مذاکره کرد که آتشبس و خط مرزی بین دو کشور را برقرار کرد.
آلوارو اوبرگون در اکتبر ۱۹۲۰ به عنوان رئیسجمهور انتخاب شد، که اولین نفر از سلسله ژنرالهای انقلابی بود.
بین ۱ نوامبر ۱۹۲۰ و ۷ ژوئن ۱۹۲۱، بیست و چهار نفر توسط بریتانیاییها اعدام شدند.
خشونت از آن تابستان و پس از نوامبر ۱۹۲۰ تا ژوئیه ۱۹۲۱ به شدت افزایش یافت. (در همین دوره بود که شورشی در میان نیروهای کانات رنجرز که در هند مستقر بودند، رخ داد. دو نفر هنگام تلاش برای حمله به یک زرادخانه کشته شدند و یک نفر بعداً اعدام شد).
تا اواخر سال ۱۹۲۰ حدود ۳۰۰ نفر کشته شده بودند، اما درگیریها در ماه نوامبر شدت گرفت. در «یکشنبه خونین» دوبلین، ۲۱ نوامبر ۱۹۲۰، چهارده تن از ماموران اطلاعاتی بریتانیا صبحهنگام ترور شدند؛ سپس بعدازظهر همان روز، نیروهای RIC به روی جمعیتی در یک مسابقه فوتبال گیلیک آتش گشودند که منجر به کشته شدن چهارده غیرنظامی و زخمی شدن ۶۵ نفر شد. یک هفته بعد، هفده تن از نیروهای کمکی (Auxiliaries) توسط ارتش جمهوریخواه ایرلند (IRA) در کمین کیلمایکل در شهرستان کورک کشته شدند.
سپس، در ۲۱ نوامبر ۱۹۲۰، روزی پر از خونریزیهای دراماتیک در دوبلین رقم خورد. در اوایل صبح، «جوخه کالینز» تلاش کرد تا ماموران اطلاعاتی ارشد بریتانیا را در پایتخت از بین ببرد. این جوخه به ۱۹ نفر شلیک کرد که ۱۴ نفر کشته و ۵ نفر زخمی شدند. این افراد شامل افسران ارتش بریتانیا، افسران پلیس و غیرنظامیان بودند. کشتهشدگان شامل اعضای «گروه قاهره» و یک افسر دادگاه نظامی بودند که در مکانهای مختلف در سراسر دوبلین به قتل رسیدند.
در ۲۸ نوامبر ۱۹۲۰، تنها یک هفته پس از یکشنبه خونین در دوبلین، واحد غرب کورکِ ارتش جمهوریخواه ایرلند (IRA) به رهبری تام بری، به یک گشت از نیروهای کمکی در کیلمایکل در شهرستان کورک کمین زد و تمام ۱۸ نفر گشت به جز یک نفر را کشت.
در سازماندهی مجدد متعاقب مدیریت استانی، مائو به عنوان مدیر بخش نوجوانان مدرسه تربیت معلم اول منصوب شد. او که اکنون درآمد بالایی داشت، در زمستان ۱۹۲۰ با یانگ کایهویی ازدواج کرد.
در دسامبر ۱۹۲۰، کوک (هو) به عنوان نماینده در کنگره تور حزب سوسیالیست فرانسه شرکت کرد، به نفع انترناسیونال سوم رأی داد و یکی از اعضای مؤسس حزب کمونیست فرانسه بود. او با گرفتن سمتی در کمیته استعماری حزب، تلاش کرد توجه رفقای خود را به مردم مستعمرات فرانسه از جمله هندوچین جلب کند، اما تلاشهایش اغلب ناموفق بود.
در قانون دولت ایرلند ۱۹۲۰ (که در دسامبر ۱۹۲۰ تصویب شد)، دولت بریتانیا تلاش کرد با ایجاد دو پارلمان خودمختار در ایرلند، یعنی ایرلند شمالی و ایرلند جنوبی، مناقشه را حل کند. در حالی که «دِیل ایرن» (Dáil Éireann) این موضوع را نادیده گرفت و جمهوری ایرلند را از قبل موجود دانست، اتحادگرایان در شمال شرق آن را پذیرفتند و برای تشکیل دولت خود آماده شدند.
در ۱۰ دسامبر ۱۹۲۰، حکومت نظامی در شهرستانهای کورک، کری، لیمریک و تیپراری در استان مونستر اعلام شد؛ در ژانویه ۱۹۲۱، حکومت نظامی به بقیه مناطق مونستر در شهرستانهای کلر و واترفورد، و همچنین شهرستانهای کیلکنی و وکسفورد در استان لینستر گسترش یافت.
رانش زمین هایوان ۱۹۲۰؛ که توسط زلزله هایوان ۱۹۲۰ در چین ایجاد شد. تعداد تلفات این رانش زمین حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر تخمین زده میشود.
در ۱۱ دسامبر، مرکز شهر کورک توسط نیروهای «بلک اند تانز» به آتش کشیده شد؛ آنها سپس به آتشنشانانی که سعی در مهار آتش داشتند شلیک کردند. این اقدام در تلافی کمین ارتش جمهوریخواه ایرلند (IRA) در شهر در ۱۱ دسامبر ۱۹۲۰ بود که منجر به کشته شدن یک نیروی کمکی و زخمی شدن یازده نفر شد.
زلزله هایوان ۱۹۲۰ در ۱۶ دسامبر در شهرستان هایوان، استان نینگشیا، جمهوری چین رخ داد. همچنین به آن زلزله گانسو ۱۹۲۰ گفته میشد زیرا نینگشیا در زمان وقوع زلزله بخشی از استان گانسو بود. این زلزله در ساعت ۱۹:۰۵:۵۳ به وقت گانسو-سیچوان (۱۲:۰۵:۵۳ UTC) رخ داد و طبق گزارشها ۷.۸ ریشتر بود و به مدت سه سال با مجموعهای از پسلرزهها همراه بود. مجموع تلفات در خلاصهای که توسط سازمان زمینشناسی ایالات متحده منتشر شد ۲۰۰,۰۰۰ نفر و طبق کاتالوگ زلزلههای مخرب جهان (تا سال ۲۰۰۸) که توسط موسسه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله نگهداری میشود، ۲۳۵,۵۰۲ نفر گزارش شده است.
پدرش که اصالتاً آلمانی بود (که امروزه به عنوان تبار پنسیلوانیا داچ شناخته میشود)، در سال ۱۹۲۰ بر اثر بیماری ریوی درگذشت، زمانی که هوفا هفت سال داشت.
پس از بازگشت به خانه، بروز نتوانست به عنوان کارگر فلزکار در کومرووتس شغلی پیدا کند، بنابراین او و همسرش به طور موقت به زاگرب نقل مکان کردند، جایی که او به عنوان پیشخدمت کار کرد و در اعتصاب پیشخدمتها شرکت کرد. او همچنین به حزب کمونیست یوگسلاوی (CPY) پیوست.
در سال ۱۹۲۰ هیروهیتو به درجه سرگردی در ارتش و ناخدا سوم در نیروی دریایی ارتقا یافت.
تا سال ۱۹۲۰، لوچیانو با بسیاری از رهبران آینده مافیا از جمله ویتو جنوویز و فرانک کاستلو، دوست قدیمی و شریک تجاری آیندهاش در «گنگ فایو پوینتز» آشنا شده بود. در همان سال، جو ماسریا، رئیس گنگ لوئر منهتن، لوچیانو را به عنوان یکی از افراد مسلح خود استخدام کرد. تقریباً در همان زمان، لوچیانو و همکاران نزدیکش شروع به کار برای قمارباز آرنولد «مغز» روتشتاین کردند که بلافاصله پتانسیل سود کلان از دوران ممنوعیت الکل را دید و به لوچیانو آموزش داد که چگونه قاچاق مشروبات الکلی را به عنوان یک تجارت اداره کند.
در سال ۱۹۲۰، او به عنوان سرگرد در سپاه ذخیره افسران (ORC) منصوب شد، که یک سازمان فدرال غیرمرتبط با گارد ملی میزوری بود.
در ژانویه ۱۹۲۰، با کاهش درآمد پسمن-روبین پس از کریسمس، دیزنی و آیورکس اخراج شدند. آنها کسبوکار خود را با نام «هنرمندان تجاری آیورکس-دیزنی» راه انداختند که عمر کوتاهی داشت. به دلیل عدم جذب مشتری کافی، دیزنی و آیورکس توافق کردند که دیزنی به طور موقت آنجا را ترک کند تا در شرکت فیلمسازی کانزاس سیتی، که توسط ای. وی. کاگر اداره میشد، درآمد کسب کند؛ ماه بعد، آیورکس که نمیتوانست به تنهایی کسبوکارشان را اداره کند، نیز به او پیوست.
در سال ۱۹۲۰، برای بیست و پنجمین سالگرد کشف رادیوم، دولت فرانسه مقرری برای او تعیین کرد.
در طول سال دوم دانشگاه، هیملر تلاشهای خود را برای دنبال کردن یک حرفه نظامی دوچندان کرد. اگرچه موفق نبود، اما توانست فعالیت خود را در صحنه شبهنظامی مونیخ گسترش دهد. در همین زمان بود که برای اولین بار با ارنست روم، از اعضای اولیه حزب نازی و یکی از بنیانگذاران اسآ (Sturmabteilung؛ «گردان طوفان») ملاقات کرد. هیملر به دلیل اینکه روم یک سرباز جنگی باسابقه بود، او را تحسین میکرد و به پیشنهاد او، هیملر به گروه ملیگرای یهودستیز او، بوند رایشسکریگزفلگه (انجمن پرچم جنگ امپراتوری) پیوست.
در اواسط سال ۱۹۲۰، جمهوریخواهان کنترل اکثر شوراهای شهرستان را به دست گرفتند و اقتدار بریتانیا در بیشتر مناطق جنوب و غرب فروپاشید و دولت بریتانیا را مجبور به اعمال اختیارات اضطراری کرد.
تا اواسط سال ۱۹۲۰، جمهوری ایرلند در زندگی بسیاری از مردم به یک واقعیت تبدیل شده بود؛ قوانینی وضع میکرد، نیروهای مسلح خود را حفظ میکرد و مالیاتهای خود را جمعآوری مینمود.
تا سال ۱۹۲۰، IRP در ۲۱ شهرستان از ۳۲ شهرستان ایرلند حضور داشت.
این معاهده به ایرلند شمالی، که توسط قانون دولت ایرلند ۱۹۲۰ ایجاد شده بود، اجازه فعالیت داد.
تریپ در اولین نشست «انجمن ملی پرواز بیندانشگاهی» در سال ۱۹۲۰ خزانهدار بود.
در اوایل سال ۱۹۲۰، نیروهای رومانیایی مجارستان را ترک کردند. آنها منابعی از جمله مواد غذایی، سنگهای معدنی و تجهیزات حملونقل و کارخانهای را با خود بردند و همچنین زنگهای تاریخی کلیساهای رومانیایی را در بوداپست کشف کردند که توسط مجارها از ارتش اتریش-مجارستان گرفته شده بود و تا آن زمان ذوب نشده بودند.
دولت موقت آدولفو د لا هوارتا در سال ۱۹۲۰ بر سر تسلیم پانچو ویا مذاکره کرد و به او یک هاسیندا (املاک بزرگ) پاداش داد که در آن با آرامش زندگی کرد.
جامعه ملل اولین سازمان بینالمللی جهانی بود که مأموریت اصلی آن حفظ صلح جهانی بود. این سازمان در ۱۰ ژانویه ۱۹۲۰ پس از کنفرانس صلح پاریس که به جنگ جهانی اول پایان داد، تأسیس شد و مقر آن در ژنو، سوئیس بود.
در ۱۰ ژانویه ۱۹۲۰، جامعه ملل رسماً با اجرایی شدن میثاق جامعه ملل که در سال ۱۹۱۹ توسط ۴۲ کشور تصویب شده بود، آغاز به کار کرد.
جامعه ملل نخستین نشست خود را در ۱۶ ژانویه ۱۹۲۰ برگزار کرد، یعنی شش روز پس از اجرایی شدن معاهده ورسای و پایان رسمی جنگ جهانی اول.
در ۱۷ ژانویه ۱۹۲۰، متمم هجدهم قانون اساسی ایالات متحده اجرایی شد و ممنوعیت الکل تا زمان لغو این متمم در سال ۱۹۳۳ ادامه یافت. این متمم تولید، فروش و حمل و نقل نوشیدنیهای الکلی را ممنوع کرد. تقاضا برای الکل به طور طبیعی ادامه یافت و بازار سیاه حاصل برای نوشیدنیهای الکلی، منبع درآمد اضافی برای جنایتکاران فراهم کرد.
در ژانویه ۱۹۲۰، گاروی «لیگ کارخانههای سیاهپوستان» را ثبت کرد که از طریق آن مجموعهای از خواربارفروشیها، یک رستوران، یک خشکشویی بخار و یک انتشارات را افتتاح کرد.
زوج تازهازدواجکرده به یک ماه عسل دو هفتهای در کانادا رفتند و گروه کوچکی از همراهان UNIA، از جمله ژاک، آنها را همراهی میکردند. در آنجا، گاروی در دو جلسه عمومی در مونترال و سه جلسه در تورنتو سخنرانی کرد.
از سال ۱۹۲۰، آیزنهاور تحت نظر مجموعهای از ژنرالهای با استعداد - فاکس کانر، جان جی. پرشینگ، داگلاس مکآرتور و جورج مارشال - خدمت کرد. او ابتدا افسر اجرایی ژنرال کانر در منطقه کانال پاناما شد، جایی که با پیوستن مامی، تا سال ۱۹۲۴ خدمت کرد.
بریتانیاییها استفاده از زور را افزایش دادند؛ آنها که تمایلی به اعزام تعداد بیشتری از ارتش منظم بریتانیا به کشور نداشتند، دو واحد پلیس شبهنظامی برای کمک به RIC تشکیل دادند. بلک اند تنز هفت هزار نفر نیرو داشت که عمدتاً سربازان سابق بریتانیایی بودند که پس از جنگ جهانی اول مرخص شده بودند. آنها در مارس ۱۹۲۰ به ایرلند اعزام شدند و بیشترشان از شهرهای انگلستان و اسکاتلند آمده بودند. اگرچه رسماً بخشی از RIC بودند، اما در واقع یک نیروی شبهنظامی محسوب میشدند.
در ۱۳ مارس ۱۹۲۰ در جریان کودتای کاپ، ۱۲۰۰۰ سرباز فرایکورپس برلین را اشغال کردند و ولفگانگ کاپ، روزنامهنگار راستگرا، را به عنوان صدراعظم منصوب کردند.
در مارس ۱۹۲۰، توماس مککرتین، شهردار شین فین در کورک، در مقابل همسرش در خانهاش توسط مردانی با صورتهای سیاه که در حال بازگشت به پادگان پلیس محلی دیده شده بودند، به ضرب گلوله کشته شد. هیئت منصفه در تحقیقات مربوط به مرگ او، حکم قتل عمد را علیه دیوید لوید جورج (نخستوزیر بریتانیا) و بازرس منطقه، سوانزی، در میان دیگران صادر کرد. سوانزی بعداً در لیزبورن، کانتی آنتریم ردیابی و کشته شد. این الگوی کشتار و انتقامجویی در نیمه دوم سال ۱۹۲۰ و در سال ۱۹۲۱ تشدید شد.
هیتلر در ۳۱ مارس ۱۹۲۰ از ارتش ترخیص شد و به صورت تماموقت برای NSDAP (حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان) شروع به کار کرد.
در اوایل آوریل ۱۹۲۰، ۴۰۰ پادگان متروکه RIC به آتش کشیده شدند تا از استفاده مجدد آنها جلوگیری شود، همراه با نزدیک به صد اداره مالیات بر درآمد. RIC از بخش زیادی از حومه شهر عقبنشینی کرد و آن را به دست IRA سپرد.
پلیس جمهوریخواه ایرلند (IRP) بین آوریل و ژوئن ۱۹۲۰، تحت اقتدار دویل ایرن (Dáil Éireann) و رئیس سابق ستاد IRA، کاتال بروگا، تأسیس شد تا جایگزین RIC شود و احکام دادگاههای دویل را که تحت جمهوری ایرلند تشکیل شده بودند، اجرا کند.
در بلژیک در سال ۱۹۲۰، آندره گراتیا و سارا دات آلودگی قارچی را در یکی از کشتهای استافیلوکوکوس اورئوس خود مشاهده کردند که مانع رشد باکتری میشد. آنها این قارچ را به عنوان گونهای از پنیسیلیوم شناسایی کردند و مشاهدات خود را به صورت مقاله ارائه دادند، اما توجه کمی به آن شد. یک دانشمند انستیتو پاستور، کلودومیرو پیکادو توایت از کاستاریکا، به طور مشابه اثر آنتیبیوتیکی پنیسیلیوم را در سال ۱۹۲۳ ثبت کرد.
در پیامدهای جنگ، چهار امپراتوری از بین رفتند: آلمان، اتریش-مجارستان، عثمانی و روسیه. ملتهای متعددی استقلال پیشین خود را بازیافتند و کشورهای جدیدی ایجاد شدند.
اگرچه ادوارد سفرهای زیادی کرده بود، اما نسبت به خارجیها و بسیاری از اتباع امپراتوری دارای تعصبات نژادی بود و معتقد بود که سفیدپوستان ذاتاً برتر هستند. در سال ۱۹۲۰، در سفری به استرالیا، درباره بومیان استرالیا نوشت: «آنها منزجرکنندهترین نوع موجودات زندهای هستند که تا به حال دیدهام!! آنها پایینترین شکل شناختهشده از انسانها هستند و نزدیکترین چیز به میمونها میباشند.»
در مه ۱۹۲۰، کارگران بارانداز دوبلین از جابجایی هرگونه تجهیزات جنگی خودداری کردند و به زودی اتحادیه کارگران حمل و نقل و عمومی ایرلند به آنها پیوست که رانندگان راهآهن را از حمل اعضای نیروهای بریتانیایی منع کرد. پس از اینکه رانندگان از حمل سربازان بریتانیایی خودداری کردند، رانندگان قطار جایگزین (Blackleg) از انگلستان آورده شدند. این اعتصاب تا دسامبر ۱۹۲۰ که لغو شد، حرکت نیروهای بریتانیایی را به شدت مختل کرد.
کارول یوزف وویتیوا در شهر وادوویتسه لهستان متولد شد. او کوچکترین فرزند از سه فرزند کارول وویتیوا (۱۸۷۹–۱۹۴۱)، یک لهستانیتبار، و امیلیا کاچوروفسکا (۱۸۸۴–۱۹۲۹) بود که نام خانوادگی دوشیزگی مادرش شولتز بود.
در ژوئن-ژوئیه ۱۹۲۰، دادگاههای عالی در سراسر جنوب و غرب ایرلند شکست خوردند؛ محاکمه با هیئت منصفه نمیتوانست برگزار شود زیرا اعضای هیئت منصفه حاضر نمیشدند. فروپاشی سیستم قضایی باعث تضعیف روحیه RIC شد و بسیاری از پلیسها استعفا دادند یا بازنشسته شدند.
در ۸ ژوئن ۱۹۲۰، تمام خانواده برای آخرین بار مورژ را ترک کردند و برای گذراندن تابستان به دهکده ماهیگیری کارانتک در بریتانی نقل مکان کردند، در حالی که همزمان به دنبال خانهای جدید در پاریس بودند.
اولین چرخه حملات و انتقامجوییها در تابستان ۱۹۲۰ آغاز شد. در ۱۹ ژوئن، یک هفته شورشهای فرقهای و تیراندازی در دری (Derry) آغاز شد که منجر به ۱۸ کشته گردید.
در سال ۱۹۲۰، دوبوآ کتاب «آب تیره: صداهایی از درون حجاب» را منتشر کرد که اولین کتاب از سه خودزندگینامهای بود که او نوشت.
بر اساس معاهده ورسای، آلمان حدود ۱۳ درصد از قلمرو اصلی خود و تمام داراییهای خارج از کشورش را از دست داد و محدودیتهایی بر اندازه و توانایی نیروهای مسلح این کشور اعمال شد.
در ژوئیه ۱۹۲۰، یک نهاد پلیس شبهنظامی دیگر به نام نیروهای کمکی، متشکل از ۲۲۱۵ افسر سابق ارتش بریتانیا، وارد ایرلند شدند. لشکر کمکی به اندازه «تنز» به دلیل بدرفتاری با جمعیت غیرنظامی بدنام بود، اما تمایل داشت مؤثرتر باشد و بیشتر مایل به درگیری با IRA بود. سیاست انتقامجویی، که شامل محکومیت یا انکار عمومی و تأیید خصوصی بود، توسط لرد هیو سیسیل به شکلی مشهور به سخره گرفته شد، زمانی که گفت: «به نظر میرسد توافق شده است که چیزی به نام انتقامجویی وجود ندارد، اما آنها تأثیر خوبی دارند».
در ۱۷ ژوئیه ۱۹۲۰، سرهنگ بریتانیایی جرالد اسمیت توسط IRA در باشگاه کانتی در شهر کورک ترور شد. این اقدام در پاسخ به سخنرانی او برای افسران پلیس لیستول بود که از دستورات برای حرکت به مناطق شهریتر خودداری کرده بودند؛ او در آن سخنرانی گفته بود: «شما ممکن است گاهی اشتباه کنید و افراد بیگناه کشته شوند، اما این اجتنابناپذیر است.»
در ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۰، تا حدی در پاسخ به قتل اسمیت و تا حدی به دلیل رقابت بر سر مشاغل به دلیل نرخ بالای بیکاری، وفاداران به کارخانههای کشتیسازی هارلند و ولف در بلفاست راهپیمایی کردند و بیش از ۷۰۰۰ کارگر کاتولیک و پروتستان چپگرا را از کار اخراج کردند. در پاسخ به این اقدام، شورشهای فرقهای در بلفاست و دری رخ داد که منجر به حدود ۴۰ کشته و اخراج بسیاری از کاتولیکها و پروتستانها از خانههایشان شد.
کاواباتا امیدوار بود در امتحانات «مدرسه عالی اول» که تحت نظارت دانشگاه امپراتوری توکیو بود، قبول شود. او در همان سال در امتحان موفق شد و در ژوئیه ۱۹۲۰ به عنوان دانشجوی رشته زبان انگلیسی وارد دانشکده علوم انسانی شد. کاواباتای جوان در آن زمان شیفته آثار رابیندرانات تاگور، دیگر برنده آسیایی جایزه نوبل، بود.
در ژوئیه ۱۹۲۰، گاروی هم منشی «بلک استار لاین»، ادوارد دی. اسمیت-گرین، و هم کاپیتان آن، جاشوا کاکبرن را اخراج کرد؛ دومی به فساد متهم شده بود.
ماده ۲۳۰ معاهده سور، امپراتوری عثمانی را ملزم میکرد تا افرادی را که مسئول کشتارهای ارتکابیافته در طول جنگ از ۱ اوت ۱۹۱۴ بودند، به قدرتهای متفق تحویل دهد.
نشریه لیبرال بریتانیایی، «نیشن»، در اوت ۱۹۲۰ نوشت که «حقیقت مرکزی وضعیت کنونی در ایرلند این است که جمهوری ایرلند وجود دارد».
در ۹ اوت ۱۹۲۰، پارلمان بریتانیا قانون بازگرداندن نظم در ایرلند را تصویب کرد. این قانون برای مناطقی که فعالیت IRA در آنها شایع بود، دادگاههای نظامی را جایگزین محاکمه با هیئت منصفه کرد.
در سال ۱۹۰۴، جان آمبروز فلمینگ دیود گرمایونی را اختراع کرد که اولین نوع لامپ خلأ بود. این دستگاه از یک کاتد داغ استفاده میکرد که باعث جریان یافتن الکتریسیته در خلأ میشد. این ایده به سرعت در لامپهای اشعه ایکس به کار گرفته شد و از این رو لامپهای اشعه ایکس با کاتد گرم، که «لامپهای کولیج» نامیده میشوند، تا حدود سال ۱۹۲۰ به طور کامل جایگزین لامپهای کاتد سرد دردسرساز شدند.
تجزیه امپراتوری عثمانی تحت شرایط معاهده سور در سال ۱۹۲۰ نهایی شد. این معاهده که در کنفرانس لندن طراحی شده بود، به سلطان اجازه میداد موقعیت و عنوان خود را حفظ کند. وضعیت آناتولی با توجه به حضور نیروهای اشغالگر، مسئلهساز بود.
در ۲۲ اوت ۱۹۲۰، کارآگاه سوانزی از RIC هنگام خروج از کلیسایی در لیزبورن، کانتی آنتریم، توسط مردان IRA کورک به ضرب گلوله کشته شد. سوانزی توسط هیئت منصفه تحقیقات، مسئول قتل شهردار کورک، توماس مککرتین، شناخته شده بود.
در اوت ۱۹۲۰، UNIA اولین کنفرانس بینالمللی مردم سیاهپوست را در هارلم سازماندهی کرد. در این رژه، گابریل جانسون، شهردار مونروویا در لیبریا، حضور داشت. به عنوان بخشی از آن، حدود ۲۵,۰۰۰ نفر در مدیسون اسکوئر گاردن گرد هم آمدند.
کوکو شانل، طراح مد، با شنیدن مشکل آنها، از استراوینسکی و خانوادهاش دعوت کرد تا زمانی که بتوانند اقامتگاه مناسبتری پیدا کنند، در عمارت جدید او به نام «بل رسپیرو» در حومه پاریس (گارش) ساکن شوند؛ آنها در هفته دوم سپتامبر به آنجا رسیدند. در همان زمان، شانل با اهدای مبلغی ناشناس به دییاگیلف که گفته میشود ۳۰۰ هزار فرانک بود، تولید جدید (دسامبر ۱۹۲۰) باله روس از اثر «پرستش بهار» استراوینسکی را تضمین کرد.
موسولینی ادعا کرد که یک «قانون طبیعی» برای ملتهای قویتر وجود دارد تا ملتهای «پستتر» مانند مردم «وحشی» اسلاو یوگسلاوی را تحت سلطه و استعمار خود درآورند. او این را در سخنرانی سپتامبر ۱۹۲۰ بیان کرد.
در پاییز ۱۹۲۰، او و همسر باردارش به وطن بازگشتند؛ ابتدا با قطار به ناروا، با کشتی به اشتتین و سپس با قطار به وین رفتند، جایی که در ۲۰ سپتامبر به آنجا رسیدند.
در اوایل اکتبر، بروز به خانه خود در کومرووتس در پادشاهی صربها، کرواتها و اسلوونیها بازگشت و متوجه شد که مادرش فوت کرده و پدرش به یاستربارسکو در نزدیکی زاگرب نقل مکان کرده است.
لهستان و لیتوانی هر دو استقلال خود را بازیافتند اما به زودی درگیر اختلافات ارضی شدند. در طول جنگ لهستان و شوروی، لیتوانی معاهده صلح مسکو را با اتحاد جماهیر شوروی امضا کرد که مرزهای لیتوانی را تعیین میکرد. در ۷ اکتبر ۱۹۲۰، جامعه ملل بر سر توافقنامه سووالکی مذاکره کرد که آتشبس و خط مرزی بین دو کشور را برقرار کرد.
آلوارو اوبرگون در اکتبر ۱۹۲۰ به عنوان رئیسجمهور انتخاب شد، که اولین نفر از سلسله ژنرالهای انقلابی بود.
بین ۱ نوامبر ۱۹۲۰ و ۷ ژوئن ۱۹۲۱، بیست و چهار نفر توسط بریتانیاییها اعدام شدند.
خشونت از آن تابستان و پس از نوامبر ۱۹۲۰ تا ژوئیه ۱۹۲۱ به شدت افزایش یافت. (در همین دوره بود که شورشی در میان نیروهای کانات رنجرز که در هند مستقر بودند، رخ داد. دو نفر هنگام تلاش برای حمله به یک زرادخانه کشته شدند و یک نفر بعداً اعدام شد).
تا اواخر سال ۱۹۲۰ حدود ۳۰۰ نفر کشته شده بودند، اما درگیریها در ماه نوامبر شدت گرفت. در «یکشنبه خونین» دوبلین، ۲۱ نوامبر ۱۹۲۰، چهارده تن از ماموران اطلاعاتی بریتانیا صبحهنگام ترور شدند؛ سپس بعدازظهر همان روز، نیروهای RIC به روی جمعیتی در یک مسابقه فوتبال گیلیک آتش گشودند که منجر به کشته شدن چهارده غیرنظامی و زخمی شدن ۶۵ نفر شد. یک هفته بعد، هفده تن از نیروهای کمکی (Auxiliaries) توسط ارتش جمهوریخواه ایرلند (IRA) در کمین کیلمایکل در شهرستان کورک کشته شدند.
سپس، در ۲۱ نوامبر ۱۹۲۰، روزی پر از خونریزیهای دراماتیک در دوبلین رقم خورد. در اوایل صبح، «جوخه کالینز» تلاش کرد تا ماموران اطلاعاتی ارشد بریتانیا را در پایتخت از بین ببرد. این جوخه به ۱۹ نفر شلیک کرد که ۱۴ نفر کشته و ۵ نفر زخمی شدند. این افراد شامل افسران ارتش بریتانیا، افسران پلیس و غیرنظامیان بودند. کشتهشدگان شامل اعضای «گروه قاهره» و یک افسر دادگاه نظامی بودند که در مکانهای مختلف در سراسر دوبلین به قتل رسیدند.
در ۲۸ نوامبر ۱۹۲۰، تنها یک هفته پس از یکشنبه خونین در دوبلین، واحد غرب کورکِ ارتش جمهوریخواه ایرلند (IRA) به رهبری تام بری، به یک گشت از نیروهای کمکی در کیلمایکل در شهرستان کورک کمین زد و تمام ۱۸ نفر گشت به جز یک نفر را کشت.
در سازماندهی مجدد متعاقب مدیریت استانی، مائو به عنوان مدیر بخش نوجوانان مدرسه تربیت معلم اول منصوب شد. او که اکنون درآمد بالایی داشت، در زمستان ۱۹۲۰ با یانگ کایهویی ازدواج کرد.
در دسامبر ۱۹۲۰، کوک (هو) به عنوان نماینده در کنگره تور حزب سوسیالیست فرانسه شرکت کرد، به نفع انترناسیونال سوم رأی داد و یکی از اعضای مؤسس حزب کمونیست فرانسه بود. او با گرفتن سمتی در کمیته استعماری حزب، تلاش کرد توجه رفقای خود را به مردم مستعمرات فرانسه از جمله هندوچین جلب کند، اما تلاشهایش اغلب ناموفق بود.
در قانون دولت ایرلند ۱۹۲۰ (که در دسامبر ۱۹۲۰ تصویب شد)، دولت بریتانیا تلاش کرد با ایجاد دو پارلمان خودمختار در ایرلند، یعنی ایرلند شمالی و ایرلند جنوبی، مناقشه را حل کند. در حالی که «دِیل ایرن» (Dáil Éireann) این موضوع را نادیده گرفت و جمهوری ایرلند را از قبل موجود دانست، اتحادگرایان در شمال شرق آن را پذیرفتند و برای تشکیل دولت خود آماده شدند.
در ۱۰ دسامبر ۱۹۲۰، حکومت نظامی در شهرستانهای کورک، کری، لیمریک و تیپراری در استان مونستر اعلام شد؛ در ژانویه ۱۹۲۱، حکومت نظامی به بقیه مناطق مونستر در شهرستانهای کلر و واترفورد، و همچنین شهرستانهای کیلکنی و وکسفورد در استان لینستر گسترش یافت.
رانش زمین هایوان ۱۹۲۰؛ که توسط زلزله هایوان ۱۹۲۰ در چین ایجاد شد. تعداد تلفات این رانش زمین حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر تخمین زده میشود.
در ۱۱ دسامبر، مرکز شهر کورک توسط نیروهای «بلک اند تانز» به آتش کشیده شد؛ آنها سپس به آتشنشانانی که سعی در مهار آتش داشتند شلیک کردند. این اقدام در تلافی کمین ارتش جمهوریخواه ایرلند (IRA) در شهر در ۱۱ دسامبر ۱۹۲۰ بود که منجر به کشته شدن یک نیروی کمکی و زخمی شدن یازده نفر شد.
زلزله هایوان ۱۹۲۰ در ۱۶ دسامبر در شهرستان هایوان، استان نینگشیا، جمهوری چین رخ داد. همچنین به آن زلزله گانسو ۱۹۲۰ گفته میشد زیرا نینگشیا در زمان وقوع زلزله بخشی از استان گانسو بود. این زلزله در ساعت ۱۹:۰۵:۵۳ به وقت گانسو-سیچوان (۱۲:۰۵:۵۳ UTC) رخ داد و طبق گزارشها ۷.۸ ریشتر بود و به مدت سه سال با مجموعهای از پسلرزهها همراه بود. مجموع تلفات در خلاصهای که توسط سازمان زمینشناسی ایالات متحده منتشر شد ۲۰۰,۰۰۰ نفر و طبق کاتالوگ زلزلههای مخرب جهان (تا سال ۲۰۰۸) که توسط موسسه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله نگهداری میشود، ۲۳۵,۵۰۲ نفر گزارش شده است.
پدرش که اصالتاً آلمانی بود (که امروزه به عنوان تبار پنسیلوانیا داچ شناخته میشود)، در سال ۱۹۲۰ بر اثر بیماری ریوی درگذشت، زمانی که هوفا هفت سال داشت.
