کارپیها از داکیا عبور کردند، از دانوب گذشتند و در موئسیا ظاهر شدند، جایی که بالکان را تهدید میکردند. او با استقرار مقر فرماندهی خود در فیلیپوپولیس در تراکیه، کارپیها را به آن سوی دانوب راند و آنها را تا داکیا تعقیب کرد، به طوری که تا تابستان ۲۴۶، او پیروزی خود را در برابر آنها به همراه عنوان «کارپیکوس ماکسیموس» اعلام کرد.
پسر آنتیوخوس دوم، سلوکوس دوم کالینیکوس، در حدود سال ۲۴۶ پیش از میلاد به سلطنت رسید.
بطلمیوس سوم اورگتس سیاست پیشینیان خود مبنی بر عدم دخالت در جنگهای سایر پادشاهیهای جانشین مقدونی را کنار گذاشت و وارد سومین جنگ سوریه (۲۴۶–۲۴۱ پیش از میلاد) با امپراتوری سلوکی سوریه شد.
بطلمیوس سوم اورگتس سومین فرعون از سلسله بطلمیوسی در مصر بود که از سال ۲۴۶ تا ۲۲۲ پیش از میلاد حکومت کرد.
کانال ژنگگو توسط ژنگ گو از دولت چین تکمیل شد.
کتابخانه اسکندریه به هیچ مکتب فلسفی خاصی وابسته نبود و در نتیجه، محققانی که در آنجا مطالعه میکردند از آزادی آکادمیک قابل توجهی برخوردار بودند. با این حال، آنها تحت اقتدار پادشاه بودند. یک داستان احتمالاً ساختگی درباره شاعری به نام سوتادس نقل شده است که هجویهای وقیحانه در تمسخر بطلمیوس دوم به خاطر ازدواج با خواهرش آرسینوئه دوم نوشت. گفته میشود بطلمیوس دوم او را زندانی کرد و پس از فرار، او را در یک کوزه سربی مهر و موم کرد و به دریا انداخت.
کارپیها از داکیا عبور کردند، از دانوب گذشتند و در موئسیا ظاهر شدند، جایی که بالکان را تهدید میکردند. او با استقرار مقر فرماندهی خود در فیلیپوپولیس در تراکیه، کارپیها را به آن سوی دانوب راند و آنها را تا داکیا تعقیب کرد، به طوری که تا تابستان ۲۴۶، او پیروزی خود را در برابر آنها به همراه عنوان «کارپیکوس ماکسیموس» اعلام کرد.
پسر آنتیوخوس دوم، سلوکوس دوم کالینیکوس، در حدود سال ۲۴۶ پیش از میلاد به سلطنت رسید.
بطلمیوس سوم اورگتس سیاست پیشینیان خود مبنی بر عدم دخالت در جنگهای سایر پادشاهیهای جانشین مقدونی را کنار گذاشت و وارد سومین جنگ سوریه (۲۴۶–۲۴۱ پیش از میلاد) با امپراتوری سلوکی سوریه شد.
بطلمیوس سوم اورگتس سومین فرعون از سلسله بطلمیوسی در مصر بود که از سال ۲۴۶ تا ۲۲۲ پیش از میلاد حکومت کرد.
کانال ژنگگو توسط ژنگ گو از دولت چین تکمیل شد.
کتابخانه اسکندریه به هیچ مکتب فلسفی خاصی وابسته نبود و در نتیجه، محققانی که در آنجا مطالعه میکردند از آزادی آکادمیک قابل توجهی برخوردار بودند. با این حال، آنها تحت اقتدار پادشاه بودند. یک داستان احتمالاً ساختگی درباره شاعری به نام سوتادس نقل شده است که هجویهای وقیحانه در تمسخر بطلمیوس دوم به خاطر ازدواج با خواهرش آرسینوئه دوم نوشت. گفته میشود بطلمیوس دوم او را زندانی کرد و پس از فرار، او را در یک کوزه سربی مهر و موم کرد و به دریا انداخت.
