چه اتفاقی افتاد؟ 268 م

در سال‌های ۲۶۷ تا ۲۶۹ میلادی، گوت‌ها و دیگر اقوام بربر در تعداد بسیار زیاد به امپراتوری حمله کردند. منابع در مورد تاریخ‌گذاری این تهاجمات، شرکت‌کنندگان و اهداف آن‌ها بسیار سردرگم هستند. مورخان امروزی حتی نمی‌توانند با قطعیت تشخیص دهند که آیا دو یا چند مورد از این تهاجمات وجود داشته یا یک تهاجم طولانی‌مدت بوده است. به نظر می‌رسد که در ابتدا، یک لشکرکشی دریایی بزرگ توسط هرولی‌ها از شمال دریای سیاه آغاز شد و منجر به ویرانی بسیاری از شهرهای یونان (از جمله آتن و اسپارت) گردید. سپس ارتش دیگری از مهاجمان که حتی پرشمارتر بود، دومین تهاجم دریایی به امپراتوری را آغاز کرد. رومی‌ها ابتدا بربرها را در دریا شکست دادند. سپس ارتش گالینوس در تراکیه پیروز شد و امپراتور به تعقیب مهاجمان پرداخت. به گفته برخی از مورخان، او فرمانده ارتشی بود که در نبرد بزرگ نایسوس پیروز شد، در حالی که اکثریت معتقدند این پیروزی باید به جانشین او، کلودیوس دوم، نسبت داده شود.

Claudius Gothicus

ادامه در داستان‌گو

در سال ۲۶۸ میلادی، در زمانی پیش از نبرد نایسوس یا اندکی پس از آن، اقتدار گالینوس توسط آئورولوس، فرمانده سواره‌نظام مستقر در مدیولانوم (میلان) که وظیفه داشت مراقب پوستوموس باشد، به چالش کشیده شد. او در عوض، تا آخرین روزهای شورش خود به عنوان معاون پوستوموس عمل کرد، زمانی که به نظر می‌رسد خود ادعای سلطنت کرده است. نبرد سرنوشت‌ساز در جایی که امروزه پون تیرولو نوو در نزدیکی میلان است رخ داد؛ آئورولوس به وضوح شکست خورد و به میلان عقب رانده شد. گالینوس شهر را محاصره کرد اما در جریان محاصره به قتل رسید. روایت‌های متفاوتی از این قتل وجود دارد، اما منابع توافق دارند که اکثر مقامات گالینوس خواهان مرگ او بودند.

سکروپیوس، فرمانده دالماسی‌ها، شایعه کرد که نیروهای آئورولوس در حال ترک شهر هستند و گالینوس بدون محافظان خود از چادرش خارج شد و توسط سکروپیوس به قتل رسید. به گفته آئورلیوس ویکتور و زوناراس، سنای روم با شنیدن خبر مرگ گالینوس، دستور اعدام خانواده او (از جمله برادرش والریانوس و پسرش مارینیانوس) و حامیانشان را صادر کرد، درست پیش از آنکه پیامی از کلودیوس دریافت کنند که خواستار بخشش جان آن‌ها و تقدیس سلف خود شده بود.

هر داستانی که درست باشد، گالینوس در تابستان سال ۲۶۸ کشته شد و کلودیوس توسط ارتش در خارج از میلان به جانشینی او انتخاب شد. گزارش‌ها حاکی از آن است که مردم با شنیدن خبر امپراتور جدید، با کشتن اعضای خانواده گالینوس واکنش نشان دادند تا اینکه کلودیوس اعلام کرد به یاد سلف خود احترام خواهد گذاشت. کلودیوس امپراتور درگذشته را تقدیس کرد و در مقبره خانوادگی در جاده آپیا به خاک سپرد. با خائن، آئورولوس، با همان احترام رفتار نشد، زیرا او پس از یک تلاش ناموفق برای تسلیم شدن، توسط محاصره‌کنندگانش کشته شد.

در سال‌های ۲۶۷ تا ۲۶۹ میلادی، گوت‌ها و دیگر اقوام بربر در تعداد بسیار زیاد به امپراتوری حمله کردند. منابع در مورد تاریخ‌گذاری این تهاجمات، شرکت‌کنندگان و اهداف آن‌ها بسیار سردرگم هستند. مورخان امروزی حتی نمی‌توانند با قطعیت تشخیص دهند که آیا دو یا چند مورد از این تهاجمات وجود داشته یا یک تهاجم طولانی‌مدت بوده است. به نظر می‌رسد که در ابتدا، یک لشکرکشی دریایی بزرگ توسط هرولی‌ها از شمال دریای سیاه آغاز شد و منجر به ویرانی بسیاری از شهرهای یونان (از جمله آتن و اسپارت) گردید. سپس ارتش دیگری از مهاجمان که حتی پرشمارتر بود، دومین تهاجم دریایی به امپراتوری را آغاز کرد. رومی‌ها ابتدا بربرها را در دریا شکست دادند. سپس ارتش گالینوس در تراکیه پیروز شد و امپراتور به تعقیب مهاجمان پرداخت. به گفته برخی از مورخان، او فرمانده ارتشی بود که در نبرد بزرگ نایسوس پیروز شد، در حالی که اکثریت معتقدند این پیروزی باید به جانشین او، کلودیوس دوم، نسبت داده شود.

Claudius Gothicus

ادامه در داستان‌گو

در سال ۲۶۸ میلادی، در زمانی پیش از نبرد نایسوس یا اندکی پس از آن، اقتدار گالینوس توسط آئورولوس، فرمانده سواره‌نظام مستقر در مدیولانوم (میلان) که وظیفه داشت مراقب پوستوموس باشد، به چالش کشیده شد. او در عوض، تا آخرین روزهای شورش خود به عنوان معاون پوستوموس عمل کرد، زمانی که به نظر می‌رسد خود ادعای سلطنت کرده است. نبرد سرنوشت‌ساز در جایی که امروزه پون تیرولو نوو در نزدیکی میلان است رخ داد؛ آئورولوس به وضوح شکست خورد و به میلان عقب رانده شد. گالینوس شهر را محاصره کرد اما در جریان محاصره به قتل رسید. روایت‌های متفاوتی از این قتل وجود دارد، اما منابع توافق دارند که اکثر مقامات گالینوس خواهان مرگ او بودند.

سکروپیوس، فرمانده دالماسی‌ها، شایعه کرد که نیروهای آئورولوس در حال ترک شهر هستند و گالینوس بدون محافظان خود از چادرش خارج شد و توسط سکروپیوس به قتل رسید. به گفته آئورلیوس ویکتور و زوناراس، سنای روم با شنیدن خبر مرگ گالینوس، دستور اعدام خانواده او (از جمله برادرش والریانوس و پسرش مارینیانوس) و حامیانشان را صادر کرد، درست پیش از آنکه پیامی از کلودیوس دریافت کنند که خواستار بخشش جان آن‌ها و تقدیس سلف خود شده بود.

هر داستانی که درست باشد، گالینوس در تابستان سال ۲۶۸ کشته شد و کلودیوس توسط ارتش در خارج از میلان به جانشینی او انتخاب شد. گزارش‌ها حاکی از آن است که مردم با شنیدن خبر امپراتور جدید، با کشتن اعضای خانواده گالینوس واکنش نشان دادند تا اینکه کلودیوس اعلام کرد به یاد سلف خود احترام خواهد گذاشت. کلودیوس امپراتور درگذشته را تقدیس کرد و در مقبره خانوادگی در جاده آپیا به خاک سپرد. با خائن، آئورولوس، با همان احترام رفتار نشد، زیرا او پس از یک تلاش ناموفق برای تسلیم شدن، توسط محاصره‌کنندگانش کشته شد.