کار بر روی پیریزی آغاز شد
کار بر روی پیریزی در ۲۸ ژانویه ۱۸۸۷ آغاز شد. پیهای پایههای شرقی و جنوبی ساده بودند و هر پایه روی چهار دال بتنی ۲ متری (۶.۶ فوتی) قرار داشت، یکی برای هر یک از تیرهای اصلی هر پایه. پایههای غربی و شمالی، به دلیل نزدیکی به رودخانه سن، پیچیدهتر بودند: هر دال نیاز به دو شمع داشت که با استفاده از کیسونهای هوای فشرده به طول ۱۵ متر (۴۹ فوت) و قطر ۶ متر (۲۰ فوت) تا عمق ۲۲ متری (۷۲ فوت) رانده میشدند تا از دالهای بتنی که ۶ متر (۲۰ فوت) ضخامت داشتند، پشتیبانی کنند. هر یک از این دالها از یک بلوک سنگ آهک با رویه شیبدار برای تحمل کفشک نگهدارنده کارهای آهنی پشتیبانی میکردند.
