امروز - چه اتفاقی افتاد؟ 3 June 1989 م

در صبح ۳ ژوئن، دانشجویان و ساکنان، نیروهایی را با لباس شخصی در حال تلاش برای قاچاق سلاح به داخل شهر کشف کردند. دانشجویان سلاح‌ها را ضبط کرده و به پلیس پکن تحویل دادند. دانشجویان در مقابل دروازه شین‌هوا در مجتمع رهبری ژونگ‌نان‌های دست به اعتراض زدند و پلیس از گاز اشک‌آور استفاده کرد. نیروهای غیرمسلح از تالار بزرگ خلق خارج شدند و به سرعت با جمعیت معترضان مواجه شدند. چندین معترض در جریان درگیری در خارج از تالار بزرگ خلق سعی کردند به نیروها آسیب برسانند و سربازان را مجبور به عقب‌نشینی کردند، اما این عقب‌نشینی تنها برای مدت کوتاهی بود.

در شامگاه ۳ ژوئن، تلویزیون دولتی به ساکنان هشدار داد که در خانه‌های خود بمانند، اما جمعیت مردم همانند دو هفته پیش، برای مسدود کردن مسیر ارتش به خیابان‌ها آمدند. یگان‌های ارتش آزادی‌بخش خلق (PLA) از هر سو به سمت پکن پیشروی کردند؛ ارتش‌های ۳۸، ۶۳ و ۲۸ از غرب، سپاه ۱۵ هوابرد، ارتش‌های ۲۰، ۲۶ و ۵۴ از جنوب، ارتش ۳۹ و لشکر ۱ زرهی از شرق و ارتش‌های ۴۰ و ۶۴ از شمال.

در ساعت ۸:۳۰ شب، هلیکوپترهای ارتش بر فراز میدان ظاهر شدند و دانشجویان از پردیس‌های دانشگاهی خواستند که نیروهای کمکی اعزام کنند.

حدود ساعت ۱۰ شب، ارتش سی و هشتم در حالی که در خیابان چانگ‌آن غربی به سمت مرکز شهر در حرکت بود، شروع به تیراندازی هوایی کرد. هدف اولیه آن‌ها از این شلیک‌های هشداردهنده، ترساندن و متفرق کردن جمعیت بزرگی بود که برای متوقف کردن پیشروی آن‌ها گرد هم آمده بودند. این تلاش با شکست مواجه شد. اولین تلفات در غرب، در منطقه ووکه‌سونگ رخ داد، جایی که سونگ شیائومینگ، تکنسین ۳۲ ساله هوافضا، اولین قربانی تأیید شده آن شب بود. چند دقیقه بعد، هنگامی که کاروان در نهایت در جایی در شرق حلقه سوم با یک مانع بزرگ روبرو شد، آن‌ها مستقیماً با تفنگ‌های خودکار به سمت معترضان آتش گشودند. جمعیت از اینکه ارتش از مهمات جنگی استفاده می‌کرد شوکه شده بودند و با پرتاب توهین و اشیاء واکنش نشان دادند. نیروها از گلوله‌های منور (انبساطی) استفاده کردند که استفاده از آن‌ها در جنگ طبق قوانین بین‌المللی ممنوع است، زیرا این گلوله‌ها هنگام ورود به بدن منبسط شده و زخم‌های بزرگ‌تری ایجاد می‌کنند.

در ساعت ۱۰ شب، مراسم تأسیس دانشگاه دموکراسی میدان تیان‌آن‌من طبق برنامه در پای مجسمه الهه دموکراسی برگزار شد.

در ساعت ۱۰:۱۶ شب، بلندگوهای تحت کنترل دولت هشدار دادند که نیروها ممکن است برای اجرای حکومت نظامی «هر اقدامی» انجام دهند.

حدود ساعت ۱۰:۳۰ شب، پیشروی ارتش در موکسیدی، در حدود ۵ کیلومتری غرب میدان، برای مدت کوتاهی متوقف شد؛ جایی که اتوبوس‌های برقی مفصل‌دار در عرض پل قرار داده شده و به آتش کشیده شدند. جمعیت ساکنان بلوک‌های آپارتمانی اطراف تلاش کردند کاروان نظامی را محاصره کرده و پیشروی آن را متوقف کنند. ارتش سی و هشتم دوباره آتش گشود و تلفات سنگینی بر جای گذاشت.

تا ساعت ۱۰:۳۰ شب، اخبار خونریزی در غرب و جنوب شهر کم‌کم به میدان رسید، که اغلب توسط شاهدانی که غرق در خون بودند روایت می‌شد. در نیمه‌شب، بلندگوی دانشجویان خبر کشته شدن یک دانشجو در خیابان چانگ‌آن غربی، نزدیک موزه نظامی را اعلام کرد و فضایی اندوهناک بر میدان حاکم شد. لی لو، معاون فرماندهی ستاد دانشجویان، از دانشجویان خواست تا برای دفاع از میدان از طریق روش‌های غیرخشونت‌آمیز متحد بمانند.

در صبح ۳ ژوئن، دانشجویان و ساکنان، نیروهایی را با لباس شخصی در حال تلاش برای قاچاق سلاح به داخل شهر کشف کردند. دانشجویان سلاح‌ها را ضبط کرده و به پلیس پکن تحویل دادند. دانشجویان در مقابل دروازه شین‌هوا در مجتمع رهبری ژونگ‌نان‌های دست به اعتراض زدند و پلیس از گاز اشک‌آور استفاده کرد. نیروهای غیرمسلح از تالار بزرگ خلق خارج شدند و به سرعت با جمعیت معترضان مواجه شدند. چندین معترض در جریان درگیری در خارج از تالار بزرگ خلق سعی کردند به نیروها آسیب برسانند و سربازان را مجبور به عقب‌نشینی کردند، اما این عقب‌نشینی تنها برای مدت کوتاهی بود.

در شامگاه ۳ ژوئن، تلویزیون دولتی به ساکنان هشدار داد که در خانه‌های خود بمانند، اما جمعیت مردم همانند دو هفته پیش، برای مسدود کردن مسیر ارتش به خیابان‌ها آمدند. یگان‌های ارتش آزادی‌بخش خلق (PLA) از هر سو به سمت پکن پیشروی کردند؛ ارتش‌های ۳۸، ۶۳ و ۲۸ از غرب، سپاه ۱۵ هوابرد، ارتش‌های ۲۰، ۲۶ و ۵۴ از جنوب، ارتش ۳۹ و لشکر ۱ زرهی از شرق و ارتش‌های ۴۰ و ۶۴ از شمال.

در ساعت ۸:۳۰ شب، هلیکوپترهای ارتش بر فراز میدان ظاهر شدند و دانشجویان از پردیس‌های دانشگاهی خواستند که نیروهای کمکی اعزام کنند.

حدود ساعت ۱۰ شب، ارتش سی و هشتم در حالی که در خیابان چانگ‌آن غربی به سمت مرکز شهر در حرکت بود، شروع به تیراندازی هوایی کرد. هدف اولیه آن‌ها از این شلیک‌های هشداردهنده، ترساندن و متفرق کردن جمعیت بزرگی بود که برای متوقف کردن پیشروی آن‌ها گرد هم آمده بودند. این تلاش با شکست مواجه شد. اولین تلفات در غرب، در منطقه ووکه‌سونگ رخ داد، جایی که سونگ شیائومینگ، تکنسین ۳۲ ساله هوافضا، اولین قربانی تأیید شده آن شب بود. چند دقیقه بعد، هنگامی که کاروان در نهایت در جایی در شرق حلقه سوم با یک مانع بزرگ روبرو شد، آن‌ها مستقیماً با تفنگ‌های خودکار به سمت معترضان آتش گشودند. جمعیت از اینکه ارتش از مهمات جنگی استفاده می‌کرد شوکه شده بودند و با پرتاب توهین و اشیاء واکنش نشان دادند. نیروها از گلوله‌های منور (انبساطی) استفاده کردند که استفاده از آن‌ها در جنگ طبق قوانین بین‌المللی ممنوع است، زیرا این گلوله‌ها هنگام ورود به بدن منبسط شده و زخم‌های بزرگ‌تری ایجاد می‌کنند.

در ساعت ۱۰ شب، مراسم تأسیس دانشگاه دموکراسی میدان تیان‌آن‌من طبق برنامه در پای مجسمه الهه دموکراسی برگزار شد.

در ساعت ۱۰:۱۶ شب، بلندگوهای تحت کنترل دولت هشدار دادند که نیروها ممکن است برای اجرای حکومت نظامی «هر اقدامی» انجام دهند.

حدود ساعت ۱۰:۳۰ شب، پیشروی ارتش در موکسیدی، در حدود ۵ کیلومتری غرب میدان، برای مدت کوتاهی متوقف شد؛ جایی که اتوبوس‌های برقی مفصل‌دار در عرض پل قرار داده شده و به آتش کشیده شدند. جمعیت ساکنان بلوک‌های آپارتمانی اطراف تلاش کردند کاروان نظامی را محاصره کرده و پیشروی آن را متوقف کنند. ارتش سی و هشتم دوباره آتش گشود و تلفات سنگینی بر جای گذاشت.

تا ساعت ۱۰:۳۰ شب، اخبار خونریزی در غرب و جنوب شهر کم‌کم به میدان رسید، که اغلب توسط شاهدانی که غرق در خون بودند روایت می‌شد. در نیمه‌شب، بلندگوی دانشجویان خبر کشته شدن یک دانشجو در خیابان چانگ‌آن غربی، نزدیک موزه نظامی را اعلام کرد و فضایی اندوهناک بر میدان حاکم شد. لی لو، معاون فرماندهی ستاد دانشجویان، از دانشجویان خواست تا برای دفاع از میدان از طریق روش‌های غیرخشونت‌آمیز متحد بمانند.