سوریه میانرودان (Coele-Syria) منطقهای از سوریه در دوران باستان کلاسیک بود. این نام احتمالاً از واژه آرامی برای تمام مناطق سوریه گرفته شده است، اما بیشتر برای اشاره به دره بقاع بین رشتهکوههای لبنان و ضد لبنان به کار میرفت.
در طول محاصره غزه، اسکندر با استفاده از ماشینهایی که علیه صور به کار گرفته بود، موفق شد به دیوارها برسد. پس از سه حمله ناموفق، این دژ با یورش تصرف شد. با سقوط غزه، اسکندر به سمت مصر حرکت کرد. مصریان از ایرانیان متنفر بودند، تا حدی به این دلیل که ایران مصر را چیزی جز یک انبار غله نمیدانست. آنها اسکندر را به عنوان پادشاه خود پذیرفتند، او را بر تخت فرعونها نشاندند، تاج مصر علیا و سفلی را به او دادند و او را تجسم رع و اوزیریس نامیدند. او برنامههایی را برای ساخت اسکندریه آغاز کرد و اگرچه درآمدهای مالیاتی آینده به او اختصاص مییافت، اما مصر را تحت مدیریت مصریان باقی گذاشت که این امر به جلب حمایت آنها کمک کرد.
حکومت ایرانیان بر مصر با شکست امپراتوری هخامنشی از اسکندر مقدونی به پایان رسید. اسکندر در سال ۳۳۲ پیش از میلاد تسلیم شدن مازاکس، ساتراپ ایرانی مصر را پذیرفت و این رویداد آغازگر حکومت هلنیستی در مصر بود که پس از مرگ اسکندر به پادشاهی بطلمیوسی تثبیت شد.
در سال ۳۳۲ پیش از میلاد، اسکندر مقدونی، پادشاه مقدونیه، به مصر حمله کرد که در آن زمان ساتراپی از امپراتوری هخامنشی بود که به عنوان سلسله سی و یکم تحت فرمان امپراتور اردشیر سوم شناخته میشد.
پس از مرگ اسکندر در بابل در سال ۳۲۳ پیش از میلاد، بحران جانشینی میان ژنرالهای او درگرفت. در ابتدا، پردیکاس به عنوان نایبالسلطنه برای برادر ناتنی اسکندر، آریدهائوس، که فیلیپ سوم مقدونی شد، بر امپراتوری حکومت کرد.
محاصره صور در سال ۳۳۲ پیش از میلاد رخ داد، زمانی که اسکندر برای فتح صور، یک پایگاه ساحلی استراتژیک، اقدام کرد. صور محل تنها بندر باقیمانده ایرانی بود که تسلیم اسکندر نشده بود. حتی تا این مرحله از جنگ، نیروی دریایی ایران همچنان تهدیدی بزرگ برای اسکندر محسوب میشد. صور، بزرگترین و مهمترین دولتشهر فنیقیه، هم در ساحل مدیترانه و هم در جزیرهای در نزدیکی آن با دو بندر طبیعی در سمت خشکی واقع شده بود. در زمان محاصره، این شهر حدود ۴۰ هزار نفر جمعیت داشت، اگرچه زنان و کودکان به کارتاژ، یک کلونی باستانی فنیقی، تخلیه شده بودند.
سوریه میانرودان (Coele-Syria) منطقهای از سوریه در دوران باستان کلاسیک بود. این نام احتمالاً از واژه آرامی برای تمام مناطق سوریه گرفته شده است، اما بیشتر برای اشاره به دره بقاع بین رشتهکوههای لبنان و ضد لبنان به کار میرفت.
در طول محاصره غزه، اسکندر با استفاده از ماشینهایی که علیه صور به کار گرفته بود، موفق شد به دیوارها برسد. پس از سه حمله ناموفق، این دژ با یورش تصرف شد. با سقوط غزه، اسکندر به سمت مصر حرکت کرد. مصریان از ایرانیان متنفر بودند، تا حدی به این دلیل که ایران مصر را چیزی جز یک انبار غله نمیدانست. آنها اسکندر را به عنوان پادشاه خود پذیرفتند، او را بر تخت فرعونها نشاندند، تاج مصر علیا و سفلی را به او دادند و او را تجسم رع و اوزیریس نامیدند. او برنامههایی را برای ساخت اسکندریه آغاز کرد و اگرچه درآمدهای مالیاتی آینده به او اختصاص مییافت، اما مصر را تحت مدیریت مصریان باقی گذاشت که این امر به جلب حمایت آنها کمک کرد.
حکومت ایرانیان بر مصر با شکست امپراتوری هخامنشی از اسکندر مقدونی به پایان رسید. اسکندر در سال ۳۳۲ پیش از میلاد تسلیم شدن مازاکس، ساتراپ ایرانی مصر را پذیرفت و این رویداد آغازگر حکومت هلنیستی در مصر بود که پس از مرگ اسکندر به پادشاهی بطلمیوسی تثبیت شد.
در سال ۳۳۲ پیش از میلاد، اسکندر مقدونی، پادشاه مقدونیه، به مصر حمله کرد که در آن زمان ساتراپی از امپراتوری هخامنشی بود که به عنوان سلسله سی و یکم تحت فرمان امپراتور اردشیر سوم شناخته میشد.
پس از مرگ اسکندر در بابل در سال ۳۲۳ پیش از میلاد، بحران جانشینی میان ژنرالهای او درگرفت. در ابتدا، پردیکاس به عنوان نایبالسلطنه برای برادر ناتنی اسکندر، آریدهائوس، که فیلیپ سوم مقدونی شد، بر امپراتوری حکومت کرد.
محاصره صور در سال ۳۳۲ پیش از میلاد رخ داد، زمانی که اسکندر برای فتح صور، یک پایگاه ساحلی استراتژیک، اقدام کرد. صور محل تنها بندر باقیمانده ایرانی بود که تسلیم اسکندر نشده بود. حتی تا این مرحله از جنگ، نیروی دریایی ایران همچنان تهدیدی بزرگ برای اسکندر محسوب میشد. صور، بزرگترین و مهمترین دولتشهر فنیقیه، هم در ساحل مدیترانه و هم در جزیرهای در نزدیکی آن با دو بندر طبیعی در سمت خشکی واقع شده بود. در زمان محاصره، این شهر حدود ۴۰ هزار نفر جمعیت داشت، اگرچه زنان و کودکان به کارتاژ، یک کلونی باستانی فنیقی، تخلیه شده بودند.
