امروز - چه اتفاقی افتاد؟ 4 November 1956 م

در ساعت ۰۳:۰۰ روز ۴ نوامبر، تانک‌های شوروی در دو محور به بوداپست در امتداد سمت پست رود دانوب نفوذ کردند: یکی از جنوب از جاده شوروکشار و دیگری از شمال از جاده واتسی.

بنابراین پیش از آنکه حتی یک گلوله شلیک شود، شوروی عملاً شهر را به دو نیم تقسیم کرده بود، تمام سرپل‌ها را تحت کنترل داشت و از پشت توسط رودخانه عریض دانوب محافظت می‌شد. یگان‌های زرهی وارد بودا شدند و در ساعت ۰۴:۲۵ اولین شلیک‌ها را به پادگان ارتش در جاده بودائورشی انجام دادند. اندکی بعد، صدای توپخانه و تانک‌های شوروی در تمام مناطق بوداپست شنیده شد.

در ساعت ۰۵:۲۰ روز ۴ نوامبر، ایمره نادی آخرین درخواست خود را برای ملت و جهان پخش کرد و اعلام نمود که نیروهای شوروی در حال حمله به بوداپست هستند و دولت در پست خود باقی مانده است.

Imre Nagy

ادامه در داستان‌گو

در ساعت ۰۶:۰۰ روز ۴ نوامبر، در شهر سولنوک، یانوش کادار «دولت انقلابی کارگران و دهقانان مجارستان» را اعلام کرد. بیانیه او چنین بود: «ما باید به زیاده‌روی‌های عناصر ضدانقلابی پایان دهیم. ساعت عمل فرا رسیده است. ما از منافع کارگران و دهقانان و دستاوردهای دموکراسی مردمی دفاع خواهیم کرد.»

János Kádár

ادامه در داستان‌گو

تا ساعت ۰۸:۰۰، دفاع سازمان‌یافته از شهر پس از تصرف ایستگاه رادیویی فروپاشید و بسیاری از مدافعان به مواضع مستحکم عقب‌نشینی کردند. در همان ساعت، گارد پارلمان سلاح‌های خود را زمین گذاشت و نیروهای تحت فرمان سرلشکر ک. گربنیک، پارلمان را تصرف کرده و وزرای دستگیر شده دولت راکوشی-هگدوش را آزاد کردند.

ایستگاه رادیویی، رادیو آزاد کوشوت، در ساعت ۰۸:۰۷ پخش برنامه‌های خود را متوقف کرد. یک جلسه اضطراری کابینه در پارلمان برگزار شد اما تنها سه وزیر در آن حضور داشتند. با ورود نیروهای شوروی برای اشغال ساختمان، تخلیه مذاکره‌شده‌ای صورت گرفت و ایستوان بیبو، وزیر دولت، به عنوان آخرین نماینده دولت ملی در پست خود باقی ماند. او «برای آزادی و حقیقت» را نوشت، بیانیه‌ای تکان‌دهنده برای ملت و جهان.

درگیری‌ها بین ۲۸ اکتبر و ۴ نوامبر متوقف شد، زیرا بسیاری از مجارها معتقد بودند که واحدهای نظامی شوروی در حال خروج از مجارستان هستند.

در ساعات اولیه ۴ نوامبر، فرانس مونیش در رادیو سولنوک تأسیس «دولت انقلابی کارگران و دهقانان مجارستان» را اعلام کرد.

در ساعت ۰۳:۰۰ روز ۴ نوامبر، تانک‌های شوروی در دو محور به بوداپست در امتداد سمت پست رود دانوب نفوذ کردند: یکی از جنوب از جاده شوروکشار و دیگری از شمال از جاده واتسی.

بنابراین پیش از آنکه حتی یک گلوله شلیک شود، شوروی عملاً شهر را به دو نیم تقسیم کرده بود، تمام سرپل‌ها را تحت کنترل داشت و از پشت توسط رودخانه عریض دانوب محافظت می‌شد. یگان‌های زرهی وارد بودا شدند و در ساعت ۰۴:۲۵ اولین شلیک‌ها را به پادگان ارتش در جاده بودائورشی انجام دادند. اندکی بعد، صدای توپخانه و تانک‌های شوروی در تمام مناطق بوداپست شنیده شد.

در ساعت ۰۵:۲۰ روز ۴ نوامبر، ایمره نادی آخرین درخواست خود را برای ملت و جهان پخش کرد و اعلام نمود که نیروهای شوروی در حال حمله به بوداپست هستند و دولت در پست خود باقی مانده است.

Imre Nagy

ادامه در داستان‌گو

در ساعت ۰۶:۰۰ روز ۴ نوامبر، در شهر سولنوک، یانوش کادار «دولت انقلابی کارگران و دهقانان مجارستان» را اعلام کرد. بیانیه او چنین بود: «ما باید به زیاده‌روی‌های عناصر ضدانقلابی پایان دهیم. ساعت عمل فرا رسیده است. ما از منافع کارگران و دهقانان و دستاوردهای دموکراسی مردمی دفاع خواهیم کرد.»

János Kádár

ادامه در داستان‌گو

تا ساعت ۰۸:۰۰، دفاع سازمان‌یافته از شهر پس از تصرف ایستگاه رادیویی فروپاشید و بسیاری از مدافعان به مواضع مستحکم عقب‌نشینی کردند. در همان ساعت، گارد پارلمان سلاح‌های خود را زمین گذاشت و نیروهای تحت فرمان سرلشکر ک. گربنیک، پارلمان را تصرف کرده و وزرای دستگیر شده دولت راکوشی-هگدوش را آزاد کردند.

ایستگاه رادیویی، رادیو آزاد کوشوت، در ساعت ۰۸:۰۷ پخش برنامه‌های خود را متوقف کرد. یک جلسه اضطراری کابینه در پارلمان برگزار شد اما تنها سه وزیر در آن حضور داشتند. با ورود نیروهای شوروی برای اشغال ساختمان، تخلیه مذاکره‌شده‌ای صورت گرفت و ایستوان بیبو، وزیر دولت، به عنوان آخرین نماینده دولت ملی در پست خود باقی ماند. او «برای آزادی و حقیقت» را نوشت، بیانیه‌ای تکان‌دهنده برای ملت و جهان.

درگیری‌ها بین ۲۸ اکتبر و ۴ نوامبر متوقف شد، زیرا بسیاری از مجارها معتقد بودند که واحدهای نظامی شوروی در حال خروج از مجارستان هستند.

در ساعات اولیه ۴ نوامبر، فرانس مونیش در رادیو سولنوک تأسیس «دولت انقلابی کارگران و دهقانان مجارستان» را اعلام کرد.