پس از سقوط آتیلا، امپراتوری شرقی از دورهای از صلح برخوردار شد، در حالی که امپراتوری غربی به دلیل گسترش مهاجرت و تهاجمات بربرها، به ویژه ملتهای ژرمن، به زوال خود ادامه داد. پایان غرب معمولاً به سال ۴۷۶ نسبت داده میشود، زمانی که اودوآکر، ژنرال فودراتی (متحد) رومی از تبار ژرمن شرقی، امپراتور غربی رومولوس آگوستولوس را خلع کرد؛ یک سال پس از آنکه دومی این مقام را از ژولیوس نپوس غصب کرده بود.
دوره دولتهای جنگطلب دورهای در تاریخ چین باستان بود که با جنگ، اصلاحات بوروکراتیک و نظامی و تحکیم قدرت مشخص میشد. این دوره پس از دوره بهار و پاییز آمد و با جنگهای فتح چین به پایان رسید که شاهد ضمیمه شدن تمام دولتهای رقیب بود و در نهایت منجر به پیروزی دولت چین در سال ۲۲۱ پیش از میلاد به عنوان نخستین امپراتوری متحد چین، معروف به دودمان چین شد.
پس از سقوط آتیلا، امپراتوری شرقی از دورهای از صلح برخوردار شد، در حالی که امپراتوری غربی به دلیل گسترش مهاجرت و تهاجمات بربرها، به ویژه ملتهای ژرمن، به زوال خود ادامه داد. پایان غرب معمولاً به سال ۴۷۶ نسبت داده میشود، زمانی که اودوآکر، ژنرال فودراتی (متحد) رومی از تبار ژرمن شرقی، امپراتور غربی رومولوس آگوستولوس را خلع کرد؛ یک سال پس از آنکه دومی این مقام را از ژولیوس نپوس غصب کرده بود.
دوره دولتهای جنگطلب دورهای در تاریخ چین باستان بود که با جنگ، اصلاحات بوروکراتیک و نظامی و تحکیم قدرت مشخص میشد. این دوره پس از دوره بهار و پاییز آمد و با جنگهای فتح چین به پایان رسید که شاهد ضمیمه شدن تمام دولتهای رقیب بود و در نهایت منجر به پیروزی دولت چین در سال ۲۲۱ پیش از میلاد به عنوان نخستین امپراتوری متحد چین، معروف به دودمان چین شد.
