در سال ۵۲۹، ژوستینین یک کمیسیون ده نفره به ریاست جان کاپادوکیایی منصوب کرد تا قوانین روم را بازنگری کرده و تدوین جدیدی از قوانین و عصارههای حقوقدانان ایجاد کنند که به «کورپوس ژوریس سیویلیس» (Corpus Juris Civilis) یا قانون ژوستینین معروف است.
اگرچه چندخدایی حداقل از زمان کنستانتین در قرن چهارم توسط دولت سرکوب شده بود، فرهنگ سنتی یونانی-رومی همچنان در قرن ششم در امپراتوری شرقی تأثیرگذار بود. فلسفه هلنیستی به تدریج شروع به ادغام در فلسفه مسیحی جدیدتر کرد. فیلسوفانی مانند جان فیلوپونوس علاوه بر تفکر مسیحی و تجربهگرایی، از ایدههای نوافلاطونی نیز بهره میبردند. به دلیل بتپرستی فعال اساتید آن، ژوستینین آکادمی نوافلاطونی را در سال ۵۲۹ تعطیل کرد. مدارس دیگر در قسطنطنیه، انطاکیه و اسکندریه که مراکز امپراتوری ژوستینین بودند، به کار خود ادامه دادند.
در سال ۵۲۹، ژوستینین یک کمیسیون ده نفره به ریاست جان کاپادوکیایی منصوب کرد تا قوانین روم را بازنگری کرده و تدوین جدیدی از قوانین و عصارههای حقوقدانان ایجاد کنند که به «کورپوس ژوریس سیویلیس» (Corpus Juris Civilis) یا قانون ژوستینین معروف است.
اگرچه چندخدایی حداقل از زمان کنستانتین در قرن چهارم توسط دولت سرکوب شده بود، فرهنگ سنتی یونانی-رومی همچنان در قرن ششم در امپراتوری شرقی تأثیرگذار بود. فلسفه هلنیستی به تدریج شروع به ادغام در فلسفه مسیحی جدیدتر کرد. فیلسوفانی مانند جان فیلوپونوس علاوه بر تفکر مسیحی و تجربهگرایی، از ایدههای نوافلاطونی نیز بهره میبردند. به دلیل بتپرستی فعال اساتید آن، ژوستینین آکادمی نوافلاطونی را در سال ۵۲۹ تعطیل کرد. مدارس دیگر در قسطنطنیه، انطاکیه و اسکندریه که مراکز امپراتوری ژوستینین بودند، به کار خود ادامه دادند.
