مارکوس اوتو به مدت سه ماه، از ۱۵ ژانویه تا ۱۶ آوریل سال ۶۹ میلادی، امپراتور روم بود. او دومین امپراتور در سال چهار امپراتور بود. اوتو که با مشکل شورش ویتلیوس، فرمانده ارتش در ژرمانیا اینفریور مواجه بود، نیروی قابل توجهی را رهبری کرد که در نبرد بدریاکوم با ارتش ویتلیوس روبرو شد. پس از اینکه نبردهای اولیه منجر به ۴۰ هزار تلفات و عقبنشینی نیروهایش شد، اوتو به جای ادامه جنگ خودکشی کرد و ویتلیوس به عنوان امپراتور اعلام شد.
آولوس ویتلیوس به مدت هشت ماه، از ۱۹ آوریل تا ۲۰ دسامبر سال ۶۹ میلادی، امپراتور روم بود. ویتلیوس پس از جانشینی سریع امپراتوران قبلی، گالبا و اوتو، در سالی از جنگ داخلی که به «سال چهار امپراتور» معروف است، به عنوان امپراتور اعلام شد. ادعای او برای سلطنت به زودی توسط لژیونهای مستقر در استانهای شرقی که فرمانده خود، وسپاسیان، را به عنوان امپراتور اعلام کرده بودند، به چالش کشیده شد. جنگ درگرفت و منجر به شکست سنگین ویتلیوس در دومین نبرد بدریاکوم در شمال ایتالیا شد. هنگامی که ویتلیوس متوجه شد حمایت از او متزلزل شده است، آماده شد تا به نفع وسپاسیان کنارهگیری کند. حامیانش به او اجازه این کار را ندادند که منجر به نبردی وحشیانه برای رم بین نیروهای ویتلیوس و ارتشهای وسپاسیان شد. او در ۲۰ دسامبر سال ۶۹ میلادی توسط سربازان وسپاسیان در رم اعدام شد.
در نتیجه دومین نبرد بدریاکوم، وسپاسیان به چهارمین و آخرین امپراتوری تبدیل شد که در سال چهار امپراتور سلطنت کرد؛ او سلسله فلاویان را تأسیس کرد که به مدت ۲۷ سال بر امپراتوری حکومت کرد.
شورش باتاویها بین سالهای ۶۹ تا ۷۰ میلادی در استان رومی ژرمانیا اینفریور رخ داد. این شورشی علیه امپراتوری روم بود که توسط باتاویها آغاز شد؛ قبیلهای ژرمنی کوچک اما از نظر نظامی قدرتمند که در باتاویا، در دلتای رود راین ساکن بودند. قبایل سلتی از گالیا بلژیکا و برخی قبایل ژرمنی به زودی به آنها پیوستند.
وسپاسیان ساخت کولوسئوم را آغاز کرد.
کلئوپاترای هفتم در اوایل سال ۶۹ پیش از میلاد از فرعون حاکم بطلمیوسی، بطلمیوس دوازدهم، و مادری ناشناس که احتمالاً همسر بطلمیوس دوازدهم، کلئوپاترای ششم تریفنا بوده، متولد شد.
مارکوس اوتو به مدت سه ماه، از ۱۵ ژانویه تا ۱۶ آوریل سال ۶۹ میلادی، امپراتور روم بود. او دومین امپراتور در سال چهار امپراتور بود. اوتو که با مشکل شورش ویتلیوس، فرمانده ارتش در ژرمانیا اینفریور مواجه بود، نیروی قابل توجهی را رهبری کرد که در نبرد بدریاکوم با ارتش ویتلیوس روبرو شد. پس از اینکه نبردهای اولیه منجر به ۴۰ هزار تلفات و عقبنشینی نیروهایش شد، اوتو به جای ادامه جنگ خودکشی کرد و ویتلیوس به عنوان امپراتور اعلام شد.
آولوس ویتلیوس به مدت هشت ماه، از ۱۹ آوریل تا ۲۰ دسامبر سال ۶۹ میلادی، امپراتور روم بود. ویتلیوس پس از جانشینی سریع امپراتوران قبلی، گالبا و اوتو، در سالی از جنگ داخلی که به «سال چهار امپراتور» معروف است، به عنوان امپراتور اعلام شد. ادعای او برای سلطنت به زودی توسط لژیونهای مستقر در استانهای شرقی که فرمانده خود، وسپاسیان، را به عنوان امپراتور اعلام کرده بودند، به چالش کشیده شد. جنگ درگرفت و منجر به شکست سنگین ویتلیوس در دومین نبرد بدریاکوم در شمال ایتالیا شد. هنگامی که ویتلیوس متوجه شد حمایت از او متزلزل شده است، آماده شد تا به نفع وسپاسیان کنارهگیری کند. حامیانش به او اجازه این کار را ندادند که منجر به نبردی وحشیانه برای رم بین نیروهای ویتلیوس و ارتشهای وسپاسیان شد. او در ۲۰ دسامبر سال ۶۹ میلادی توسط سربازان وسپاسیان در رم اعدام شد.
در نتیجه دومین نبرد بدریاکوم، وسپاسیان به چهارمین و آخرین امپراتوری تبدیل شد که در سال چهار امپراتور سلطنت کرد؛ او سلسله فلاویان را تأسیس کرد که به مدت ۲۷ سال بر امپراتوری حکومت کرد.
شورش باتاویها بین سالهای ۶۹ تا ۷۰ میلادی در استان رومی ژرمانیا اینفریور رخ داد. این شورشی علیه امپراتوری روم بود که توسط باتاویها آغاز شد؛ قبیلهای ژرمنی کوچک اما از نظر نظامی قدرتمند که در باتاویا، در دلتای رود راین ساکن بودند. قبایل سلتی از گالیا بلژیکا و برخی قبایل ژرمنی به زودی به آنها پیوستند.
وسپاسیان ساخت کولوسئوم را آغاز کرد.
کلئوپاترای هفتم در اوایل سال ۶۹ پیش از میلاد از فرعون حاکم بطلمیوسی، بطلمیوس دوازدهم، و مادری ناشناس که احتمالاً همسر بطلمیوس دوازدهم، کلئوپاترای ششم تریفنا بوده، متولد شد.
