بررسی بهیادماندنیترین رویدادها 7 November 1911 م.
در ۷ نوامبر ۱۹۱۱، بنگوریون برای یادگیری زبان ترکی جهت تحصیل در رشته حقوق وارد سالونیک شد. این شهر که جامعه یهودی بزرگی داشت، بنگوریون را تحت تأثیر قرار داد و او آن را «شهری یهودی که در جهان همتا ندارد» نامید. او همچنین در آنجا دریافت که «یهودیان قادر به انجام هر نوع کاری هستند».
در ۵ نوامبر، مشروطهخواهان و اعیان جیانگسو، چنگ دکوان، فرماندار چینگ را ترغیب کردند تا استقلال را اعلام کند و دولت نظامی انقلابی جیانگسو را با خود چنگ به عنوان فرماندار تشکیل دادند. برخلاف برخی شهرهای دیگر، خشونتهای ضد منچو پس از بازسازی در ۷ نوامبر در ژنجیانگ آغاز شد. ژنرال زایمو از چینگ موافقت کرد که تسلیم شود، اما به دلیل یک سوءتفاهم، انقلابیون نمیدانستند که امنیت آنها تضمین شده است. محلههای منچو غارت شد و تعداد نامعلومی از منچوها کشته شدند. زایمو که احساس خیانت میکرد، خودکشی کرد. این واقعه به عنوان قیام ژنجیانگ شناخته میشود.
اعضای تونگمنگهویی آنهویی نیز در ۷ نوامبر قیامی را آغاز کردند و مرکز استان را محاصره کردند. مشروطهخواهان، ژو جیابائو، فرماندار چینگ در آنهویی را متقاعد کردند که استقلال را اعلام کند.
در ۷ نوامبر، اداره سیاسی گوانگشی تصمیم گرفت از دولت چینگ جدا شود و استقلال گوانگشی را اعلام کرد. به شن بینگکون، فرماندار چینگ، اجازه داده شد که فرماندار باقی بماند، اما لو رونگتینگ به زودی فرماندار جدید شد. لو رونگتینگ بعدها در «دوران جنگسالاران» به عنوان یکی از جنگسالاران به شهرت رسید و راهزنان او بیش از یک دهه گوانگشی را کنترل کردند. تحت رهبری هوانگ شائوهونگ، بای چونگشی، دانشجوی حقوق مسلمان، برای مبارزه به عنوان یک انقلابی در واحد «شهادتطلب» ثبتنام کرد.
در ۷ نوامبر ۱۹۱۱، بنگوریون برای یادگیری زبان ترکی جهت تحصیل در رشته حقوق وارد سالونیک شد. این شهر که جامعه یهودی بزرگی داشت، بنگوریون را تحت تأثیر قرار داد و او آن را «شهری یهودی که در جهان همتا ندارد» نامید. او همچنین در آنجا دریافت که «یهودیان قادر به انجام هر نوع کاری هستند».
در ۵ نوامبر، مشروطهخواهان و اعیان جیانگسو، چنگ دکوان، فرماندار چینگ را ترغیب کردند تا استقلال را اعلام کند و دولت نظامی انقلابی جیانگسو را با خود چنگ به عنوان فرماندار تشکیل دادند. برخلاف برخی شهرهای دیگر، خشونتهای ضد منچو پس از بازسازی در ۷ نوامبر در ژنجیانگ آغاز شد. ژنرال زایمو از چینگ موافقت کرد که تسلیم شود، اما به دلیل یک سوءتفاهم، انقلابیون نمیدانستند که امنیت آنها تضمین شده است. محلههای منچو غارت شد و تعداد نامعلومی از منچوها کشته شدند. زایمو که احساس خیانت میکرد، خودکشی کرد. این واقعه به عنوان قیام ژنجیانگ شناخته میشود.
اعضای تونگمنگهویی آنهویی نیز در ۷ نوامبر قیامی را آغاز کردند و مرکز استان را محاصره کردند. مشروطهخواهان، ژو جیابائو، فرماندار چینگ در آنهویی را متقاعد کردند که استقلال را اعلام کند.
در ۷ نوامبر، اداره سیاسی گوانگشی تصمیم گرفت از دولت چینگ جدا شود و استقلال گوانگشی را اعلام کرد. به شن بینگکون، فرماندار چینگ، اجازه داده شد که فرماندار باقی بماند، اما لو رونگتینگ به زودی فرماندار جدید شد. لو رونگتینگ بعدها در «دوران جنگسالاران» به عنوان یکی از جنگسالاران به شهرت رسید و راهزنان او بیش از یک دهه گوانگشی را کنترل کردند. تحت رهبری هوانگ شائوهونگ، بای چونگشی، دانشجوی حقوق مسلمان، برای مبارزه به عنوان یک انقلابی در واحد «شهادتطلب» ثبتنام کرد.
