آدولف هیتلر
بمباران لندن
در ۷ سپتامبر، بمباران شبانه و سیستماتیک لندن آغاز شد. نیروی هوایی آلمان (لوفتوافه) در آنچه که به نبرد بریتانیا معروف شد، نتوانست نیروی هوایی سلطنتی را شکست دهد.
null
امروز - چه اتفاقی افتاد؟ 7 September 1940 م
بررسی بهیادماندنیترین رویدادها 7 September 1940 م.
- وینستون چرچیل
لوفتوافه بمباران لندن را آغاز کرد
لوفتوافه استراتژی خود را از ۷ سپتامبر ۱۹۴۰ تغییر داد و شروع به بمباران لندن کرد، ابتدا در حملات روزانه و سپس، پس از اینکه تلفات آنها به طور غیرقابل قبولی بالا رفت، در شب. حملات به زودی به شهرهای استانی مانند حمله بدنام به کاونتری در ۱۴ نوامبر گسترش یافت. بلیتس (بمباران لندن) در طول اکتبر و نوامبر به ویژه شدید بود. میتوان گفت که این حملات به مدت هشت ماه ادامه داشت، زمانی که هیتلر آماده آغاز عملیات بارباروسا، حمله به اتحاد جماهیر شوروی بود. لوفتوافه در هدف خود برای کاهش تولید جنگی بریتانیا شکست خورد، که در واقع افزایش هم یافت. روحیه چرچیل در طول بلیتس به طور کلی بالا بود و در نوامبر به منشی خصوصی خود، جان کولویل، گفت که فکر میکند خطر تهاجم گذشته است. او اطمینان داشت که بریتانیای کبیر با توجه به افزایش تولید، میتواند از پس خود برآید، اما در مورد شانس واقعی پیروزی در جنگ بدون مداخله آمریکا واقعبین بود.
- آدولف هیتلر
بمباران لندن
در ۷ سپتامبر، بمباران شبانه و سیستماتیک لندن آغاز شد. نیروی هوایی آلمان (لوفتوافه) در آنچه که به نبرد بریتانیا معروف شد، نتوانست نیروی هوایی سلطنتی را شکست دهد.
- وینستون چرچیل
لوفتوافه بمباران لندن را آغاز کرد
لوفتوافه استراتژی خود را از ۷ سپتامبر ۱۹۴۰ تغییر داد و شروع به بمباران لندن کرد، ابتدا در حملات روزانه و سپس، پس از اینکه تلفات آنها به طور غیرقابل قبولی بالا رفت، در شب. حملات به زودی به شهرهای استانی مانند حمله بدنام به کاونتری در ۱۴ نوامبر گسترش یافت. بلیتس (بمباران لندن) در طول اکتبر و نوامبر به ویژه شدید بود. میتوان گفت که این حملات به مدت هشت ماه ادامه داشت، زمانی که هیتلر آماده آغاز عملیات بارباروسا، حمله به اتحاد جماهیر شوروی بود. لوفتوافه در هدف خود برای کاهش تولید جنگی بریتانیا شکست خورد، که در واقع افزایش هم یافت. روحیه چرچیل در طول بلیتس به طور کلی بالا بود و در نوامبر به منشی خصوصی خود، جان کولویل، گفت که فکر میکند خطر تهاجم گذشته است. او اطمینان داشت که بریتانیای کبیر با توجه به افزایش تولید، میتواند از پس خود برآید، اما در مورد شانس واقعی پیروزی در جنگ بدون مداخله آمریکا واقعبین بود.