بررسی بهیادماندنیترین رویدادها 8 May 1945 م.
در ابتدا، و با وجود کشتار سطیف در ۸ مه ۱۹۴۵ و مبارزات استقلالطلبانه پیش از جنگ جهانی دوم، اکثر الجزایریها طرفدار حفظ وضع موجود بودند. در حالی که مصالی حاج با تشکیل جبهه آزادیبخش ملی (FLN) رادیکال شده بود، فرحات عباس استراتژی میانهروتر و انتخاباتی را حفظ کرد.
روز بعد، روز پیروزی در اروپا (VE Day) بود که چرچیل به ملت اعلام کرد آلمان تسلیم شده است و آتشبس نهایی در تمام جبهههای اروپا از یک دقیقه پس از نیمهشب آن شب (یعنی نهم) اجرایی خواهد شد. پس از آن، چرچیل به کاخ باکینگهام رفت و در آنجا به همراه خانواده سلطنتی در بالکن در برابر جمعیت عظیمی از شهروندان جشنگیرنده ظاهر شد. او از کاخ به وایتهال رفت و در آنجا برای جمعیت بزرگ دیگری سخنرانی کرد: «خدا همه شما را حفظ کند. این پیروزی شماست. در تاریخ طولانی ما، هرگز روزی بزرگتر از این ندیدهایم. همه، زن یا مرد، بهترین تلاش خود را کردهاند».
از آن زمان تا پایان جنگ در اروپا در ۸ مه ۱۹۴۵، آیزنهاور از طریق SHAEF، فرماندهی تمام نیروهای متفقین را بر عهده داشت و از طریق فرماندهی ETOUSA، فرماندهی اداری تمام نیروهای ایالات متحده در جبهه غربی در شمال آلپ را در اختیار داشت. او همواره نسبت به تلفات اجتنابناپذیر و رنجی که سربازان تحت فرمانش و خانوادههایشان در سطح فردی تجربه میکردند، آگاه بود. این موضوع باعث شد تا او بازدید از تکتک لشکرهای درگیر در تهاجم را در برنامه خود قرار دهد. حس مسئولیتپذیری آیزنهاور با پیشنویس بیانیهای که برای انتشار در صورت شکست تهاجم آماده کرده بود، برجسته شد. این متن یکی از سخنرانیهای بزرگ تاریخ نامیده شده است: فرود ما در منطقه شربورگ-هاور نتوانست جای پای رضایتبخشی ایجاد کند و من نیروها را عقب کشیدهام. تصمیم من برای حمله در این زمان و مکان بر اساس بهترین اطلاعات موجود بود. نیروها، نیروی هوایی و نیروی دریایی هر آنچه که شجاعت و تعهد به وظیفه میتوانست انجام دهد، به کار بستند. اگر هرگونه سرزنش یا خطایی متوجه این تلاش باشد، تنها متعلق به من است.
در روز پیروزی در اروپا (VE Day)، شورشهای جدی نیز در تونس تحت کنترل فرانسه رخ داد.
در روز پیروزی در اروپا (VE Day)—۸ مه ۱۹۴۵—کاخ مرکز جشنهای بریتانیا بود. پادشاه، ملکه، شاهدخت الیزابت (ملکه آینده) و شاهدخت مارگارت در حالی که پنجرههای کاخ با پردههای سیاه پوشانده شده بود، در بالکن ظاهر شدند و با تشویق جمعیت عظیمی در «مال» مواجه شدند. کاخ آسیبدیده پس از جنگ توسط شرکت جان ماولم و شرکا به دقت بازسازی شد. این بنا در سال ۱۹۷۰ به عنوان یک ساختمان فهرستشده درجه یک تعیین شد.
در ابتدا، و با وجود کشتار سطیف در ۸ مه ۱۹۴۵ و مبارزات استقلالطلبانه پیش از جنگ جهانی دوم، اکثر الجزایریها طرفدار حفظ وضع موجود بودند. در حالی که مصالی حاج با تشکیل جبهه آزادیبخش ملی (FLN) رادیکال شده بود، فرحات عباس استراتژی میانهروتر و انتخاباتی را حفظ کرد.
روز بعد، روز پیروزی در اروپا (VE Day) بود که چرچیل به ملت اعلام کرد آلمان تسلیم شده است و آتشبس نهایی در تمام جبهههای اروپا از یک دقیقه پس از نیمهشب آن شب (یعنی نهم) اجرایی خواهد شد. پس از آن، چرچیل به کاخ باکینگهام رفت و در آنجا به همراه خانواده سلطنتی در بالکن در برابر جمعیت عظیمی از شهروندان جشنگیرنده ظاهر شد. او از کاخ به وایتهال رفت و در آنجا برای جمعیت بزرگ دیگری سخنرانی کرد: «خدا همه شما را حفظ کند. این پیروزی شماست. در تاریخ طولانی ما، هرگز روزی بزرگتر از این ندیدهایم. همه، زن یا مرد، بهترین تلاش خود را کردهاند».
از آن زمان تا پایان جنگ در اروپا در ۸ مه ۱۹۴۵، آیزنهاور از طریق SHAEF، فرماندهی تمام نیروهای متفقین را بر عهده داشت و از طریق فرماندهی ETOUSA، فرماندهی اداری تمام نیروهای ایالات متحده در جبهه غربی در شمال آلپ را در اختیار داشت. او همواره نسبت به تلفات اجتنابناپذیر و رنجی که سربازان تحت فرمانش و خانوادههایشان در سطح فردی تجربه میکردند، آگاه بود. این موضوع باعث شد تا او بازدید از تکتک لشکرهای درگیر در تهاجم را در برنامه خود قرار دهد. حس مسئولیتپذیری آیزنهاور با پیشنویس بیانیهای که برای انتشار در صورت شکست تهاجم آماده کرده بود، برجسته شد. این متن یکی از سخنرانیهای بزرگ تاریخ نامیده شده است: فرود ما در منطقه شربورگ-هاور نتوانست جای پای رضایتبخشی ایجاد کند و من نیروها را عقب کشیدهام. تصمیم من برای حمله در این زمان و مکان بر اساس بهترین اطلاعات موجود بود. نیروها، نیروی هوایی و نیروی دریایی هر آنچه که شجاعت و تعهد به وظیفه میتوانست انجام دهد، به کار بستند. اگر هرگونه سرزنش یا خطایی متوجه این تلاش باشد، تنها متعلق به من است.
در روز پیروزی در اروپا (VE Day)، شورشهای جدی نیز در تونس تحت کنترل فرانسه رخ داد.
در روز پیروزی در اروپا (VE Day)—۸ مه ۱۹۴۵—کاخ مرکز جشنهای بریتانیا بود. پادشاه، ملکه، شاهدخت الیزابت (ملکه آینده) و شاهدخت مارگارت در حالی که پنجرههای کاخ با پردههای سیاه پوشانده شده بود، در بالکن ظاهر شدند و با تشویق جمعیت عظیمی در «مال» مواجه شدند. کاخ آسیبدیده پس از جنگ توسط شرکت جان ماولم و شرکا به دقت بازسازی شد. این بنا در سال ۱۹۷۰ به عنوان یک ساختمان فهرستشده درجه یک تعیین شد.
