گاندی سعی کرد برهماچاریا (تجرد) خود را آزمایش و به خود ثابت کند. این آزمایشها مدتی پس از مرگ همسرش در فوریه ۱۹۴۴ آغاز شد. در ابتدای آزمایش، او زنانی را در همان اتاق اما در تختهای جداگانه میخواباند. او بعداً با زنان در یک تخت اما با لباس میخوابید و در نهایت، برهنه با زنان میخوابید. در آوریل ۱۹۴۵، گاندی در نامهای به بیرلا به عنوان بخشی از آزمایشها، به برهنه بودن با چندین «زن یا دختر» اشاره کرد.
در آوریل ۱۹۴۵، او با مأمور OSS، آرکیمدس پاتی، ملاقات کرد و پیشنهاد داد که در صورت داشتن «خط ارتباطی با متفقین»، اطلاعاتی را در اختیار آنها قرار دهد. OSS با این موضوع موافقت کرد و بعداً یک تیم نظامی از اعضای OSS را برای آموزش نیروهای او فرستاد و خود هوشیمین نیز توسط یک پزشک OSS برای مالاریا و اسهال خونی تحت درمان قرار گرفت.
با گذشت هر هفته، احتمال پیروزی کمتر میشد. در آوریل، اتحاد جماهیر شوروی اعلام کرد که توافقنامه بیطرفی خود را تمدید نخواهد کرد. آلمان، متحد ژاپن، در اوایل مه ۱۹۴۵ تسلیم شد.
نیروهای شوروی وارد پومرانی شدند. این تهاجم از ۲۴ فوریه تا ۴ آوریل ۱۹۴۵ به طول انجامید.
در بهار ۱۹۴۵، چینیها حملاتی را آغاز کردند که منجر به بازپسگیری هونان و گوانگشی شد.
نبرد کونیگسبرگ یکی از آخرین عملیاتهای تهاجم پروس شرقی بود. محاصره در اواخر ژانویه ۱۹۴۵ آغاز شد، زمانی که نیروهای شوروی شهر را محاصره کردند. نبرد زمانی پایان یافت که پادگان آلمانی پس از یک حمله سه روزه که موقعیت آنها را غیرقابل دفاع کرد، در ۹ آوریل تسلیم شوروی شد. در نتیجه، کونیگسبرگ و مناطق اطراف آن توسط اتحاد جماهیر شوروی ضمیمه شدند.
بوخنوالد در ۱۱ آوریل توسط آمریکاییها آزاد شد.
ترومن ۸۲ روز معاون رئیسجمهور بود که رئیسجمهور روزولت در ۱۲ آوریل ۱۹۴۵ درگذشت.
سی و سومین رئیسجمهور ایالات متحده.
گوبلز میدانست چگونه با خیالات هیتلر بازی کند و او را تشویق میکرد تا دست تقدیر را در مرگ رئیسجمهور ایالات متحده، فرانکلین دی. روزولت، در ۱۲ آوریل ببیند.
تغییرات متعددی در رهبری در این دوره رخ داد. در ۱۲ آوریل، پرزیدنت روزولت درگذشت و هری اس. ترومن جانشین او شد.
در بعدازظهر ۱۲ آوریل، روزولت گفت: «من سردرد شدیدی دارم.» او سپس در صندلی خود به جلو خم شد، بیهوش شد و به اتاق خوابش منتقل شد. متخصص قلب معالج رئیسجمهور، دکتر هاوارد برون، وضعیت اضطراری پزشکی را خونریزی مغزی شدید تشخیص داد. در ساعت ۳:۳۵ بعدازظهر همان روز، روزولت در سن ۶۳ سالگی درگذشت.
در ۱۲ آوریل ۱۹۴۵، روزولت درگذشت و با وجود رابطه نه چندان گرمشان، دوگل یک هفته عزای عمومی در فرانسه اعلام کرد و نامهای احساسی و آشتیجویانه برای رئیسجمهور جدید آمریکا، هری اس. ترومن فرستاد که در آن درباره روزولت گفت: «تمام فرانسه او را دوست داشت».
در اوایل مارس، آلمان در تلاشی برای حفاظت از آخرین ذخایر نفتی خود در مجارستان و بازپسگیری بوداپست، آخرین تهاجم بزرگ خود را علیه نیروهای شوروی در نزدیکی دریاچه بالاتون آغاز کرد. در عرض دو هفته، این تهاجم دفع شد. این عملیات از ۶ تا ۱۶ مارس به طول انجامید، در حالی که ضدحمله شوروی بین ۱۶ مارس تا ۱۵ آوریل ۱۹۴۵ رخ داد.
برگن-بلزن در ۱۵ آوریل توسط بریتانیاییها آزاد شد.
نبرد برلین، آخرین حمله بزرگ شوروی در جنگ، در ۱۶ آوریل ۱۹۴۵ آغاز شد.
نیروهای شوروی در اواخر آوریل به برلین حمله کرده و آن را تصرف کردند. نبرد در ۱۶ آوریل ۱۹۴۵ آغاز شد.
تا آوریل، متفقین غربی از رود راین در شمال و جنوب روهر عبور کردند و گروه ارتش بی آلمان را محاصره کردند. نبرد محاصره از ۱ تا ۱۸ آوریل رخ داد.
او میدانست که دنیای خارج چگونه به اعمال جنایتکارانهای که توسط رژیم انجام شده نگاه میکند و هیچ تمایلی نداشت که خود را در معرض «رسوایی» یک محاکمه قرار دهد. او اسناد خصوصی خود را در شب ۱۸ آوریل سوزاند.
نیروهای هوایی ارتش ایالات متحده یک کارزار بمباران آتشزای گسترده علیه شهرهای استراتژیک ژاپن را با هدف نابودی صنایع جنگی و روحیه غیرنظامیان ژاپنی آغاز کردند.
لشکر ۱۱ زرهی بریتانیا هنگام آزادسازی برگن-بلزن حدود ۶۰,۰۰۰ زندانی (۹۰ درصد یهودی) و همچنین ۱۳,۰۰۰ جسد دفننشده را یافت؛ ۱۰,۰۰۰ نفر دیگر نیز در هفتههای بعد بر اثر تیفوس یا سوءتغذیه جان باختند. ریچارد دیمبلبی، خبرنگار جنگی بیبیسی، صحنههایی را که او و ارتش بریتانیا در بلزن با آن مواجه شدند، در گزارشی چنان تکاندهنده توصیف کرد که بیبیسی از پخش آن به مدت چهار روز خودداری کرد و تنها پس از تهدید دیمبلبی به استعفا، در ۱۹ آوریل آن را پخش کرد.
تا ۱۹ آوریل، ارتش سرخ شروع به محاصره شهر کرد.
در ۲۰ آوریل، در پنجاه و ششمین سالگرد تولدش، هیتلر آخرین سفر خود را از پیشوا-پناهگاه (Führerbunker) به سطح زمین انجام داد.
هیملر و هیتلر برای آخرین بار در ۲۰ آوریل ۱۹۴۵ - روز تولد هیتلر - در برلین ملاقات کردند و هیملر سوگند وفاداری تزلزلناپذیر به هیتلر یاد کرد. در یک جلسه توجیهی نظامی در آن روز، هیتلر اعلام کرد که با وجود پیشرویهای شوروی، برلین را ترک نخواهد کرد. هیملر به همراه گورینگ، بلافاصله پس از جلسه توجیهی، شهر را ترک کردند.
در ۲۰ آوریل، پنجاه و ششمین سالگرد تولد هیتلر، او آخرین سفر خود را به سطح زمین انجام داد. در باغ ویرانشده صدارت عظمای رایش، او به سربازان نوجوان «جوانان هیتلری» صلیب آهنین اعطا کرد. آن بعدازظهر، برلین برای اولین بار توسط توپخانه شوروی بمباران شد.
بیشتر حلقه نزدیکان هیتلر، از جمله گورینگ، هیملر، ریبنتروپ و اشپر، آماده شدند تا بلافاصله پس از جشن تولد هیتلر در ۲۰ آوریل، برلین را ترک کنند.
تا ۲۱ آوریل، جبهه اول بلاروس به فرماندهی گئورگی ژوکوف، در جریان نبرد ارتفاعات زیلو، خطوط دفاعی گروه ارتش ویستولای ژنرال گوتارد هاینریسی را درهم شکست و به حومه برلین پیشروی کرد.
در ۲۱ آوریل، هیملر با نوربرت ماسور، نماینده سوئدی کنگره جهانی یهودیان، دیدار کرد تا در مورد آزادی زندانیان یهودی اردوگاههای کار اجباری گفتگو کند.
در ۲۳ آوریل، آلبرت بورمان مجتمع پناهگاه را ترک کرد و با هواپیما به اوبرسالزبرگ رفت. او و چندین نفر دیگر توسط هیتلر دستور گرفته بودند که برلین را ترک کنند.
در ۲۳ آوریل، گوبلز بیانیه زیر را برای مردم برلین صادر کرد: من از شما میخواهم که برای شهر خود بجنگید. با هر چه در توان دارید بجنگید، به خاطر همسران و فرزندانتان، مادرانتان و والدینتان. دستان شما از هر آنچه که ما همیشه عزیز داشتهایم و تمام نسلهایی که پس از ما خواهند آمد، دفاع میکند. مغرور و شجاع باشید! مبتکر و حیلهگر باشید! گائولایتر (فرماندار) شما در میان شماست. او و همکارانش در میان شما باقی خواهند ماند. همسر و فرزندانش نیز اینجا هستند. کسی که زمانی شهر را با ۲۰۰ نفر تصرف کرد، اکنون از هر وسیلهای برای تقویت دفاع از پایتخت استفاده خواهد کرد. نبرد برای برلین باید به سیگنالی برای کل ملت تبدیل شود تا در نبرد قیام کنند...».
در ۲۳ آوریل، هیملر مستقیماً با برنادوت در کنسولگری سوئد در لوبک دیدار کرد. او که خود را به عنوان رهبر موقت آلمان معرفی میکرد، ادعا کرد که هیتلر ظرف چند روز آینده خواهد مرد. هیملر با این امید که بریتانیاییها و آمریکاییها در کنار بقایای ورماخت با شوروی بجنگند، از برنادوت خواست تا به ژنرال دوایت آیزنهاور اطلاع دهد که آلمان مایل است تسلیم متفقین غربی شود و نه اتحاد جماهیر شوروی.
تهاجم پروس شرقی یک تهاجم استراتژیک توسط ارتش سرخ شوروی علیه ورماخت آلمان در جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم) بود. این تهاجم از ۱۳ ژانویه تا ۲۵ آوریل ۱۹۴۵ ادامه داشت، اگرچه برخی از واحدهای آلمانی تا ۹ مه تسلیم نشدند. نبرد کونیگسبرگ بخش مهمی از این تهاجم بود که با پیروزی ارتش سرخ به پایان رسید.
دو بویز عضو هیئت سه نفرهای از NAACP بود که در کنفرانس سال ۱۹۴۵ در سانفرانسیسکو که در آن سازمان ملل متحد تأسیس شد، شرکت کرد.
گردا بورمان و فرزندانش در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵ پس از یک حمله هوایی متفقین، از اوبرسالزبرگ به ایتالیا گریختند.
در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵، نیروهای متفقین در حال پیشروی به شمال ایتالیا بودند و فروپاشی جمهوری سالو قریبالوقوع بود. موسولینی و معشوقهاش کلارا پتاچی به قصد سوار شدن به هواپیما و فرار به اسپانیا، عازم سوئیس شدند.
پس از ماهها برنامهریزی، کنفرانس سازمان ملل در مورد سازمان بینالمللی در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵ در سانفرانسیسکو با حضور ۵۰ دولت و تعدادی از سازمانهای غیردولتی که در پیشنویس منشور سازمان ملل مشارکت داشتند، افتتاح شد.
در ۲۷ آوریل، هرمان فگلین، نماینده اساس هیملر در ستاد فرماندهی هیتلر در برلین، در حالی که لباس غیرنظامی پوشیده بود و قصد فرار داشت، دستگیر و به پیشوا-پناهگاه (Führerbunker) بازگردانده شد.
در عصر ۲۸ آوریل، بیبیسی گزارش خبری رویترز را درباره تلاش هیملر برای مذاکره با متفقین غربی پخش کرد. هیتلر مدتها هیملر را پس از یوزف گوبلز، وفادارترین فرد میدانست؛ او هیملر را «هاینریش وفادار» مینامید.
بنیتو موسولینی در ۲۸ آوریل توسط پارتیزانهای ایتالیایی کشته شد.
موسولینی با اعدام توسط جوخه آتش در جولیانو دی مزگرا، پادشاهی ایتالیا، کشته شد.
پس از نیمهشب ۲۸ به ۲۹ آوریل، هیتلر در یک مراسم مدنی کوچک در پیشوا-پناهگاه با اوا براون ازدواج کرد.
گورینگ تلگرامی از برشتسگادن فرستاد و استدلال کرد که از آنجایی که هیتلر در برلین منزوی شده است، گورینگ باید رهبری آلمان را بر عهده بگیرد. گورینگ ضربالاجلی تعیین کرد که پس از آن هیتلر را ناتوان از اداره امور تلقی میکرد. هیتلر در پاسخ دستور دستگیری گورینگ را صادر کرد و در آخرین وصیتنامه خود در ۲۹ آوریل، او را از تمام سمتهای دولتی برکنار کرد.
در ساعات اولیه صبح ۲۹ آوریل ۱۹۴۵، ویلهلم بورگدورف، گوبلز، هانس کربس و بورمان شاهد و امضاکننده آخرین وصیتنامه هیتلر بودند. بورمان به عنوان مجری وصیتنامه منصوب شد. همان شب، هیتلر در یک مراسم مدنی با اوا براون ازدواج کرد.
در ۲۹ آوریل - یک روز پیش از خودکشیاش - هیتلر هم هیملر و هم گورینگ را خائن اعلام کرد. او هیملر را از تمام مناصب حزبی و دولتیاش خلع و او را از حزب نازی اخراج کرد.
سپس هیتلر منشی خود، تراودل یونگه، را به اتاق دیگری برد و آخرین وصیتنامه خود را دیکته کرد. گوبلز و بورمان دو تن از شاهدان بودند.
نیروهای شوروی و لهستانی در اواخر آوریل به برلین حمله کرده و آن را تصرف کردند. در ایتالیا، نیروهای آلمانی در ۲۹ آوریل تسلیم شدند. در ۳۰ آوریل، رایشستاگ تصرف شد که نشاندهنده شکست نظامی آلمان نازی بود؛ پادگان برلین در ۲ مه تسلیم شد.
پس از نیمهشب ۲۹ آوریل، در حالی که نیروهای شوروی به مجتمع پناهگاه نزدیکتر میشدند، هیتلر در یک مراسم مدنی کوچک در داخل «فورربانکر» با اوا براون ازدواج کرد.
در آوریل ۱۹۴۵، ارتش سرخ برلین را تصرف کرد، هیتلر خودکشی کرد و آلمان تسلیم شد.
در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵، نیروهای شوروی در فاصله یک یا دو بلوکی صدارت عظمای رایش بودند که هیتلر به سر خود شلیک کرد و براون کپسول سیانور را جوید.
راونسبروک در ۳۰ آوریل توسط شوروی آزاد شد.
در حالی که نیروهای شوروی به مبارزه برای ورود به مرکز برلین ادامه میدادند، هیتلر و براون در بعدازظهر ۳۰ آوریل خودکشی کردند. براون سیانور خورد و هیتلر به خود شلیک کرد. طبق دستورات هیتلر، اجساد آنها به باغ صدارت عظمای رایش برده و سوزانده شد.
مطابق با آخرین خواستههای هیتلر، بورمان به عنوان وزیر حزب منصوب شد و بدین ترتیب جایگاه عالی او در حزب رسماً تأیید شد. دریاسالار بزرگ کارل دونیتس به عنوان رئیسجمهور جدید رایش (رئیسجمهور آلمان) منصوب شد و گوبلز به عنوان رئیس دولت و صدراعظم آلمان انتخاب شد. گوبلز و همسرش ماگدا در اواخر همان روز خودکشی کردند.
دو روز پس از ترور موسولینی، هیتلر در برلین محاصرهشده خودکشی کرد و دریاسالار بزرگ کارل دونیتس جانشین او شد.
گوبلز افسرده بود و اظهار داشت که در باغ صدارت عظمی قدم خواهد زد تا زمانی که توسط روسها کشته شود.
گاندی سعی کرد برهماچاریا (تجرد) خود را آزمایش و به خود ثابت کند. این آزمایشها مدتی پس از مرگ همسرش در فوریه ۱۹۴۴ آغاز شد. در ابتدای آزمایش، او زنانی را در همان اتاق اما در تختهای جداگانه میخواباند. او بعداً با زنان در یک تخت اما با لباس میخوابید و در نهایت، برهنه با زنان میخوابید. در آوریل ۱۹۴۵، گاندی در نامهای به بیرلا به عنوان بخشی از آزمایشها، به برهنه بودن با چندین «زن یا دختر» اشاره کرد.
در آوریل ۱۹۴۵، او با مأمور OSS، آرکیمدس پاتی، ملاقات کرد و پیشنهاد داد که در صورت داشتن «خط ارتباطی با متفقین»، اطلاعاتی را در اختیار آنها قرار دهد. OSS با این موضوع موافقت کرد و بعداً یک تیم نظامی از اعضای OSS را برای آموزش نیروهای او فرستاد و خود هوشیمین نیز توسط یک پزشک OSS برای مالاریا و اسهال خونی تحت درمان قرار گرفت.
با گذشت هر هفته، احتمال پیروزی کمتر میشد. در آوریل، اتحاد جماهیر شوروی اعلام کرد که توافقنامه بیطرفی خود را تمدید نخواهد کرد. آلمان، متحد ژاپن، در اوایل مه ۱۹۴۵ تسلیم شد.
نیروهای شوروی وارد پومرانی شدند. این تهاجم از ۲۴ فوریه تا ۴ آوریل ۱۹۴۵ به طول انجامید.
در بهار ۱۹۴۵، چینیها حملاتی را آغاز کردند که منجر به بازپسگیری هونان و گوانگشی شد.
نبرد کونیگسبرگ یکی از آخرین عملیاتهای تهاجم پروس شرقی بود. محاصره در اواخر ژانویه ۱۹۴۵ آغاز شد، زمانی که نیروهای شوروی شهر را محاصره کردند. نبرد زمانی پایان یافت که پادگان آلمانی پس از یک حمله سه روزه که موقعیت آنها را غیرقابل دفاع کرد، در ۹ آوریل تسلیم شوروی شد. در نتیجه، کونیگسبرگ و مناطق اطراف آن توسط اتحاد جماهیر شوروی ضمیمه شدند.
بوخنوالد در ۱۱ آوریل توسط آمریکاییها آزاد شد.
ترومن ۸۲ روز معاون رئیسجمهور بود که رئیسجمهور روزولت در ۱۲ آوریل ۱۹۴۵ درگذشت.
سی و سومین رئیسجمهور ایالات متحده.
گوبلز میدانست چگونه با خیالات هیتلر بازی کند و او را تشویق میکرد تا دست تقدیر را در مرگ رئیسجمهور ایالات متحده، فرانکلین دی. روزولت، در ۱۲ آوریل ببیند.
تغییرات متعددی در رهبری در این دوره رخ داد. در ۱۲ آوریل، پرزیدنت روزولت درگذشت و هری اس. ترومن جانشین او شد.
در بعدازظهر ۱۲ آوریل، روزولت گفت: «من سردرد شدیدی دارم.» او سپس در صندلی خود به جلو خم شد، بیهوش شد و به اتاق خوابش منتقل شد. متخصص قلب معالج رئیسجمهور، دکتر هاوارد برون، وضعیت اضطراری پزشکی را خونریزی مغزی شدید تشخیص داد. در ساعت ۳:۳۵ بعدازظهر همان روز، روزولت در سن ۶۳ سالگی درگذشت.
در ۱۲ آوریل ۱۹۴۵، روزولت درگذشت و با وجود رابطه نه چندان گرمشان، دوگل یک هفته عزای عمومی در فرانسه اعلام کرد و نامهای احساسی و آشتیجویانه برای رئیسجمهور جدید آمریکا، هری اس. ترومن فرستاد که در آن درباره روزولت گفت: «تمام فرانسه او را دوست داشت».
در اوایل مارس، آلمان در تلاشی برای حفاظت از آخرین ذخایر نفتی خود در مجارستان و بازپسگیری بوداپست، آخرین تهاجم بزرگ خود را علیه نیروهای شوروی در نزدیکی دریاچه بالاتون آغاز کرد. در عرض دو هفته، این تهاجم دفع شد. این عملیات از ۶ تا ۱۶ مارس به طول انجامید، در حالی که ضدحمله شوروی بین ۱۶ مارس تا ۱۵ آوریل ۱۹۴۵ رخ داد.
برگن-بلزن در ۱۵ آوریل توسط بریتانیاییها آزاد شد.
نبرد برلین، آخرین حمله بزرگ شوروی در جنگ، در ۱۶ آوریل ۱۹۴۵ آغاز شد.
نیروهای شوروی در اواخر آوریل به برلین حمله کرده و آن را تصرف کردند. نبرد در ۱۶ آوریل ۱۹۴۵ آغاز شد.
تا آوریل، متفقین غربی از رود راین در شمال و جنوب روهر عبور کردند و گروه ارتش بی آلمان را محاصره کردند. نبرد محاصره از ۱ تا ۱۸ آوریل رخ داد.
او میدانست که دنیای خارج چگونه به اعمال جنایتکارانهای که توسط رژیم انجام شده نگاه میکند و هیچ تمایلی نداشت که خود را در معرض «رسوایی» یک محاکمه قرار دهد. او اسناد خصوصی خود را در شب ۱۸ آوریل سوزاند.
نیروهای هوایی ارتش ایالات متحده یک کارزار بمباران آتشزای گسترده علیه شهرهای استراتژیک ژاپن را با هدف نابودی صنایع جنگی و روحیه غیرنظامیان ژاپنی آغاز کردند.
لشکر ۱۱ زرهی بریتانیا هنگام آزادسازی برگن-بلزن حدود ۶۰,۰۰۰ زندانی (۹۰ درصد یهودی) و همچنین ۱۳,۰۰۰ جسد دفننشده را یافت؛ ۱۰,۰۰۰ نفر دیگر نیز در هفتههای بعد بر اثر تیفوس یا سوءتغذیه جان باختند. ریچارد دیمبلبی، خبرنگار جنگی بیبیسی، صحنههایی را که او و ارتش بریتانیا در بلزن با آن مواجه شدند، در گزارشی چنان تکاندهنده توصیف کرد که بیبیسی از پخش آن به مدت چهار روز خودداری کرد و تنها پس از تهدید دیمبلبی به استعفا، در ۱۹ آوریل آن را پخش کرد.
تا ۱۹ آوریل، ارتش سرخ شروع به محاصره شهر کرد.
در ۲۰ آوریل، در پنجاه و ششمین سالگرد تولدش، هیتلر آخرین سفر خود را از پیشوا-پناهگاه (Führerbunker) به سطح زمین انجام داد.
هیملر و هیتلر برای آخرین بار در ۲۰ آوریل ۱۹۴۵ - روز تولد هیتلر - در برلین ملاقات کردند و هیملر سوگند وفاداری تزلزلناپذیر به هیتلر یاد کرد. در یک جلسه توجیهی نظامی در آن روز، هیتلر اعلام کرد که با وجود پیشرویهای شوروی، برلین را ترک نخواهد کرد. هیملر به همراه گورینگ، بلافاصله پس از جلسه توجیهی، شهر را ترک کردند.
در ۲۰ آوریل، پنجاه و ششمین سالگرد تولد هیتلر، او آخرین سفر خود را به سطح زمین انجام داد. در باغ ویرانشده صدارت عظمای رایش، او به سربازان نوجوان «جوانان هیتلری» صلیب آهنین اعطا کرد. آن بعدازظهر، برلین برای اولین بار توسط توپخانه شوروی بمباران شد.
بیشتر حلقه نزدیکان هیتلر، از جمله گورینگ، هیملر، ریبنتروپ و اشپر، آماده شدند تا بلافاصله پس از جشن تولد هیتلر در ۲۰ آوریل، برلین را ترک کنند.
تا ۲۱ آوریل، جبهه اول بلاروس به فرماندهی گئورگی ژوکوف، در جریان نبرد ارتفاعات زیلو، خطوط دفاعی گروه ارتش ویستولای ژنرال گوتارد هاینریسی را درهم شکست و به حومه برلین پیشروی کرد.
در ۲۱ آوریل، هیملر با نوربرت ماسور، نماینده سوئدی کنگره جهانی یهودیان، دیدار کرد تا در مورد آزادی زندانیان یهودی اردوگاههای کار اجباری گفتگو کند.
در ۲۳ آوریل، آلبرت بورمان مجتمع پناهگاه را ترک کرد و با هواپیما به اوبرسالزبرگ رفت. او و چندین نفر دیگر توسط هیتلر دستور گرفته بودند که برلین را ترک کنند.
در ۲۳ آوریل، گوبلز بیانیه زیر را برای مردم برلین صادر کرد: من از شما میخواهم که برای شهر خود بجنگید. با هر چه در توان دارید بجنگید، به خاطر همسران و فرزندانتان، مادرانتان و والدینتان. دستان شما از هر آنچه که ما همیشه عزیز داشتهایم و تمام نسلهایی که پس از ما خواهند آمد، دفاع میکند. مغرور و شجاع باشید! مبتکر و حیلهگر باشید! گائولایتر (فرماندار) شما در میان شماست. او و همکارانش در میان شما باقی خواهند ماند. همسر و فرزندانش نیز اینجا هستند. کسی که زمانی شهر را با ۲۰۰ نفر تصرف کرد، اکنون از هر وسیلهای برای تقویت دفاع از پایتخت استفاده خواهد کرد. نبرد برای برلین باید به سیگنالی برای کل ملت تبدیل شود تا در نبرد قیام کنند...».
در ۲۳ آوریل، هیملر مستقیماً با برنادوت در کنسولگری سوئد در لوبک دیدار کرد. او که خود را به عنوان رهبر موقت آلمان معرفی میکرد، ادعا کرد که هیتلر ظرف چند روز آینده خواهد مرد. هیملر با این امید که بریتانیاییها و آمریکاییها در کنار بقایای ورماخت با شوروی بجنگند، از برنادوت خواست تا به ژنرال دوایت آیزنهاور اطلاع دهد که آلمان مایل است تسلیم متفقین غربی شود و نه اتحاد جماهیر شوروی.
تهاجم پروس شرقی یک تهاجم استراتژیک توسط ارتش سرخ شوروی علیه ورماخت آلمان در جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم) بود. این تهاجم از ۱۳ ژانویه تا ۲۵ آوریل ۱۹۴۵ ادامه داشت، اگرچه برخی از واحدهای آلمانی تا ۹ مه تسلیم نشدند. نبرد کونیگسبرگ بخش مهمی از این تهاجم بود که با پیروزی ارتش سرخ به پایان رسید.
دو بویز عضو هیئت سه نفرهای از NAACP بود که در کنفرانس سال ۱۹۴۵ در سانفرانسیسکو که در آن سازمان ملل متحد تأسیس شد، شرکت کرد.
گردا بورمان و فرزندانش در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵ پس از یک حمله هوایی متفقین، از اوبرسالزبرگ به ایتالیا گریختند.
در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵، نیروهای متفقین در حال پیشروی به شمال ایتالیا بودند و فروپاشی جمهوری سالو قریبالوقوع بود. موسولینی و معشوقهاش کلارا پتاچی به قصد سوار شدن به هواپیما و فرار به اسپانیا، عازم سوئیس شدند.
پس از ماهها برنامهریزی، کنفرانس سازمان ملل در مورد سازمان بینالمللی در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵ در سانفرانسیسکو با حضور ۵۰ دولت و تعدادی از سازمانهای غیردولتی که در پیشنویس منشور سازمان ملل مشارکت داشتند، افتتاح شد.
در ۲۷ آوریل، هرمان فگلین، نماینده اساس هیملر در ستاد فرماندهی هیتلر در برلین، در حالی که لباس غیرنظامی پوشیده بود و قصد فرار داشت، دستگیر و به پیشوا-پناهگاه (Führerbunker) بازگردانده شد.
در عصر ۲۸ آوریل، بیبیسی گزارش خبری رویترز را درباره تلاش هیملر برای مذاکره با متفقین غربی پخش کرد. هیتلر مدتها هیملر را پس از یوزف گوبلز، وفادارترین فرد میدانست؛ او هیملر را «هاینریش وفادار» مینامید.
بنیتو موسولینی در ۲۸ آوریل توسط پارتیزانهای ایتالیایی کشته شد.
موسولینی با اعدام توسط جوخه آتش در جولیانو دی مزگرا، پادشاهی ایتالیا، کشته شد.
پس از نیمهشب ۲۸ به ۲۹ آوریل، هیتلر در یک مراسم مدنی کوچک در پیشوا-پناهگاه با اوا براون ازدواج کرد.
گورینگ تلگرامی از برشتسگادن فرستاد و استدلال کرد که از آنجایی که هیتلر در برلین منزوی شده است، گورینگ باید رهبری آلمان را بر عهده بگیرد. گورینگ ضربالاجلی تعیین کرد که پس از آن هیتلر را ناتوان از اداره امور تلقی میکرد. هیتلر در پاسخ دستور دستگیری گورینگ را صادر کرد و در آخرین وصیتنامه خود در ۲۹ آوریل، او را از تمام سمتهای دولتی برکنار کرد.
در ساعات اولیه صبح ۲۹ آوریل ۱۹۴۵، ویلهلم بورگدورف، گوبلز، هانس کربس و بورمان شاهد و امضاکننده آخرین وصیتنامه هیتلر بودند. بورمان به عنوان مجری وصیتنامه منصوب شد. همان شب، هیتلر در یک مراسم مدنی با اوا براون ازدواج کرد.
در ۲۹ آوریل - یک روز پیش از خودکشیاش - هیتلر هم هیملر و هم گورینگ را خائن اعلام کرد. او هیملر را از تمام مناصب حزبی و دولتیاش خلع و او را از حزب نازی اخراج کرد.
سپس هیتلر منشی خود، تراودل یونگه، را به اتاق دیگری برد و آخرین وصیتنامه خود را دیکته کرد. گوبلز و بورمان دو تن از شاهدان بودند.
نیروهای شوروی و لهستانی در اواخر آوریل به برلین حمله کرده و آن را تصرف کردند. در ایتالیا، نیروهای آلمانی در ۲۹ آوریل تسلیم شدند. در ۳۰ آوریل، رایشستاگ تصرف شد که نشاندهنده شکست نظامی آلمان نازی بود؛ پادگان برلین در ۲ مه تسلیم شد.
پس از نیمهشب ۲۹ آوریل، در حالی که نیروهای شوروی به مجتمع پناهگاه نزدیکتر میشدند، هیتلر در یک مراسم مدنی کوچک در داخل «فورربانکر» با اوا براون ازدواج کرد.
در آوریل ۱۹۴۵، ارتش سرخ برلین را تصرف کرد، هیتلر خودکشی کرد و آلمان تسلیم شد.
در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵، نیروهای شوروی در فاصله یک یا دو بلوکی صدارت عظمای رایش بودند که هیتلر به سر خود شلیک کرد و براون کپسول سیانور را جوید.
راونسبروک در ۳۰ آوریل توسط شوروی آزاد شد.
در حالی که نیروهای شوروی به مبارزه برای ورود به مرکز برلین ادامه میدادند، هیتلر و براون در بعدازظهر ۳۰ آوریل خودکشی کردند. براون سیانور خورد و هیتلر به خود شلیک کرد. طبق دستورات هیتلر، اجساد آنها به باغ صدارت عظمای رایش برده و سوزانده شد.
مطابق با آخرین خواستههای هیتلر، بورمان به عنوان وزیر حزب منصوب شد و بدین ترتیب جایگاه عالی او در حزب رسماً تأیید شد. دریاسالار بزرگ کارل دونیتس به عنوان رئیسجمهور جدید رایش (رئیسجمهور آلمان) منصوب شد و گوبلز به عنوان رئیس دولت و صدراعظم آلمان انتخاب شد. گوبلز و همسرش ماگدا در اواخر همان روز خودکشی کردند.
دو روز پس از ترور موسولینی، هیتلر در برلین محاصرهشده خودکشی کرد و دریاسالار بزرگ کارل دونیتس جانشین او شد.
گوبلز افسرده بود و اظهار داشت که در باغ صدارت عظمی قدم خواهد زد تا زمانی که توسط روسها کشته شود.
