در ۶ اوت ۱۸۶۱، لینکلن قانون مصادره را امضا کرد که به موجب آن اقدامات قضایی برای مصادره و آزادی بردگانی که برای حمایت از کنفدراسیونها به کار گرفته میشدند، مجاز شد. این قانون تأثیر عملی چندانی نداشت، اما نشاندهنده حمایت سیاسی از لغو بردهداری بود.
داگلاس و لغوکنندگان بردهداری استدلال میکردند که چون هدف جنگ داخلی پایان دادن به بردهداری بود، آفریقایی-آمریکاییها باید اجازه مییافتند در مبارزه برای آزادی خود شرکت کنند. داگلاس این دیدگاه را در روزنامهها و چندین سخنرانی خود تبلیغ کرد. در اوت ۱۸۶۱، داگلاس گزارشی از اولین نبرد بول ران منتشر کرد که در آن اشاره شده بود برخی از سیاهپوستان قبلاً در صفوف کنفدراسیون حضور داشتند.
در اوت ۱۸۶۱، ژنرال جان سی. فریمونت، نامزد ریاستجمهوری جمهوریخواه در سال ۱۸۵۶، بدون مشورت با واشنگتن، یک فرمان نظامی برای آزادی بردگان شورشیان صادر کرد. لینکلن این اعلامیه غیرقانونی را به دلیل انگیزه سیاسی و فقدان ضرورت نظامی لغو کرد. در نتیجه، تعداد سربازان داوطلب اتحادیه از مریلند، کنتاکی و میزوری بیش از ۴۰,۰۰۰ نفر افزایش یافت.
در ۶ اوت ۱۸۶۱، لینکلن قانون مصادره را امضا کرد که به موجب آن اقدامات قضایی برای مصادره و آزادی بردگانی که برای حمایت از کنفدراسیونها به کار گرفته میشدند، مجاز شد. این قانون تأثیر عملی چندانی نداشت، اما نشاندهنده حمایت سیاسی از لغو بردهداری بود.
داگلاس و لغوکنندگان بردهداری استدلال میکردند که چون هدف جنگ داخلی پایان دادن به بردهداری بود، آفریقایی-آمریکاییها باید اجازه مییافتند در مبارزه برای آزادی خود شرکت کنند. داگلاس این دیدگاه را در روزنامهها و چندین سخنرانی خود تبلیغ کرد. در اوت ۱۸۶۱، داگلاس گزارشی از اولین نبرد بول ران منتشر کرد که در آن اشاره شده بود برخی از سیاهپوستان قبلاً در صفوف کنفدراسیون حضور داشتند.
در اوت ۱۸۶۱، ژنرال جان سی. فریمونت، نامزد ریاستجمهوری جمهوریخواه در سال ۱۸۵۶، بدون مشورت با واشنگتن، یک فرمان نظامی برای آزادی بردگان شورشیان صادر کرد. لینکلن این اعلامیه غیرقانونی را به دلیل انگیزه سیاسی و فقدان ضرورت نظامی لغو کرد. در نتیجه، تعداد سربازان داوطلب اتحادیه از مریلند، کنتاکی و میزوری بیش از ۴۰,۰۰۰ نفر افزایش یافت.
