آتشسوزی بزرگ ۱۹۱۰ (که معمولاً با نامهای «انفجار بزرگ»، «سوختن بزرگ» یا «آتشسوزی جاروی شیطان» نیز شناخته میشود) یک آتشسوزی جنگلی در غرب ایالات متحده بود که سه میلیون جریب (۴,۷۰۰ مایل مربع؛ ۱۲,۱۰۰ کیلومتر مربع) را در شمال آیداهو و غرب مونتانا، با گسترش به شرق واشینگتن و جنوب شرقی بریتیش کلمبیا در تابستان ۱۹۱۰ سوزاند. این حادثه ۸۷ نفر را که عمدتاً آتشنشان بودند، به کام مرگ کشاند.
ترزا با نام آنیزه گونجه (یا گونجا) بویاجیو در ۲۶ اوت ۱۹۱۰ در یک خانواده آلبانیایی کوزوویی در اسکوپیه (پایتخت کنونی مقدونیه شمالی)، امپراتوری عثمانی متولد شد. او یک روز پس از تولدش در اسکوپیه غسل تعمید داده شد. او بعدها ۲۷ اوت، روزی که غسل تعمید داده شد را «روز تولد واقعی» خود میدانست.
در تابستان ۱۹۱۰، چرچیل مجبور شد با شورش تونیپندی مقابله کند، که در آن معدنچیان زغالسنگ در دره روندا به شدت علیه شرایط کاری خود اعتراض کردند. رئیس پلیس گلامورگان برای کمک به سرکوب شورش درخواست نیرو کرد. چرچیل با اطلاع از اینکه نیروها در حال حرکت هستند، به آنها اجازه داد تا سویندون و کاردیف پیش بروند، اما از استقرار آنها جلوگیری کرد؛ او نگران بود که استفاده از نیروها منجر به خونریزی شود. در عوض، او ۲۷۰ پلیس لندنی را که به سلاح گرم مجهز نبودند، برای کمک به همتایان ولزیشان فرستاد.
آتشسوزی بزرگ ۱۹۱۰ (که معمولاً با نامهای «انفجار بزرگ»، «سوختن بزرگ» یا «آتشسوزی جاروی شیطان» نیز شناخته میشود) یک آتشسوزی جنگلی در غرب ایالات متحده بود که سه میلیون جریب (۴,۷۰۰ مایل مربع؛ ۱۲,۱۰۰ کیلومتر مربع) را در شمال آیداهو و غرب مونتانا، با گسترش به شرق واشینگتن و جنوب شرقی بریتیش کلمبیا در تابستان ۱۹۱۰ سوزاند. این حادثه ۸۷ نفر را که عمدتاً آتشنشان بودند، به کام مرگ کشاند.
ترزا با نام آنیزه گونجه (یا گونجا) بویاجیو در ۲۶ اوت ۱۹۱۰ در یک خانواده آلبانیایی کوزوویی در اسکوپیه (پایتخت کنونی مقدونیه شمالی)، امپراتوری عثمانی متولد شد. او یک روز پس از تولدش در اسکوپیه غسل تعمید داده شد. او بعدها ۲۷ اوت، روزی که غسل تعمید داده شد را «روز تولد واقعی» خود میدانست.
در تابستان ۱۹۱۰، چرچیل مجبور شد با شورش تونیپندی مقابله کند، که در آن معدنچیان زغالسنگ در دره روندا به شدت علیه شرایط کاری خود اعتراض کردند. رئیس پلیس گلامورگان برای کمک به سرکوب شورش درخواست نیرو کرد. چرچیل با اطلاع از اینکه نیروها در حال حرکت هستند، به آنها اجازه داد تا سویندون و کاردیف پیش بروند، اما از استقرار آنها جلوگیری کرد؛ او نگران بود که استفاده از نیروها منجر به خونریزی شود. در عوض، او ۲۷۰ پلیس لندنی را که به سلاح گرم مجهز نبودند، برای کمک به همتایان ولزیشان فرستاد.
