در اوت ۱۹۸۸، جلساتی توسط حامیان انقلاب ضد بوروکراتیک در مکانهای بسیاری در صربستان و مونتهنگرو با ماهیتی فزاینده خشونتآمیز برگزار شد و شعارهایی مانند «به ما اسلحه بدهید!»، «ما سلاح میخواهیم!»، «زنده باد صربستان - مرگ بر آلبانیاییها!» و «مونتهنگرو صربستان است!» شنیده میشد.
آخرین اقدامات رزمی قابل توجه جنگ در ۳ اوت ۱۹۸۸ در خلیج فارس رخ داد، زمانی که نیروی دریایی ایران به یک کشتی باری شلیک کرد و عراق حملات شیمیایی به غیرنظامیان ایرانی انجام داد که منجر به کشته شدن تعداد نامعلومی از آنها و زخمی شدن ۲۳۰۰ نفر شد.
در ۸ اوت ۱۹۸۸، دانشجویان در رانگون (یانگون) علیه حکومت ژنرال نِ وین و سیستم فاجعهبار «راه برمه به سوی سوسیالیسم» شروع به تظاهرات کردند.
عراق تحت فشار بینالمللی برای توقف تهاجمات بیشتر قرار گرفت. قطعنامه ۵۹۸ در ۸ اوت ۱۹۸۸ اجرایی شد و به تمام عملیاتهای رزمی بین دو کشور پایان داد.
تحقیقات نشان میدهد که القاعده در جلسه ۱۱ اوت ۱۹۸۸ بین «چند تن از رهبران ارشد» جهاد اسلامی مصر، عبدالله عزام و بن لادن تشکیل شد، جایی که توافق شد پول بن لادن با تخصص سازمان جهاد اسلامی ترکیب شود و پس از خروج شوروی از افغانستان، آرمان جهادی در جای دیگری دنبال شود.
در اوت ۱۹۸۸، هپبورن برای یک کمپین واکسیناسیون به ترکیه رفت. او ترکیه را «زیباترین نمونه» از توانمندیهای یونیسف نامید. او درباره این سفر گفت: «ارتش کامیونهای خود را در اختیار ما قرار داد، ماهیفروشان گاریهای خود را برای حمل واکسنها دادند و وقتی تاریخ تعیین شد، ده روز طول کشید تا کل کشور واکسینه شود. بد نبود.»
تا ۲۰ اوت ۱۹۸۸، صلح با ایران برقرار شد. نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متعلق به مأموریت یونیماگ (UNIIMOG) در منطقه مستقر شدند و تا سال ۱۹۹۱ در مرز ایران و عراق باقی ماندند.
تا زمانی که آتشبس با ایران در اوت ۱۹۸۸ امضا شد، عراق به شدت بدهکار بود و تنشها در جامعه رو به افزایش بود.
در اوت ۱۹۸۸، جلساتی توسط حامیان انقلاب ضد بوروکراتیک در مکانهای بسیاری در صربستان و مونتهنگرو با ماهیتی فزاینده خشونتآمیز برگزار شد و شعارهایی مانند «به ما اسلحه بدهید!»، «ما سلاح میخواهیم!»، «زنده باد صربستان - مرگ بر آلبانیاییها!» و «مونتهنگرو صربستان است!» شنیده میشد.
آخرین اقدامات رزمی قابل توجه جنگ در ۳ اوت ۱۹۸۸ در خلیج فارس رخ داد، زمانی که نیروی دریایی ایران به یک کشتی باری شلیک کرد و عراق حملات شیمیایی به غیرنظامیان ایرانی انجام داد که منجر به کشته شدن تعداد نامعلومی از آنها و زخمی شدن ۲۳۰۰ نفر شد.
در ۸ اوت ۱۹۸۸، دانشجویان در رانگون (یانگون) علیه حکومت ژنرال نِ وین و سیستم فاجعهبار «راه برمه به سوی سوسیالیسم» شروع به تظاهرات کردند.
عراق تحت فشار بینالمللی برای توقف تهاجمات بیشتر قرار گرفت. قطعنامه ۵۹۸ در ۸ اوت ۱۹۸۸ اجرایی شد و به تمام عملیاتهای رزمی بین دو کشور پایان داد.
تحقیقات نشان میدهد که القاعده در جلسه ۱۱ اوت ۱۹۸۸ بین «چند تن از رهبران ارشد» جهاد اسلامی مصر، عبدالله عزام و بن لادن تشکیل شد، جایی که توافق شد پول بن لادن با تخصص سازمان جهاد اسلامی ترکیب شود و پس از خروج شوروی از افغانستان، آرمان جهادی در جای دیگری دنبال شود.
در اوت ۱۹۸۸، هپبورن برای یک کمپین واکسیناسیون به ترکیه رفت. او ترکیه را «زیباترین نمونه» از توانمندیهای یونیسف نامید. او درباره این سفر گفت: «ارتش کامیونهای خود را در اختیار ما قرار داد، ماهیفروشان گاریهای خود را برای حمل واکسنها دادند و وقتی تاریخ تعیین شد، ده روز طول کشید تا کل کشور واکسینه شود. بد نبود.»
تا ۲۰ اوت ۱۹۸۸، صلح با ایران برقرار شد. نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متعلق به مأموریت یونیماگ (UNIIMOG) در منطقه مستقر شدند و تا سال ۱۹۹۱ در مرز ایران و عراق باقی ماندند.
تا زمانی که آتشبس با ایران در اوت ۱۹۸۸ امضا شد، عراق به شدت بدهکار بود و تنشها در جامعه رو به افزایش بود.
