چه اتفاقی افتاد؟ December 1942 م

در ایالات متحده، جایی که فرمی و زیلارد هر دو مهاجرت کرده بودند، کشف واکنش زنجیره‌ای هسته‌ای منجر به ایجاد اولین راکتور ساخت بشر، یعنی راکتور تحقیقاتی معروف به شیکاگو پایل-۱ شد که در ۲ دسامبر ۱۹۴۲ به وضعیت بحرانی رسید.

در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۲، وزیر امور خارجه لهستان، ادوارد راچینسکی، در مورد این کشتارها برای سازمان ملل نوپا سخنرانی کرد؛ این سخنرانی با عنوان «نابودی دسته‌جمعی یهودیان در لهستان تحت اشغال آلمان» توزیع شد. او در مورد استفاده از گاز سمی، اردوگاه‌های تربلینکا، بلزتس و سوبیبور، اینکه مقاومت لهستان آن‌ها را اردوگاه‌های مرگ نامیده بود، و اینکه ده‌ها هزار یهودی در مارس و آوریل ۱۹۴۲ در بلزتس کشته شده بودند، به آن‌ها اطلاع داد.

در اواخر سال ۱۹۴۲، با موفقیت متفقین در کارزار شمال آفریقا، برنامه‌ریزان نظامی توجه خود را به هدف بعدی معطوف کردند. برنامه‌ریزان بریتانیایی معتقد بودند که تهاجم به فرانسه از بریتانیا تا سال ۱۹۴۴ امکان‌پذیر نیست و وینستون چرچیل، نخست‌وزیر، می‌خواست از نیروهای متفقین در شمال آفریقا برای حمله به «شکم نرم» اروپا استفاده کند.

در ۱۷ دسامبر ۱۹۴۲، ۱۱ کشور متفقین «اعلامیه مشترک اعضای سازمان ملل» را صادر کردند که در آن «سیاست وحشیانه نابودی خونسردانه» را محکوم کردند.

کارزار آراکان در سال‌های ۱۹۴۲–۴۳ اولین حمله آزمایشی متفقین به برمه بود که پس از فتح برمه توسط ژاپن در اوایل سال ۱۹۴۲ صورت گرفت. ارتش بریتانیا و ارتش هند بریتانیا برای اقدامات تهاجمی در زمین‌های دشواری که با آن روبرو بودند آماده نبودند، و همچنین دولت غیرنظامی، صنعت و زیرساخت‌های حمل و نقل هند شرقی برای حمایت از ارتش در مرز برمه سازماندهی نشده بودند. مدافعان ژاپنی که در مواضعی کاملاً آماده مستقر بودند، بارها نیروهای بریتانیایی و هندی را عقب راندند؛ نیروهایی که پس از دریافت نیروهای کمکی و ضدحمله ژاپنی‌ها، مجبور به عقب‌نشینی شدند.

جذابیت او برای دختران نوجوان آن زمان، مخاطبان کاملاً جدیدی را برای موسیقی پاپ آشکار کرد که تا آن زمان عمدتاً برای بزرگسالان ضبط می‌شد. این پدیده پس از «افتتاحیه افسانه‌ای» او در تئاتر پارامونت در نیویورک در ۳۰ دسامبر ۱۹۴۲، رسماً به عنوان «سیناترامانیا» شناخته شد.

در ایالات متحده، جایی که فرمی و زیلارد هر دو مهاجرت کرده بودند، کشف واکنش زنجیره‌ای هسته‌ای منجر به ایجاد اولین راکتور ساخت بشر، یعنی راکتور تحقیقاتی معروف به شیکاگو پایل-۱ شد که در ۲ دسامبر ۱۹۴۲ به وضعیت بحرانی رسید.

در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۲، وزیر امور خارجه لهستان، ادوارد راچینسکی، در مورد این کشتارها برای سازمان ملل نوپا سخنرانی کرد؛ این سخنرانی با عنوان «نابودی دسته‌جمعی یهودیان در لهستان تحت اشغال آلمان» توزیع شد. او در مورد استفاده از گاز سمی، اردوگاه‌های تربلینکا، بلزتس و سوبیبور، اینکه مقاومت لهستان آن‌ها را اردوگاه‌های مرگ نامیده بود، و اینکه ده‌ها هزار یهودی در مارس و آوریل ۱۹۴۲ در بلزتس کشته شده بودند، به آن‌ها اطلاع داد.

در اواخر سال ۱۹۴۲، با موفقیت متفقین در کارزار شمال آفریقا، برنامه‌ریزان نظامی توجه خود را به هدف بعدی معطوف کردند. برنامه‌ریزان بریتانیایی معتقد بودند که تهاجم به فرانسه از بریتانیا تا سال ۱۹۴۴ امکان‌پذیر نیست و وینستون چرچیل، نخست‌وزیر، می‌خواست از نیروهای متفقین در شمال آفریقا برای حمله به «شکم نرم» اروپا استفاده کند.

در ۱۷ دسامبر ۱۹۴۲، ۱۱ کشور متفقین «اعلامیه مشترک اعضای سازمان ملل» را صادر کردند که در آن «سیاست وحشیانه نابودی خونسردانه» را محکوم کردند.

کارزار آراکان در سال‌های ۱۹۴۲–۴۳ اولین حمله آزمایشی متفقین به برمه بود که پس از فتح برمه توسط ژاپن در اوایل سال ۱۹۴۲ صورت گرفت. ارتش بریتانیا و ارتش هند بریتانیا برای اقدامات تهاجمی در زمین‌های دشواری که با آن روبرو بودند آماده نبودند، و همچنین دولت غیرنظامی، صنعت و زیرساخت‌های حمل و نقل هند شرقی برای حمایت از ارتش در مرز برمه سازماندهی نشده بودند. مدافعان ژاپنی که در مواضعی کاملاً آماده مستقر بودند، بارها نیروهای بریتانیایی و هندی را عقب راندند؛ نیروهایی که پس از دریافت نیروهای کمکی و ضدحمله ژاپنی‌ها، مجبور به عقب‌نشینی شدند.

جذابیت او برای دختران نوجوان آن زمان، مخاطبان کاملاً جدیدی را برای موسیقی پاپ آشکار کرد که تا آن زمان عمدتاً برای بزرگسالان ضبط می‌شد. این پدیده پس از «افتتاحیه افسانه‌ای» او در تئاتر پارامونت در نیویورک در ۳۰ دسامبر ۱۹۴۲، رسماً به عنوان «سیناترامانیا» شناخته شد.