بررسی بهیادماندنیترین رویدادها December 1950 م.
هیئت امنای دانشگاه کلمبیا در دسامبر ۱۹۵۰، زمانی که او مرخصی طولانیمدتی از دانشگاه گرفت تا به عنوان فرمانده عالی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) خدمت کند، از پذیرش استعفای آیزنهاور خودداری کردند و به او فرماندهی عملیاتی نیروهای ناتو در اروپا داده شد.
سپاه دهم موفق شد در ۱۱ دسامبر یک محیط دفاعی در شهر بندری هونگنام ایجاد کند و توانست تا ۲۴ دسامبر برای تقویت ارتش هشتم آمریکا که به شدت تحلیل رفته بود، به سمت جنوب تخلیه شود.
در ۱۶ دسامبر ۱۹۵۰، رئیسجمهور ترومن با اعلامیه ریاستجمهوری شماره ۲۹۱۴، ۳ C.F.R. 99 (1953) وضعیت اضطراری ملی اعلام کرد که تا ۱۴ سپتامبر ۱۹۷۸ به قوت خود باقی ماند.
روز بعد، ۱۷ دسامبر ۱۹۵۰، کیم ایل سونگ توسط چین از حق فرماندهی ارتش خلق کره (KPA) محروم شد.
روحیه نیروهای سازمان ملل زمانی به پایینترین حد خود رسید که سپهبد والتون واکر، فرمانده ارتش هشتم آمریکا، در ۲۳ دسامبر ۱۹۵۰ در یک تصادف رانندگی کشته شد.
سپهبد متیو ریجوی در ۲۶ دسامبر فرماندهی ارتش هشتم آمریکا را بر عهده گرفت.
ارتش داوطلب خلق (PVA) و ارتش خلق کره (KPA) تهاجم مرحله سوم خود (که به «تهاجم سال نو چینی» نیز معروف است) را در شب سال نو ۱۹۵۰/۵۱ آغاز کردند.
هیئت امنای دانشگاه کلمبیا در دسامبر ۱۹۵۰، زمانی که او مرخصی طولانیمدتی از دانشگاه گرفت تا به عنوان فرمانده عالی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) خدمت کند، از پذیرش استعفای آیزنهاور خودداری کردند و به او فرماندهی عملیاتی نیروهای ناتو در اروپا داده شد.
سپاه دهم موفق شد در ۱۱ دسامبر یک محیط دفاعی در شهر بندری هونگنام ایجاد کند و توانست تا ۲۴ دسامبر برای تقویت ارتش هشتم آمریکا که به شدت تحلیل رفته بود، به سمت جنوب تخلیه شود.
در ۱۶ دسامبر ۱۹۵۰، رئیسجمهور ترومن با اعلامیه ریاستجمهوری شماره ۲۹۱۴، ۳ C.F.R. 99 (1953) وضعیت اضطراری ملی اعلام کرد که تا ۱۴ سپتامبر ۱۹۷۸ به قوت خود باقی ماند.
روز بعد، ۱۷ دسامبر ۱۹۵۰، کیم ایل سونگ توسط چین از حق فرماندهی ارتش خلق کره (KPA) محروم شد.
روحیه نیروهای سازمان ملل زمانی به پایینترین حد خود رسید که سپهبد والتون واکر، فرمانده ارتش هشتم آمریکا، در ۲۳ دسامبر ۱۹۵۰ در یک تصادف رانندگی کشته شد.
سپهبد متیو ریجوی در ۲۶ دسامبر فرماندهی ارتش هشتم آمریکا را بر عهده گرفت.
ارتش داوطلب خلق (PVA) و ارتش خلق کره (KPA) تهاجم مرحله سوم خود (که به «تهاجم سال نو چینی» نیز معروف است) را در شب سال نو ۱۹۵۰/۵۱ آغاز کردند.
