چه اتفاقی افتاد؟ December 1991 م

دور نهایی فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی با همه‌پرسی مردمی اوکراین در ۱ دسامبر ۱۹۹۱ آغاز شد که در آن ۹۰ درصد رأی‌دهندگان به استقلال رأی دادند.

در ۸ دسامبر، رهبران روسیه، اوکراین و بلاروس مخفیانه در بلاوژسکایا پوشچا در غرب بلاروس دیدار کردند و توافق‌نامه‌های بلاوژ را امضا کردند که اعلام می‌کرد اتحاد جماهیر شوروی دیگر وجود ندارد و تشکیل «کشورهای مستقل همسود» (CIS) را به عنوان انجمنی سست‌تر برای جایگزینی آن اعلام کردند.

در ۱۲ دسامبر، شورای عالی جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه رسماً توافق‌نامه‌های بلاوژ را تصویب کرد و از پیمان اتحادیه ۱۹۲۲ انصراف داد.

زایتسف در کیف ساکن شد، جایی که قبل از استخدام به عنوان مهندس، در یک دانشگاه نساجی تحصیل کرد. او به مقام مدیریت یک کارخانه نساجی در کیف رسید و تا زمان مرگش در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۱ در سن ۷۶ سالگی، یازده روز قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، در آن شهر ماند.

در ۱۷ دسامبر ۱۹۹۱، سه جمهوری بالتیک و نه جمهوری از دوازده جمهوری باقی‌مانده شوروی، همراه با ۲۸ کشور اروپایی، جامعه اقتصادی اروپا و چهار کشور غیراروپایی، منشور انرژی اروپا را در لاهه به عنوان کشورهای مستقل امضا کردند.

در ۱۹ دسامبر، با افزایش شدت درگیری‌ها، کرواسی اولین به رسمیت شناختن دیپلماتیک خود را توسط یک کشور غربی - ایسلند - به دست آورد، در حالی که مناطق خودمختار صرب در کراینا و اسلاونی غربی رسماً خود را جمهوری صرب کراینا اعلام کردند.

Flag of Serbian Krajina Krajina - image

ادامه در داستان‌گو

تردیدهایی در مورد اینکه آیا توافق‌نامه‌های بلاوژ از نظر قانونی اتحاد جماهیر شوروی را منحل کرده است یا خیر وجود داشت، زیرا آن‌ها تنها توسط سه جمهوری امضا شده بودند. با این حال، در ۲۱ دسامبر ۱۹۹۱، نمایندگان ۱۱ جمهوری از ۱۲ جمهوری باقی‌مانده - همه به جز گرجستان - پروتکل آلما-آتا را امضا کردند که انحلال اتحاد را تأیید و رسماً کشورهای مستقل همسود (CIS) را تأسیس کرد. آن‌ها همچنین استعفای گورباچف را «پذیرفتند». اگرچه گورباچف هنوز هیچ برنامه رسمی برای ترک صحنه نداشت، اما به شبکه خبری سی‌بی‌اس گفت که به محض اینکه ببیند کشورهای مستقل همسود واقعاً به یک واقعیت تبدیل شده‌اند، استعفا خواهد داد.

در ۲۱ دسامبر ۱۹۹۱ برای اولین بار در طول جنگ، ایستری مورد حمله قرار گرفت.

گورباچف از مقام خود استعفا می‌دهد.

در یک سخنرانی تلویزیونی ملی در اوایل صبح ۲۵ دسامبر ۱۹۹۱، گورباچف از سمت ریاست‌جمهوری اتحاد جماهیر شوروی استعفا داد.

Mikhail Gorbachev Image

ادامه در داستان‌گو

رئیس‌جمهور ایالات متحده، جورج اچ. دابلیو. بوش، سخنرانی تلویزیونی کوتاهی انجام داد و رسماً استقلال ۱۱ جمهوری باقی‌مانده را به رسمیت شناخت.

U.S. President George H. W. Bush

ادامه در داستان‌گو

در شب ۲۵ دسامبر، ساعت ۷:۳۲ بعد از ظهر به وقت مسکو، پس از خروج گورباچف از کرملین، پرچم شوروی برای آخرین بار پایین کشیده شد و پرچم سه رنگ روسیه در ساعت ۱۱:۴۰ شب به جای آن برافراشته شد که به طور نمادین پایان اتحاد جماهیر شوروی را رقم زد.

Kremlin, Russia Image

ادامه در داستان‌گو

در ۲۶ دسامبر، شورای جمهوری‌ها، مجلس اعلای شورای عالی اتحاد، به انحلال خود و اتحاد جماهیر شوروی رأی داد.

در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱، ریاست‌جمهوری فدرال تحت سلطه صرب‌ها برنامه‌هایی را برای یک یوگسلاوی کوچک‌تر اعلام کرد که می‌توانست شامل قلمروهای تصرف‌شده از کرواسی در طول جنگ باشد.

یعقوب در افتخارات سال نو ۱۹۹۲ لقب شوالیه را دریافت کرد.

کرواسی قلمرو زیادی را از دست داد، اما ارتش کرواسی را از هفت تیپی که در زمان اولین آتش‌بس داشت، به ۶۰ تیپ و ۳۷ گردان مستقل تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۱ گسترش داد.

دور نهایی فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی با همه‌پرسی مردمی اوکراین در ۱ دسامبر ۱۹۹۱ آغاز شد که در آن ۹۰ درصد رأی‌دهندگان به استقلال رأی دادند.

در ۸ دسامبر، رهبران روسیه، اوکراین و بلاروس مخفیانه در بلاوژسکایا پوشچا در غرب بلاروس دیدار کردند و توافق‌نامه‌های بلاوژ را امضا کردند که اعلام می‌کرد اتحاد جماهیر شوروی دیگر وجود ندارد و تشکیل «کشورهای مستقل همسود» (CIS) را به عنوان انجمنی سست‌تر برای جایگزینی آن اعلام کردند.

در ۱۲ دسامبر، شورای عالی جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه رسماً توافق‌نامه‌های بلاوژ را تصویب کرد و از پیمان اتحادیه ۱۹۲۲ انصراف داد.

زایتسف در کیف ساکن شد، جایی که قبل از استخدام به عنوان مهندس، در یک دانشگاه نساجی تحصیل کرد. او به مقام مدیریت یک کارخانه نساجی در کیف رسید و تا زمان مرگش در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۱ در سن ۷۶ سالگی، یازده روز قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، در آن شهر ماند.

در ۱۷ دسامبر ۱۹۹۱، سه جمهوری بالتیک و نه جمهوری از دوازده جمهوری باقی‌مانده شوروی، همراه با ۲۸ کشور اروپایی، جامعه اقتصادی اروپا و چهار کشور غیراروپایی، منشور انرژی اروپا را در لاهه به عنوان کشورهای مستقل امضا کردند.

در ۱۹ دسامبر، با افزایش شدت درگیری‌ها، کرواسی اولین به رسمیت شناختن دیپلماتیک خود را توسط یک کشور غربی - ایسلند - به دست آورد، در حالی که مناطق خودمختار صرب در کراینا و اسلاونی غربی رسماً خود را جمهوری صرب کراینا اعلام کردند.

Flag of Serbian Krajina Krajina - image

ادامه در داستان‌گو

تردیدهایی در مورد اینکه آیا توافق‌نامه‌های بلاوژ از نظر قانونی اتحاد جماهیر شوروی را منحل کرده است یا خیر وجود داشت، زیرا آن‌ها تنها توسط سه جمهوری امضا شده بودند. با این حال، در ۲۱ دسامبر ۱۹۹۱، نمایندگان ۱۱ جمهوری از ۱۲ جمهوری باقی‌مانده - همه به جز گرجستان - پروتکل آلما-آتا را امضا کردند که انحلال اتحاد را تأیید و رسماً کشورهای مستقل همسود (CIS) را تأسیس کرد. آن‌ها همچنین استعفای گورباچف را «پذیرفتند». اگرچه گورباچف هنوز هیچ برنامه رسمی برای ترک صحنه نداشت، اما به شبکه خبری سی‌بی‌اس گفت که به محض اینکه ببیند کشورهای مستقل همسود واقعاً به یک واقعیت تبدیل شده‌اند، استعفا خواهد داد.

در ۲۱ دسامبر ۱۹۹۱ برای اولین بار در طول جنگ، ایستری مورد حمله قرار گرفت.

گورباچف از مقام خود استعفا می‌دهد.

در یک سخنرانی تلویزیونی ملی در اوایل صبح ۲۵ دسامبر ۱۹۹۱، گورباچف از سمت ریاست‌جمهوری اتحاد جماهیر شوروی استعفا داد.

Mikhail Gorbachev Image

ادامه در داستان‌گو

رئیس‌جمهور ایالات متحده، جورج اچ. دابلیو. بوش، سخنرانی تلویزیونی کوتاهی انجام داد و رسماً استقلال ۱۱ جمهوری باقی‌مانده را به رسمیت شناخت.

U.S. President George H. W. Bush

ادامه در داستان‌گو

در شب ۲۵ دسامبر، ساعت ۷:۳۲ بعد از ظهر به وقت مسکو، پس از خروج گورباچف از کرملین، پرچم شوروی برای آخرین بار پایین کشیده شد و پرچم سه رنگ روسیه در ساعت ۱۱:۴۰ شب به جای آن برافراشته شد که به طور نمادین پایان اتحاد جماهیر شوروی را رقم زد.

Kremlin, Russia Image

ادامه در داستان‌گو

در ۲۶ دسامبر، شورای جمهوری‌ها، مجلس اعلای شورای عالی اتحاد، به انحلال خود و اتحاد جماهیر شوروی رأی داد.

در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱، ریاست‌جمهوری فدرال تحت سلطه صرب‌ها برنامه‌هایی را برای یک یوگسلاوی کوچک‌تر اعلام کرد که می‌توانست شامل قلمروهای تصرف‌شده از کرواسی در طول جنگ باشد.

یعقوب در افتخارات سال نو ۱۹۹۲ لقب شوالیه را دریافت کرد.

کرواسی قلمرو زیادی را از دست داد، اما ارتش کرواسی را از هفت تیپی که در زمان اولین آتش‌بس داشت، به ۶۰ تیپ و ۳۷ گردان مستقل تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۱ گسترش داد.