بررسی بهیادماندنیترین رویدادها February 1936 م.
پس از فروپاشی ائتلاف حاکم میانهرو-راست در میان رسوایی فساد استراپرلو، انتخابات جدیدی برنامهریزی شد. دو ائتلاف بزرگ شکل گرفت: جبهه خلق در چپ، که از اتحادیه جمهوریخواه تا کمونیستها را شامل میشد، و جبهه ملی در راست، که از رادیکالهای میانه تا کارلیستهای محافظهکار را در بر میگرفت. در ۱۶ فوریه ۱۹۳۶، جناح چپ با اختلاف کمی پیروز شد.
در ۲۳ فوریه، فرانکو به جزایر قناری فرستاده شد تا به عنوان فرمانده نظامی جزایر خدمت کند، انتصابی که او آن را نوعی تبعید (destierro) تلقی میکرد.
ترور نخستوزیر میانهرو با یک کودتای نظامی نافرجام در فوریه ۱۹۳۶، حادثه ۲۶ فوریه، دنبال شد که توسط افسران جوان ارتش از جناح کودوها که با بسیاری از افسران عالیرتبه از جمله شاهزاده چیچیبو (یاسوهیتو)، یکی از برادران امپراتور، همدردی داشتند، سازماندهی شد. این شورش به دلیل از دست دادن حمایت سیاسی جناح نظامیگرا در انتخابات مجلس رخ داد. این کودتا منجر به قتل تعدادی از مقامات عالیرتبه دولتی و ارتش شد.
هنگامی که آجودان ارشد شیگرو هونجو او را از شورش مطلع کرد، امپراتور بلافاصله دستور سرکوب آن را صادر کرد و از افسران به عنوان «شورشی» (bōto) یاد کرد. اندکی پس از آن، او به وزیر ارتش یوشیوکی کاواشیما دستور داد که شورش را ظرف یک ساعت سرکوب کند و از هونجو خواست که هر ۳۰ دقیقه به او گزارش دهد. روز بعد، هنگامی که هونجو به او گفت که فرماندهی عالی در سرکوب شورشیان پیشرفت چندانی نداشته است، امپراتور به او گفت: «من شخصاً لشکر کونوئه را رهبری خواهم کرد و آنها را سرکوب میکنم.» شورش در ۲۹ فوریه به دنبال دستورات او سرکوب شد.
پس از فروپاشی ائتلاف حاکم میانهرو-راست در میان رسوایی فساد استراپرلو، انتخابات جدیدی برنامهریزی شد. دو ائتلاف بزرگ شکل گرفت: جبهه خلق در چپ، که از اتحادیه جمهوریخواه تا کمونیستها را شامل میشد، و جبهه ملی در راست، که از رادیکالهای میانه تا کارلیستهای محافظهکار را در بر میگرفت. در ۱۶ فوریه ۱۹۳۶، جناح چپ با اختلاف کمی پیروز شد.
در ۲۳ فوریه، فرانکو به جزایر قناری فرستاده شد تا به عنوان فرمانده نظامی جزایر خدمت کند، انتصابی که او آن را نوعی تبعید (destierro) تلقی میکرد.
ترور نخستوزیر میانهرو با یک کودتای نظامی نافرجام در فوریه ۱۹۳۶، حادثه ۲۶ فوریه، دنبال شد که توسط افسران جوان ارتش از جناح کودوها که با بسیاری از افسران عالیرتبه از جمله شاهزاده چیچیبو (یاسوهیتو)، یکی از برادران امپراتور، همدردی داشتند، سازماندهی شد. این شورش به دلیل از دست دادن حمایت سیاسی جناح نظامیگرا در انتخابات مجلس رخ داد. این کودتا منجر به قتل تعدادی از مقامات عالیرتبه دولتی و ارتش شد.
هنگامی که آجودان ارشد شیگرو هونجو او را از شورش مطلع کرد، امپراتور بلافاصله دستور سرکوب آن را صادر کرد و از افسران به عنوان «شورشی» (bōto) یاد کرد. اندکی پس از آن، او به وزیر ارتش یوشیوکی کاواشیما دستور داد که شورش را ظرف یک ساعت سرکوب کند و از هونجو خواست که هر ۳۰ دقیقه به او گزارش دهد. روز بعد، هنگامی که هونجو به او گفت که فرماندهی عالی در سرکوب شورشیان پیشرفت چندانی نداشته است، امپراتور به او گفت: «من شخصاً لشکر کونوئه را رهبری خواهم کرد و آنها را سرکوب میکنم.» شورش در ۲۹ فوریه به دنبال دستورات او سرکوب شد.
