این کشتی در ۵ ژوئن ۱۹۱۱ حرکت کرد و در ۵ ژوئیه ۱۹۱۱ به مارسی فرانسه رسید. سپس کشتی به سمت لو آور و دانکرک رفت و در اواسط سپتامبر به مارسی بازگشت. در آنجا، او برای مدرسه اداری استعماری فرانسه درخواست داد، اما درخواستش رد شد و در عوض تصمیم گرفت با کار بر روی کشتیها به دور دنیا سفر کند و از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۷ از کشورهای بسیاری بازدید کرد.
آتشسوزی بزرگ پورکیوپاین در سال ۱۹۱۱ یکی از ویرانگرترین آتشسوزیهای جنگلی بود که تا به حال به مناطق شمالی انتاریو آسیب رسانده است. بهار آن سال زودرس بود و به دنبال آن یک دوره گرم و خشک غیرعادی تا تابستان ادامه یافت. این شرایط ایدهآلی را برای فاجعهای که در پی آن رخ داد و در آن تعدادی از آتشسوزیهای کوچکتر به هم پیوستند، ایجاد کرد. آمار رسمی ۷۳ کشته را ثبت کرده است، اگرچه تخمین زده میشود که آمار واقعی ممکن است تا ۲۰۰ نفر بوده باشد.
ادوارد در ۱۳ ژوئیه ۱۹۱۱ طی مراسمی ویژه در قلعه کارنارفون رسماً به عنوان شاهزاده ولز منصوب شد.
در سال ۱۹۱۱، دوبویز در اولین کنگره جهانی نژادها در لندن شرکت کرد و اولین رمان خود با عنوان «جستجوی پشم نقرهای» را منتشر کرد.
این کشتی در ۵ ژوئن ۱۹۱۱ حرکت کرد و در ۵ ژوئیه ۱۹۱۱ به مارسی فرانسه رسید. سپس کشتی به سمت لو آور و دانکرک رفت و در اواسط سپتامبر به مارسی بازگشت. در آنجا، او برای مدرسه اداری استعماری فرانسه درخواست داد، اما درخواستش رد شد و در عوض تصمیم گرفت با کار بر روی کشتیها به دور دنیا سفر کند و از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۷ از کشورهای بسیاری بازدید کرد.
آتشسوزی بزرگ پورکیوپاین در سال ۱۹۱۱ یکی از ویرانگرترین آتشسوزیهای جنگلی بود که تا به حال به مناطق شمالی انتاریو آسیب رسانده است. بهار آن سال زودرس بود و به دنبال آن یک دوره گرم و خشک غیرعادی تا تابستان ادامه یافت. این شرایط ایدهآلی را برای فاجعهای که در پی آن رخ داد و در آن تعدادی از آتشسوزیهای کوچکتر به هم پیوستند، ایجاد کرد. آمار رسمی ۷۳ کشته را ثبت کرده است، اگرچه تخمین زده میشود که آمار واقعی ممکن است تا ۲۰۰ نفر بوده باشد.
ادوارد در ۱۳ ژوئیه ۱۹۱۱ طی مراسمی ویژه در قلعه کارنارفون رسماً به عنوان شاهزاده ولز منصوب شد.
در سال ۱۹۱۱، دوبویز در اولین کنگره جهانی نژادها در لندن شرکت کرد و اولین رمان خود با عنوان «جستجوی پشم نقرهای» را منتشر کرد.
