در ۳ ژوئیه ۱۹۱۳، او برای عضویت در آکادمی علوم پروس در برلین انتخاب شد. ماکس پلانک و والتر نرنست هفته بعد در زوریخ با او دیدار کردند تا او را برای پیوستن به آکادمی متقاعد کنند و علاوه بر آن، پست مدیریت مؤسسه فیزیک کایزر ویلهلم را که قرار بود بهزودی تأسیس شود، به او پیشنهاد دادند. او رسماً در ۲۴ ژوئیه به عضویت آکادمی انتخاب شد.
مهمترین اختلاف بر سر آبراه اروندرود بود. ایران خط مرزی تعیینشده در کنوانسیون آنگلو-عثمانی قسطنطنیه در نوامبر ۱۹۱۳ را رد کرد. ایران خواستار آن شد که مرز در امتداد تالوگ، یعنی عمیقترین نقطه کانال قابل کشتیرانی، تعیین شود.
در ۳ ژوئیه ۱۹۱۳، او برای عضویت در آکادمی علوم پروس در برلین انتخاب شد. ماکس پلانک و والتر نرنست هفته بعد در زوریخ با او دیدار کردند تا او را برای پیوستن به آکادمی متقاعد کنند و علاوه بر آن، پست مدیریت مؤسسه فیزیک کایزر ویلهلم را که قرار بود بهزودی تأسیس شود، به او پیشنهاد دادند. او رسماً در ۲۴ ژوئیه به عضویت آکادمی انتخاب شد.
مهمترین اختلاف بر سر آبراه اروندرود بود. ایران خط مرزی تعیینشده در کنوانسیون آنگلو-عثمانی قسطنطنیه در نوامبر ۱۹۱۳ را رد کرد. ایران خواستار آن شد که مرز در امتداد تالوگ، یعنی عمیقترین نقطه کانال قابل کشتیرانی، تعیین شود.
