نخستوزیر پتن دولت را به ویشی منتقل کرد (۲ ژوئیه) و مجلس ملی را وادار کرد (۱۰ ژوئیه) که به انحلال خود رأی دهد و به او اختیارات دیکتاتوری بدهد، که این آغاز «انقلاب ملی» او بود که هدفش «تغییر جهت» جامعه فرانسه بود. این سپیدهدم رژیم ویشی بود.
دوگل در ابتدا با خشم به خبر حمله نیروی دریایی سلطنتی به ناوگان فرانسه (۳ ژوئیه) در مرس الکبیر، در اوران، در سواحل الجزایر فرانسه واکنش نشان داد.
فرانسه ناوگان خود را حفظ کرد، که بریتانیا در ۳ ژوئیه برای جلوگیری از تصرف آن توسط آلمان به آن حمله کرد.
محبوبیت هیتلر در داخل آلمان و حمایت آلمانیها از جنگ، زمانی که او در ۶ ژوئیه از سفر خود به پاریس به برلین بازگشت، به اوج خود رسید.
نبرد بریتانیا در اوایل ژوئیه با حملات لوفتوافه به کشتیها و بنادر آغاز شد. بریتانیا اولتیماتوم هیتلر را رد کرد و کارزار برتری هوایی آلمان در اوت آغاز شد، اما نتوانست فرماندهی جنگنده نیروی هوایی سلطنتی (RAF) را شکست دهد و این امر منجر به تعویق نامحدود تهاجم پیشنهادی آلمان به بریتانیا شد. این نبرد از ۱۰ ژوئیه تا ۳۱ اکتبر ادامه داشت.
در ژوئیه ۱۹۴۰، یهودیان در بخشهایی از آلزاس-لورن که به آلمان ضمیمه شده بود، به سمت فرانسه ویشی اخراج شدند.
در روز باستیل (۱۴ ژوئیه) ۱۹۴۰، دوگل گروهی متشکل از ۲۰۰ تا ۳۰۰ ملوان را رهبری کرد تا بر سر مجسمه فردیناند فوش در میدان گروسونور تاج گل بگذارند.
در ژوئیه ۱۹۴۰، ادوارد به عنوان فرماندار باهاما منصوب شد.
در پی این پیروزی سریع و غیرمنتظره، هیتلر دوازده ژنرال را در جریان مراسم فیلدمارشالی ۱۹۴۰ به درجه فیلدمارشالی ارتقا داد.
از ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۰، دوگل از شماره ۴ کارلتون گاردنز در مرکز لندن به عنوان دفتر مرکزی خود در لندن استفاده کرد. خانواده او بریتانی را ترک کرده بودند (کشتی دیگری که همزمان حرکت کرده بود غرق شد) و مدتی در پتس وود زندگی کردند.
در ژوئیه ۱۹۴۰، سندرز آنچه را که به عنوان «دستور پخت اصلی» او با ۱۱ گیاه و ادویه شناخته شد، نهایی کرد. اگرچه او هرگز دستور پخت را به طور عمومی فاش نکرد، اما به استفاده از نمک و فلفل اعتراف کرد و ادعا کرد که مواد تشکیلدهنده آن «در قفسه همه موجود است».
نخستوزیر پتن دولت را به ویشی منتقل کرد (۲ ژوئیه) و مجلس ملی را وادار کرد (۱۰ ژوئیه) که به انحلال خود رأی دهد و به او اختیارات دیکتاتوری بدهد، که این آغاز «انقلاب ملی» او بود که هدفش «تغییر جهت» جامعه فرانسه بود. این سپیدهدم رژیم ویشی بود.
دوگل در ابتدا با خشم به خبر حمله نیروی دریایی سلطنتی به ناوگان فرانسه (۳ ژوئیه) در مرس الکبیر، در اوران، در سواحل الجزایر فرانسه واکنش نشان داد.
فرانسه ناوگان خود را حفظ کرد، که بریتانیا در ۳ ژوئیه برای جلوگیری از تصرف آن توسط آلمان به آن حمله کرد.
محبوبیت هیتلر در داخل آلمان و حمایت آلمانیها از جنگ، زمانی که او در ۶ ژوئیه از سفر خود به پاریس به برلین بازگشت، به اوج خود رسید.
نبرد بریتانیا در اوایل ژوئیه با حملات لوفتوافه به کشتیها و بنادر آغاز شد. بریتانیا اولتیماتوم هیتلر را رد کرد و کارزار برتری هوایی آلمان در اوت آغاز شد، اما نتوانست فرماندهی جنگنده نیروی هوایی سلطنتی (RAF) را شکست دهد و این امر منجر به تعویق نامحدود تهاجم پیشنهادی آلمان به بریتانیا شد. این نبرد از ۱۰ ژوئیه تا ۳۱ اکتبر ادامه داشت.
در ژوئیه ۱۹۴۰، یهودیان در بخشهایی از آلزاس-لورن که به آلمان ضمیمه شده بود، به سمت فرانسه ویشی اخراج شدند.
در روز باستیل (۱۴ ژوئیه) ۱۹۴۰، دوگل گروهی متشکل از ۲۰۰ تا ۳۰۰ ملوان را رهبری کرد تا بر سر مجسمه فردیناند فوش در میدان گروسونور تاج گل بگذارند.
در ژوئیه ۱۹۴۰، ادوارد به عنوان فرماندار باهاما منصوب شد.
در پی این پیروزی سریع و غیرمنتظره، هیتلر دوازده ژنرال را در جریان مراسم فیلدمارشالی ۱۹۴۰ به درجه فیلدمارشالی ارتقا داد.
از ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۰، دوگل از شماره ۴ کارلتون گاردنز در مرکز لندن به عنوان دفتر مرکزی خود در لندن استفاده کرد. خانواده او بریتانی را ترک کرده بودند (کشتی دیگری که همزمان حرکت کرده بود غرق شد) و مدتی در پتس وود زندگی کردند.
در ژوئیه ۱۹۴۰، سندرز آنچه را که به عنوان «دستور پخت اصلی» او با ۱۱ گیاه و ادویه شناخته شد، نهایی کرد. اگرچه او هرگز دستور پخت را به طور عمومی فاش نکرد، اما به استفاده از نمک و فلفل اعتراف کرد و ادعا کرد که مواد تشکیلدهنده آن «در قفسه همه موجود است».
