در ۱۱ ژوئیه، رهبران متفقین در پوتسدام آلمان دیدار کردند. آنها توافقات قبلی در مورد آلمان را تأیید کردند و دولتهای آمریکا، بریتانیا و چین بر تقاضای تسلیم بدون قید و شرط ژاپن تأکید کردند و بهطور مشخص بیان داشتند که «جایگزین برای ژاپن، نابودی فوری و کامل است». در طول این کنفرانس، بریتانیا انتخابات عمومی خود را برگزار کرد و کلمنت اتلی جایگزین چرچیل به عنوان نخستوزیر شد.
در کنفرانس پوتسدام در ژوئیه ۱۹۴۵، ستاد مشترک ارتش تصمیم گرفت که هندوچین در جنوب مدار ۱۶ درجه شمالی باید در فرماندهی آسیای جنوب شرقی تحت نظر دریاسالار بریتانیایی مونتباتن قرار گیرد. نیروهای ژاپنی مستقر در جنوب آن خط تسلیم او شدند و نیروهای مستقر در شمال تسلیم چیانگ کایشک شدند.
او در ۲ فوریه ۱۹۴۵ برای ارتقا به درجه سرگردی توصیه شد، اما این توصیه در ۱۷ ژوئیه همان سال رد شد.
چرچیل نماینده بریتانیای کبیر در کنفرانس پس از جنگ پوتسدام بود که در ۱۷ ژوئیه افتتاح شد و در جلسات آن نه تنها آنتونی ایدن به عنوان وزیر امور خارجه، بلکه در انتظار نتیجه انتخابات سراسری ژوئیه، اتلی نیز او را همراهی میکرد. پوتسدام برای چرچیل بد پیش رفت. ایدن بعداً عملکرد او را «وحشتناک» توصیف کرد و گفت که او ناآماده و پرحرف بود. چرچیل چینیها را ناراحت کرد، آمریکاییها را عصبانی کرد و به راحتی توسط استالین، که قرار بود در برابرش مقاومت کند، هدایت شد.
در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۵، متفقین اعلامیه پوتسدام را صادر کردند و خواستار تسلیم بیقید و شرط شدند. شورای دولت ژاپن، موسوم به «شش بزرگ»، این گزینه را بررسی کرد و به امپراتور توصیه کرد که تنها در صورت توافق بر سر یک تا چهار شرط، از جمله تضمین جایگاه امپراتور در جامعه ژاپن، آن را بپذیرد. امپراتور تصمیم گرفت تسلیم نشود.
در ۱۱ ژوئیه، رهبران متفقین در پوتسدام آلمان دیدار کردند. آنها توافقات قبلی در مورد آلمان را تأیید کردند و دولتهای آمریکا، بریتانیا و چین بر تقاضای تسلیم بدون قید و شرط ژاپن تأکید کردند و بهطور مشخص بیان داشتند که «جایگزین برای ژاپن، نابودی فوری و کامل است». در طول این کنفرانس، بریتانیا انتخابات عمومی خود را برگزار کرد و کلمنت اتلی جایگزین چرچیل به عنوان نخستوزیر شد.
در کنفرانس پوتسدام در ژوئیه ۱۹۴۵، ستاد مشترک ارتش تصمیم گرفت که هندوچین در جنوب مدار ۱۶ درجه شمالی باید در فرماندهی آسیای جنوب شرقی تحت نظر دریاسالار بریتانیایی مونتباتن قرار گیرد. نیروهای ژاپنی مستقر در جنوب آن خط تسلیم او شدند و نیروهای مستقر در شمال تسلیم چیانگ کایشک شدند.
او در ۲ فوریه ۱۹۴۵ برای ارتقا به درجه سرگردی توصیه شد، اما این توصیه در ۱۷ ژوئیه همان سال رد شد.
چرچیل نماینده بریتانیای کبیر در کنفرانس پس از جنگ پوتسدام بود که در ۱۷ ژوئیه افتتاح شد و در جلسات آن نه تنها آنتونی ایدن به عنوان وزیر امور خارجه، بلکه در انتظار نتیجه انتخابات سراسری ژوئیه، اتلی نیز او را همراهی میکرد. پوتسدام برای چرچیل بد پیش رفت. ایدن بعداً عملکرد او را «وحشتناک» توصیف کرد و گفت که او ناآماده و پرحرف بود. چرچیل چینیها را ناراحت کرد، آمریکاییها را عصبانی کرد و به راحتی توسط استالین، که قرار بود در برابرش مقاومت کند، هدایت شد.
در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۵، متفقین اعلامیه پوتسدام را صادر کردند و خواستار تسلیم بیقید و شرط شدند. شورای دولت ژاپن، موسوم به «شش بزرگ»، این گزینه را بررسی کرد و به امپراتور توصیه کرد که تنها در صورت توافق بر سر یک تا چهار شرط، از جمله تضمین جایگاه امپراتور در جامعه ژاپن، آن را بپذیرد. امپراتور تصمیم گرفت تسلیم نشود.
