در ژوئیه ۱۹۶۹، نیکسون از ویتنام جنوبی بازدید کرد و در آنجا با فرماندهان نظامی ایالات متحده و رئیسجمهور نگوین ون تیو دیدار کرد. در میان اعتراضات داخلی که خواستار خروج فوری بودند، او استراتژی جایگزینی نیروهای آمریکایی با نیروهای ویتنامی را که به «ویتنامیسازی» معروف شد، اجرا کرد.
برای جایگزینی SPGF که از بین رفته بود، سازمان کمونیست ساراواک در ۱۳ ژوئیه ۱۹۶۹ نیروی چریکی مردم کالیمانتان شمالی را در نونوک ایجاد کرد.
یک موشک ساترن ۵، آپولو ۱۱ را از مجتمع پرتاب ۳۹ در مرکز فضایی کندی در ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹ به فضا پرتاب کرد.
در ۱۷ ژوئیه ۱۹۶۹، او به عنوان وزیر دارایی هند منصوب شد و تا ۲۷ ژوئن ۱۹۷۰ در این سمت بود.
پس از نزدیک به یک دهه تلاش ملی، ایالات متحده در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ با پرواز آپولو ۱۱ در مسابقه فرود فضانوردان بر ماه پیروز شد. نیکسون در حین پیادهروی آنها بر روی ماه با نیل آرمسترانگ و باز آلدرین صحبت کرد. او این گفتگو را «تاریخیترین تماس تلفنی برقرار شده از کاخ سفید» نامید.
فرود بر سطح ماه چند ثانیه پس از ساعت ۲۰:۱۷:۴۰ به وقت هماهنگ جهانی (UTC) در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ رخ داد.
برنامه پرواز خواستار یک دوره استراحت برای خدمه قبل از فعالیت خارج از فضاپیما (EVA) بود، اما آرمسترانگ درخواست کرد که این فعالیت به زمان زودتری در عصر به وقت هیوستون منتقل شود. وقتی او و آلدرین آماده خروج شدند، عقاب (Eagle) فشارزدایی شد، دریچه باز شد و آرمسترانگ از نردبان پایین رفت. در پایین نردبان، آرمسترانگ گفت: «من الان از ماژول ماه پیاده میشوم». او چرخید و پای چپ خود را در ساعت ۰۲:۵۶ به وقت هماهنگ جهانی در ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۹ روی سطح ماه گذاشت و سپس جملات معروف اکنون را گفت: «این گامی کوچک برای یک انسان، و جهشی بزرگ برای بشریت است.»
حدود ۱۹ دقیقه پس از اولین قدم آرمسترانگ، آلدرین به او روی سطح پیوست و به دومین انسانی تبدیل شد که روی ماه قدم گذاشت. آنها وظایف خود را برای بررسی اینکه یک فرد چقدر میتواند به راحتی روی سطح ماه فعالیت کند، آغاز کردند. آرمسترانگ پلاکی را که یادبود این پرواز بود رونمایی کرد و به همراه آلدرین، پرچم ایالات متحده را کاشتند.
فرانکو تصمیم گرفت یک نسل را نادیده بگیرد و پسر خوان د بوربون، شاهزاده خوان کارلوس، را به عنوان جانشین شخصی خود معرفی کند. فرانکو امیدوار بود که شاهزاده جوان بتواند برای به دست گرفتن قدرت در کشور آموزش ببیند و در عین حال ماهیت فوقمحافظهکارانه و اقتدارگرایانه رژیم او را حفظ کند. در سال ۱۹۶۹، خوان کارلوس رسماً به عنوان ولیعهد تعیین شد و عنوان جدید شاهزاده اسپانیا (نه عنوان سنتی شاهزاده آستوریاس) به او داده شد. به عنوان شرط تعیین شدن به عنوان ولیعهد، او ملزم به سوگند وفاداری به «جنبش ملی» فرانکو شد که با تردید بسیار کمی آن را انجام داد. انتخاب او در ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۹ توسط پارلمان اسپانیا تصویب شد.
پس از بازگشت به ماژول ماه، دریچه بسته و مهر و موم شد. هنگام آمادهسازی برای بلند شدن از سطح ماه، آرمسترانگ و آلدرین متوجه شدند که در لباسهای فضایی حجیم خود، کلید احتراق موتور صعود را شکستهاند؛ آنها با استفاده از بخشی از یک خودکار، مدارشکن را فشار دادند تا توالی پرتاب فعال شود. سپس عقاب به مسیر خود برای ملاقات در مدار ماه ادامه داد، جایی که با کلمبیا، ماژول فرماندهی و خدمات، پهلو گرفت. سه فضانورد به زمین بازگشتند و در اقیانوس آرام فرود آمدند تا توسط ناو یواساس هورنت (USS Hornet) بازیابی شوند.
در ژوئیه ۱۹۶۹، نیکسون از ویتنام جنوبی بازدید کرد و در آنجا با فرماندهان نظامی ایالات متحده و رئیسجمهور نگوین ون تیو دیدار کرد. در میان اعتراضات داخلی که خواستار خروج فوری بودند، او استراتژی جایگزینی نیروهای آمریکایی با نیروهای ویتنامی را که به «ویتنامیسازی» معروف شد، اجرا کرد.
برای جایگزینی SPGF که از بین رفته بود، سازمان کمونیست ساراواک در ۱۳ ژوئیه ۱۹۶۹ نیروی چریکی مردم کالیمانتان شمالی را در نونوک ایجاد کرد.
یک موشک ساترن ۵، آپولو ۱۱ را از مجتمع پرتاب ۳۹ در مرکز فضایی کندی در ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹ به فضا پرتاب کرد.
در ۱۷ ژوئیه ۱۹۶۹، او به عنوان وزیر دارایی هند منصوب شد و تا ۲۷ ژوئن ۱۹۷۰ در این سمت بود.
پس از نزدیک به یک دهه تلاش ملی، ایالات متحده در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ با پرواز آپولو ۱۱ در مسابقه فرود فضانوردان بر ماه پیروز شد. نیکسون در حین پیادهروی آنها بر روی ماه با نیل آرمسترانگ و باز آلدرین صحبت کرد. او این گفتگو را «تاریخیترین تماس تلفنی برقرار شده از کاخ سفید» نامید.
فرود بر سطح ماه چند ثانیه پس از ساعت ۲۰:۱۷:۴۰ به وقت هماهنگ جهانی (UTC) در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ رخ داد.
برنامه پرواز خواستار یک دوره استراحت برای خدمه قبل از فعالیت خارج از فضاپیما (EVA) بود، اما آرمسترانگ درخواست کرد که این فعالیت به زمان زودتری در عصر به وقت هیوستون منتقل شود. وقتی او و آلدرین آماده خروج شدند، عقاب (Eagle) فشارزدایی شد، دریچه باز شد و آرمسترانگ از نردبان پایین رفت. در پایین نردبان، آرمسترانگ گفت: «من الان از ماژول ماه پیاده میشوم». او چرخید و پای چپ خود را در ساعت ۰۲:۵۶ به وقت هماهنگ جهانی در ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۹ روی سطح ماه گذاشت و سپس جملات معروف اکنون را گفت: «این گامی کوچک برای یک انسان، و جهشی بزرگ برای بشریت است.»
حدود ۱۹ دقیقه پس از اولین قدم آرمسترانگ، آلدرین به او روی سطح پیوست و به دومین انسانی تبدیل شد که روی ماه قدم گذاشت. آنها وظایف خود را برای بررسی اینکه یک فرد چقدر میتواند به راحتی روی سطح ماه فعالیت کند، آغاز کردند. آرمسترانگ پلاکی را که یادبود این پرواز بود رونمایی کرد و به همراه آلدرین، پرچم ایالات متحده را کاشتند.
فرانکو تصمیم گرفت یک نسل را نادیده بگیرد و پسر خوان د بوربون، شاهزاده خوان کارلوس، را به عنوان جانشین شخصی خود معرفی کند. فرانکو امیدوار بود که شاهزاده جوان بتواند برای به دست گرفتن قدرت در کشور آموزش ببیند و در عین حال ماهیت فوقمحافظهکارانه و اقتدارگرایانه رژیم او را حفظ کند. در سال ۱۹۶۹، خوان کارلوس رسماً به عنوان ولیعهد تعیین شد و عنوان جدید شاهزاده اسپانیا (نه عنوان سنتی شاهزاده آستوریاس) به او داده شد. به عنوان شرط تعیین شدن به عنوان ولیعهد، او ملزم به سوگند وفاداری به «جنبش ملی» فرانکو شد که با تردید بسیار کمی آن را انجام داد. انتخاب او در ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۹ توسط پارلمان اسپانیا تصویب شد.
پس از بازگشت به ماژول ماه، دریچه بسته و مهر و موم شد. هنگام آمادهسازی برای بلند شدن از سطح ماه، آرمسترانگ و آلدرین متوجه شدند که در لباسهای فضایی حجیم خود، کلید احتراق موتور صعود را شکستهاند؛ آنها با استفاده از بخشی از یک خودکار، مدارشکن را فشار دادند تا توالی پرتاب فعال شود. سپس عقاب به مسیر خود برای ملاقات در مدار ماه ادامه داد، جایی که با کلمبیا، ماژول فرماندهی و خدمات، پهلو گرفت. سه فضانورد به زمین بازگشتند و در اقیانوس آرام فرود آمدند تا توسط ناو یواساس هورنت (USS Hornet) بازیابی شوند.
