نبرد رود مارگوس
کارینوس بلافاصله رم را ترک کرد و برای دیدار با دیوکلتیان راهی شرق شد. او در مسیر خود از پانونی، سابینوس جولیانوس غاصب را سرکوب کرد و در ژوئیه ۲۸۵ با ارتش دیوکلتیان در نبرد رود مارگوس (رود موراوا امروزی) در موئسیا روبرو شد.
کارینوس بلافاصله رم را ترک کرد و برای دیدار با دیوکلتیان راهی شرق شد. او در مسیر خود از پانونی، سابینوس جولیانوس غاصب را سرکوب کرد و در ژوئیه ۲۸۵ با ارتش دیوکلتیان در نبرد رود مارگوس (رود موراوا امروزی) در موئسیا روبرو شد.
مورخان در مورد آنچه پس از آن رخ داد اختلاف نظر دارند. طبق یک روایت، در نبرد مارگوس، دلاوری نیروهای کارینوس باعث پیروزی شده بود، اما او توسط تریبونی که همسرش را اغوا کرده بود، ترور شد. روایت دیگری نبرد را منجر به پیروزی کامل دیوکلتیان میداند و ادعا میکند که ارتش کارینوس او را رها کردند. این روایت ممکن است با این واقعیت تأیید شود که دیوکلتیان، تیتوس کلودیوس اورلیوس آریستوبولوس، فرمانده گارد پرتورین کارینوس را در خدمت خود نگه داشت.
درگیری در هر استانی، از گال تا سوریه، مصر تا پایین دانوب شعلهور بود. این برای یک نفر بیش از حد بود که کنترل کند و دیوکلتیان به یک معاون نیاز داشت. در زمانی در سال ۲۸۵ در مدیولانوم (میلان)، دیوکلتیان همکار خود ماکسیمیان را به مقام سزار ارتقا داد و او را امپراتور مشترک کرد.
کارینوس بلافاصله رم را ترک کرد و برای دیدار با دیوکلتیان راهی شرق شد. او در مسیر خود از پانونی، سابینوس جولیانوس غاصب را سرکوب کرد و در ژوئیه ۲۸۵ با ارتش دیوکلتیان در نبرد رود مارگوس (رود موراوا امروزی) در موئسیا روبرو شد.
مورخان در مورد آنچه پس از آن رخ داد اختلاف نظر دارند. طبق یک روایت، در نبرد مارگوس، دلاوری نیروهای کارینوس باعث پیروزی شده بود، اما او توسط تریبونی که همسرش را اغوا کرده بود، ترور شد. روایت دیگری نبرد را منجر به پیروزی کامل دیوکلتیان میداند و ادعا میکند که ارتش کارینوس او را رها کردند. این روایت ممکن است با این واقعیت تأیید شود که دیوکلتیان، تیتوس کلودیوس اورلیوس آریستوبولوس، فرمانده گارد پرتورین کارینوس را در خدمت خود نگه داشت.
درگیری در هر استانی، از گال تا سوریه، مصر تا پایین دانوب شعلهور بود. این برای یک نفر بیش از حد بود که کنترل کند و دیوکلتیان به یک معاون نیاز داشت. در زمانی در سال ۲۸۵ در مدیولانوم (میلان)، دیوکلتیان همکار خود ماکسیمیان را به مقام سزار ارتقا داد و او را امپراتور مشترک کرد.