در ژوئن ۱۸۶۲، او از جنوا با کشتی حرکت کرد و دوباره در پالرمو پیاده شد، جایی که داوطلبانی را برای این لشکرکشی با شعار «یا رم یا مرگ» گرد هم آورد. پادگان مسینا، که به دستورات پادشاه وفادار بود، راه آنها را به سمت سرزمین اصلی بست. نیروی گاریبالدی که اکنون به دو هزار نفر میرسید، به سمت جنوب چرخید و از کاتانیا با کشتی حرکت کرد.
مککللن در برابر درخواست رئیسجمهور برای تعقیب ارتش در حال عقبنشینی لی مقاومت کرد، در حالی که ژنرال دان کارلوس بوئل نیز از دستورات برای حرکت ارتش اوهایو علیه نیروهای شورشی در شرق تنسی سر باز زد. لینکلن، ویلیام رزکرانس را جایگزین بوئل کرد؛ و پس از انتخابات میاندورهای ۱۸۶۲، آمبروز برنساید را جایگزین مککللن نمود. این انتصابات از سوی لینکلن هم از نظر سیاسی خنثی و هم هوشمندانه بود.
در ژوئن ۱۸۶۲، کنگره قانونی را برای ممنوعیت بردهداری در تمام قلمروهای فدرال تصویب کرد که لینکلن آن را امضا نمود.
در ژوئن ۱۸۶۲، او از جنوا با کشتی حرکت کرد و دوباره در پالرمو پیاده شد، جایی که داوطلبانی را برای این لشکرکشی با شعار «یا رم یا مرگ» گرد هم آورد. پادگان مسینا، که به دستورات پادشاه وفادار بود، راه آنها را به سمت سرزمین اصلی بست. نیروی گاریبالدی که اکنون به دو هزار نفر میرسید، به سمت جنوب چرخید و از کاتانیا با کشتی حرکت کرد.
مککللن در برابر درخواست رئیسجمهور برای تعقیب ارتش در حال عقبنشینی لی مقاومت کرد، در حالی که ژنرال دان کارلوس بوئل نیز از دستورات برای حرکت ارتش اوهایو علیه نیروهای شورشی در شرق تنسی سر باز زد. لینکلن، ویلیام رزکرانس را جایگزین بوئل کرد؛ و پس از انتخابات میاندورهای ۱۸۶۲، آمبروز برنساید را جایگزین مککللن نمود. این انتصابات از سوی لینکلن هم از نظر سیاسی خنثی و هم هوشمندانه بود.
در ژوئن ۱۸۶۲، کنگره قانونی را برای ممنوعیت بردهداری در تمام قلمروهای فدرال تصویب کرد که لینکلن آن را امضا نمود.
