بزرگترین درگیری واحد در ژوئن رخ داد، زمانی که نیروهای بریتانیایی از توپخانه برای بیرون راندن یک واحد IRA از روستای پتیگو استفاده کردند که منجر به کشته شدن هفت نفر، زخمی شدن شش نفر و اسیر شدن چهار نفر شد. این آخرین رویارویی بزرگ بین IRA و نیروهای بریتانیایی در دوره ۱۹۱۹-۱۹۲۲ بود.
با این حال، چرخه جنایات فرقهای علیه غیرنظامیان تا ژوئن ۱۹۲۲ ادامه یافت. در ماه مه ۷۵ نفر در بلفاست کشته شدند و ۳۰ نفر دیگر در ژوئن در آنجا جان باختند. چندین هزار کاتولیک از خشونت گریختند و در گلاسگو و دوبلین پناه گرفتند.
در ۱۷ ژوئن، در انتقام از کشته شدن دو کاتولیک توسط نیروهای ویژه B، واحد IRA به رهبری فرانک آیکن به ده غیرنظامی پروتستان شلیک کرد و شش نفر را در آلتناوی و اطراف آن در جنوب آرماگ کشت. سه افسر پلیس ویژه نیز در این تیراندازیها کشته شدند.
در ژوئن ۱۹۲۲، گاروی با ادوارد یانگ کلارک، جادوگر امپراتوری موقت کو کلاکس کلان (KKK) در دفاتر کلان در آتلانتا دیدار کرد. گاروی در ماههای منتهی به آن دیدار، سخنرانیهای تحریکآمیز متعددی ایراد کرد؛ در برخی از آنها، او از سفیدپوستان به خاطر قوانین جیم کرو تشکر کرد. گاروی یک بار اظهار داشت: من کلان، باشگاههای آنگلوساکسون و جوامع سفیدپوست آمریکایی را، تا آنجا که به سیاهپوستان مربوط میشود، دوستان بهتری برای این نژاد نسبت به تمام گروههای دیگر سفیدپوستان ریاکار میدانم. من صداقت و بازی جوانمردانه را دوست دارم. اگر میخواهید میتوانید مرا یک کلانمن بنامید، اما به طور بالقوه، هر مرد سفیدپوستی تا آنجا که به رقابت سیاهپوستان با سفیدپوستان از نظر اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مربوط میشود، یک کلانمن است و دروغ گفتن فایدهای ندارد. خبر دیدار گاروی با KKK به سرعت پخش شد و در صفحه اول بسیاری از روزنامههای آفریقایی-آمریکایی پوشش داده شد که باعث ناراحتی گستردهای گردید.
پس از ترور والتر راتناو، وزیر امور خارجه در ۲۴ ژوئن، دیدگاههای سیاسی هیملر به سمت راست افراطی متمایل شد و او در تظاهرات علیه پیمان ورسای شرکت کرد.
سال ۱۹۲۲ موفقیتهایی را نیز برای گاروی به همراه داشت. او اولین خلبان سیاهپوست کشور، هوبرت فانتلروی جولیان، را جذب کرد تا به UNIA بپیوندد و برای ارتقای جایگاه آن، نمایشهای هوایی اجرا کند.
بزرگترین درگیری واحد در ژوئن رخ داد، زمانی که نیروهای بریتانیایی از توپخانه برای بیرون راندن یک واحد IRA از روستای پتیگو استفاده کردند که منجر به کشته شدن هفت نفر، زخمی شدن شش نفر و اسیر شدن چهار نفر شد. این آخرین رویارویی بزرگ بین IRA و نیروهای بریتانیایی در دوره ۱۹۱۹-۱۹۲۲ بود.
با این حال، چرخه جنایات فرقهای علیه غیرنظامیان تا ژوئن ۱۹۲۲ ادامه یافت. در ماه مه ۷۵ نفر در بلفاست کشته شدند و ۳۰ نفر دیگر در ژوئن در آنجا جان باختند. چندین هزار کاتولیک از خشونت گریختند و در گلاسگو و دوبلین پناه گرفتند.
در ۱۷ ژوئن، در انتقام از کشته شدن دو کاتولیک توسط نیروهای ویژه B، واحد IRA به رهبری فرانک آیکن به ده غیرنظامی پروتستان شلیک کرد و شش نفر را در آلتناوی و اطراف آن در جنوب آرماگ کشت. سه افسر پلیس ویژه نیز در این تیراندازیها کشته شدند.
در ژوئن ۱۹۲۲، گاروی با ادوارد یانگ کلارک، جادوگر امپراتوری موقت کو کلاکس کلان (KKK) در دفاتر کلان در آتلانتا دیدار کرد. گاروی در ماههای منتهی به آن دیدار، سخنرانیهای تحریکآمیز متعددی ایراد کرد؛ در برخی از آنها، او از سفیدپوستان به خاطر قوانین جیم کرو تشکر کرد. گاروی یک بار اظهار داشت: من کلان، باشگاههای آنگلوساکسون و جوامع سفیدپوست آمریکایی را، تا آنجا که به سیاهپوستان مربوط میشود، دوستان بهتری برای این نژاد نسبت به تمام گروههای دیگر سفیدپوستان ریاکار میدانم. من صداقت و بازی جوانمردانه را دوست دارم. اگر میخواهید میتوانید مرا یک کلانمن بنامید، اما به طور بالقوه، هر مرد سفیدپوستی تا آنجا که به رقابت سیاهپوستان با سفیدپوستان از نظر اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مربوط میشود، یک کلانمن است و دروغ گفتن فایدهای ندارد. خبر دیدار گاروی با KKK به سرعت پخش شد و در صفحه اول بسیاری از روزنامههای آفریقایی-آمریکایی پوشش داده شد که باعث ناراحتی گستردهای گردید.
پس از ترور والتر راتناو، وزیر امور خارجه در ۲۴ ژوئن، دیدگاههای سیاسی هیملر به سمت راست افراطی متمایل شد و او در تظاهرات علیه پیمان ورسای شرکت کرد.
سال ۱۹۲۲ موفقیتهایی را نیز برای گاروی به همراه داشت. او اولین خلبان سیاهپوست کشور، هوبرت فانتلروی جولیان، را جذب کرد تا به UNIA بپیوندد و برای ارتقای جایگاه آن، نمایشهای هوایی اجرا کند.
