تا ژوئن ۱۹۵۰، طبق اطلاعات آمریکا، نیروهای کره شمالی شامل ۷۴,۳۷۰ سرباز ارتش خلق کره و ۲۰,۰۰۰ نفر در مرزبانی بودند که در ۱۰ لشکر پیادهنظام، یک لشکر تانک و یک لشکر نیروی هوایی با ۲۱۰ هواپیمای جنگنده و ۲۸۰ تانک سازماندهی شده بودند. آنها اهداف و قلمروهای برنامهریزیشده از جمله کائسونگ، چونچئون، اویجونگبو و اونگجین را تصرف کردند.
در ژوئن ۱۹۵۰، گورباچف به عضویت کاندیدای حزب کمونیست درآمد.
در ۷ ژوئن ۱۹۵۰، کیم ایل سونگ خواستار برگزاری انتخابات سراسری در کره در ۵ تا ۸ اوت ۱۹۵۰ و یک کنفرانس مشورتی در هائجو در ۱۵ تا ۱۷ ژوئن ۱۹۵۰ شد.
در ۱۱ ژوئن، شمال سه دیپلمات را به عنوان پیشنهاد صلح به جنوب فرستاد که ری آن را کاملاً رد کرد.
در ۲۱ ژوئن، کیم ایل سونگ طرح جنگی خود را تغییر داد تا به جای یک عملیات محدود در شبهجزیره اونگجین، شامل یک حمله عمومی در سراسر مدار ۳۸ درجه باشد. کیم نگران بود که مأموران کره جنوبی از این نقشهها مطلع شده باشند و نیروهای کره جنوبی در حال تقویت دفاع خود باشند. استالین با این تغییر طرح موافقت کرد.
مسابقات با جام جهانی ۱۹۵۰ در برزیل از سر گرفته شد که اولین دورهای بود که شامل شرکتکنندگان بریتانیایی میشد. تیمهای بریتانیایی در سال ۱۹۲۰ از فیفا خارج شده بودند، تا حدی به دلیل عدم تمایل به بازی در برابر کشورهایی که با آنها در جنگ بودند، و تا حدی به عنوان اعتراض به نفوذ خارجی در فوتبال، اما در سال ۱۹۴۶ به دنبال دعوت فیفا دوباره به آن پیوستند. با این حال، حضور انگلستان موفقیتآمیز نبود.
آغاز جنگ کره در ژوئن ۱۹۵۰، بسیاری از سیاستگذاران واشنگتن را متقاعد کرد که جنگ در هندوچین نمونهای از توسعهطلبی کمونیستی به رهبری اتحاد جماهیر شوروی است.
در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰، ارتش کره شمالی به رهبری کیم ایل سونگ به کره جنوبی حمله کرد و جنگ کره آغاز شد.
درگیری زمانی به جنگ تبدیل شد که نیروهای نظامی کره شمالی (KPA) - با حمایت اتحاد جماهیر شوروی و چین - در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ از مرز عبور کرده و به کره جنوبی پیشروی کردند.
در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰، شورای امنیت سازمان ملل متحد با قطعنامه ۸۲ شورای امنیت، تهاجم کره شمالی به کره جنوبی را به اتفاق آرا محکوم کرد.
در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۰، مجلس ملی از لایحه مهمی که توسط میلووان جیلاس و تیتو در مورد «خودگردانی» حمایت کرد؛ نوعی آزمایش سوسیالیستی مستقل تعاونی که مشارکت در سود و دموکراسی در محیط کار را در شرکتهای دولتی سابق معرفی کرد و سپس به مالکیت اجتماعی مستقیم کارکنان تبدیل شد.
در ژوئن ۱۹۵۰، سوزی دلر تمرینات آهنگ «C'est si bon» را با امه بارلی و ارکسترش در کازینوی مونت کارلو انجام داد، جایی که لوئی آرمسترانگ در حال پایان دادن به برنامه شبانه بود. آرمسترانگ از این آهنگ لذت برد و نسخه آمریکایی آن را در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۰ در نیویورک ضبط کرد.
در ۲۷ ژوئن، ری به همراه بخشی از دولت از سئول تخلیه شد.
در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰، پس از آغاز درگیریها در کره، ترومن به ناوگان هفتم نیروی دریایی ایالات متحده دستور داد تا برای جلوگیری از درگیری بیشتر بین دولت کمونیستی در سرزمین اصلی چین و جمهوری چین (ROC) در تایوان، وارد تنگه تایوان شود.
پس از بحث در مورد این موضوع، شورای امنیت در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ قطعنامه ۸۳ را منتشر کرد که به کشورهای عضو توصیه میکرد کمکهای نظامی به جمهوری کره ارائه دهند.
در ۲۷ ژوئن، رئیسجمهور ترومن به نیروهای هوایی و دریایی آمریکا دستور داد به کره جنوبی کمک کنند.
در ۲۸ ژوئن، ری دستور کشتار مخالفان سیاسی مشکوک در کشور خود را صادر کرد.
در ۲۸ ژوئن، ساعت ۲ بامداد، جمهوری کره (جنوب) برای متوقف کردن ارتش خلق کره (شمال)، پل هانگانگ بر روی رودخانه هان را منفجر کرد.
در ۳۰ ژوئن ۱۹۵۰، اولین محمولههای ایالات متحده برای هندوچین تحویل داده شد. در سپتامبر، ترومن گروه مشاوره کمک نظامی (MAAG) را برای کمک به فرانسویها به هندوچین فرستاد.
تا ژوئن ۱۹۵۰، طبق اطلاعات آمریکا، نیروهای کره شمالی شامل ۷۴,۳۷۰ سرباز ارتش خلق کره و ۲۰,۰۰۰ نفر در مرزبانی بودند که در ۱۰ لشکر پیادهنظام، یک لشکر تانک و یک لشکر نیروی هوایی با ۲۱۰ هواپیمای جنگنده و ۲۸۰ تانک سازماندهی شده بودند. آنها اهداف و قلمروهای برنامهریزیشده از جمله کائسونگ، چونچئون، اویجونگبو و اونگجین را تصرف کردند.
در ژوئن ۱۹۵۰، گورباچف به عضویت کاندیدای حزب کمونیست درآمد.
در ۷ ژوئن ۱۹۵۰، کیم ایل سونگ خواستار برگزاری انتخابات سراسری در کره در ۵ تا ۸ اوت ۱۹۵۰ و یک کنفرانس مشورتی در هائجو در ۱۵ تا ۱۷ ژوئن ۱۹۵۰ شد.
در ۱۱ ژوئن، شمال سه دیپلمات را به عنوان پیشنهاد صلح به جنوب فرستاد که ری آن را کاملاً رد کرد.
در ۲۱ ژوئن، کیم ایل سونگ طرح جنگی خود را تغییر داد تا به جای یک عملیات محدود در شبهجزیره اونگجین، شامل یک حمله عمومی در سراسر مدار ۳۸ درجه باشد. کیم نگران بود که مأموران کره جنوبی از این نقشهها مطلع شده باشند و نیروهای کره جنوبی در حال تقویت دفاع خود باشند. استالین با این تغییر طرح موافقت کرد.
مسابقات با جام جهانی ۱۹۵۰ در برزیل از سر گرفته شد که اولین دورهای بود که شامل شرکتکنندگان بریتانیایی میشد. تیمهای بریتانیایی در سال ۱۹۲۰ از فیفا خارج شده بودند، تا حدی به دلیل عدم تمایل به بازی در برابر کشورهایی که با آنها در جنگ بودند، و تا حدی به عنوان اعتراض به نفوذ خارجی در فوتبال، اما در سال ۱۹۴۶ به دنبال دعوت فیفا دوباره به آن پیوستند. با این حال، حضور انگلستان موفقیتآمیز نبود.
آغاز جنگ کره در ژوئن ۱۹۵۰، بسیاری از سیاستگذاران واشنگتن را متقاعد کرد که جنگ در هندوچین نمونهای از توسعهطلبی کمونیستی به رهبری اتحاد جماهیر شوروی است.
در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰، ارتش کره شمالی به رهبری کیم ایل سونگ به کره جنوبی حمله کرد و جنگ کره آغاز شد.
درگیری زمانی به جنگ تبدیل شد که نیروهای نظامی کره شمالی (KPA) - با حمایت اتحاد جماهیر شوروی و چین - در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ از مرز عبور کرده و به کره جنوبی پیشروی کردند.
در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰، شورای امنیت سازمان ملل متحد با قطعنامه ۸۲ شورای امنیت، تهاجم کره شمالی به کره جنوبی را به اتفاق آرا محکوم کرد.
در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۰، مجلس ملی از لایحه مهمی که توسط میلووان جیلاس و تیتو در مورد «خودگردانی» حمایت کرد؛ نوعی آزمایش سوسیالیستی مستقل تعاونی که مشارکت در سود و دموکراسی در محیط کار را در شرکتهای دولتی سابق معرفی کرد و سپس به مالکیت اجتماعی مستقیم کارکنان تبدیل شد.
در ژوئن ۱۹۵۰، سوزی دلر تمرینات آهنگ «C'est si bon» را با امه بارلی و ارکسترش در کازینوی مونت کارلو انجام داد، جایی که لوئی آرمسترانگ در حال پایان دادن به برنامه شبانه بود. آرمسترانگ از این آهنگ لذت برد و نسخه آمریکایی آن را در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۰ در نیویورک ضبط کرد.
در ۲۷ ژوئن، ری به همراه بخشی از دولت از سئول تخلیه شد.
در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰، پس از آغاز درگیریها در کره، ترومن به ناوگان هفتم نیروی دریایی ایالات متحده دستور داد تا برای جلوگیری از درگیری بیشتر بین دولت کمونیستی در سرزمین اصلی چین و جمهوری چین (ROC) در تایوان، وارد تنگه تایوان شود.
پس از بحث در مورد این موضوع، شورای امنیت در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ قطعنامه ۸۳ را منتشر کرد که به کشورهای عضو توصیه میکرد کمکهای نظامی به جمهوری کره ارائه دهند.
در ۲۷ ژوئن، رئیسجمهور ترومن به نیروهای هوایی و دریایی آمریکا دستور داد به کره جنوبی کمک کنند.
در ۲۸ ژوئن، ری دستور کشتار مخالفان سیاسی مشکوک در کشور خود را صادر کرد.
در ۲۸ ژوئن، ساعت ۲ بامداد، جمهوری کره (جنوب) برای متوقف کردن ارتش خلق کره (شمال)، پل هانگانگ بر روی رودخانه هان را منفجر کرد.
در ۳۰ ژوئن ۱۹۵۰، اولین محمولههای ایالات متحده برای هندوچین تحویل داده شد. در سپتامبر، ترومن گروه مشاوره کمک نظامی (MAAG) را برای کمک به فرانسویها به هندوچین فرستاد.
