نامهای از پیر کوری او را متقاعد کرد که برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا به پاریس بازگردد. با اصرار اسکلودوفسکا، کوری تحقیقات خود را در مورد مغناطیس نوشت و در مارس ۱۸۹۵ دکترای خود را دریافت کرد؛ او همچنین به مقام استادی در مدرسه ارتقا یافت.
پس از سقوط ویهایوی در ۱۲ فوریه ۱۸۹۵ و کاهش شرایط سخت زمستانی، نیروهای ژاپنی به سمت جنوب منچوری و شمال چین پیشروی کردند. تا مارس ۱۸۹۵، ژاپنیها پستهایی را مستحکم کرده بودند که بر مسیرهای دریایی به سمت پکن مسلط بود. اگرچه این آخرین نبرد بزرگ بود، اما درگیریهای متعددی در پی آن رخ داد. نبرد یینگکو در ۵ مارس ۱۸۹۵ در خارج از شهر بندری یینگکو در منچوری رخ داد.
ژاپنیها تدارکات برای تصرف تایوان را آغاز کرده بودند. با این حال، اولین عملیات نه علیه خود جزیره، بلکه علیه جزایر پسکادورز انجام میشد که به دلیل موقعیت استراتژیکشان در سواحل غربی، به سکوی پرشی برای عملیاتهای بعدی علیه جزیره تبدیل میشدند. در ۶ مارس، یک نیروی اعزامی ژاپنی متشکل از یک هنگ پیادهنظام تقویتشده با ۲۸۰۰ سرباز و یک آتشبار توپخانه در پنج کشتی ترابری بارگیری شدند و از اوجینا به سمت ساسبو حرکت کردند و سه روز بعد به آنجا رسیدند.
در ساعات اولیه صبح ۱۳ مارس ۱۸۹۵، ساختمان خیابان پنجم جنوبی که آزمایشگاه تسلا در آن قرار داشت، دچار آتشسوزی شد. آتش از زیرزمین ساختمان شروع شد و به قدری شدید بود که آزمایشگاه تسلا در طبقه چهارم سوخت و به طبقه دوم فرو ریخت. این آتشسوزی نه تنها پروژههای در حال انجام تسلا را به تعویق انداخت، بلکه مجموعهای از یادداشتهای اولیه و مطالب تحقیقاتی، مدلها و قطعات نمایشی، از جمله بسیاری از مواردی که در نمایشگاه جهانی کلمبیایی ۱۸۹۳ به نمایش گذاشته شده بودند را از بین برد. تسلا به نیویورک تایمز گفت: «من آنقدر اندوهگین هستم که نمیتوانم صحبت کنم. چه میتوانم بگویم؟» پس از آتشسوزی، تسلا به خیابان ۴۶ و ۴۸ ایست هیوستون نقل مکان کرد و آزمایشگاه خود را در طبقات ششم و هفتم بازسازی کرد.
در ۱۵ مارس، پنج کشتی ترابری که توسط هفت رزمناو و پنج قایق اژدرافکن از ناوگروه چهارم اسکورت میشدند، ساسبو را به مقصد جنوب به سمت پسکادورز ترک کردند.
ناوگان ژاپن در شب ۲۰ مارس به پسکادورز رسید، اما با هوای طوفانی مواجه شد. به دلیل شرایط بد جوی، پیادهسازی نیروها تا ۲۳ مارس، زمانی که هوا صاف شد، به تعویق افتاد.
در صبح ۲۳ مارس، کشتیهای جنگی ژاپنی بمباران مواضع چین در اطراف بندر لیژانگجیائو را آغاز کردند. قلعهای که از بندر محافظت میکرد به سرعت خاموش شد. حدود ظهر، نیروهای ژاپنی پیادهسازی خود را آغاز کردند. بهطور غیرمنتظرهای، هنگامی که عملیات پیادهسازی در جریان بود، توپهای قلعه دوباره آتش گشودند که باعث سردرگمی در میان نیروهای ژاپنی شد. اما پس از گلولهباران توسط رزمناوهای ژاپنی، آنها دوباره به سرعت خاموش شدند. تا ساعت ۲ بعدازظهر، لیژانگجیائو تحت کنترل ژاپن بود.
پس از تقویت مواضع تصرفشده، صبح روز بعد، نیروهای ژاپنی به سمت شهر اصلی ماگونگ حرکت کردند. چینیها مقاومت نمادینی نشان دادند و پس از یک درگیری کوتاه، مواضع خود را رها کرده و به جزیره شییو در نزدیکی آن عقبنشینی کردند. در ساعت ۱۱:۳۰ صبح، ژاپنیها وارد ماگونگ شدند.
کشتیهای جنگی ژاپنی روز بعد وارد تنگه شدند و پس از کشف اینکه هیچ میدان مینی وجود ندارد، وارد بندر ماگونگ شدند.
نامهای از پیر کوری او را متقاعد کرد که برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا به پاریس بازگردد. با اصرار اسکلودوفسکا، کوری تحقیقات خود را در مورد مغناطیس نوشت و در مارس ۱۸۹۵ دکترای خود را دریافت کرد؛ او همچنین به مقام استادی در مدرسه ارتقا یافت.
پس از سقوط ویهایوی در ۱۲ فوریه ۱۸۹۵ و کاهش شرایط سخت زمستانی، نیروهای ژاپنی به سمت جنوب منچوری و شمال چین پیشروی کردند. تا مارس ۱۸۹۵، ژاپنیها پستهایی را مستحکم کرده بودند که بر مسیرهای دریایی به سمت پکن مسلط بود. اگرچه این آخرین نبرد بزرگ بود، اما درگیریهای متعددی در پی آن رخ داد. نبرد یینگکو در ۵ مارس ۱۸۹۵ در خارج از شهر بندری یینگکو در منچوری رخ داد.
ژاپنیها تدارکات برای تصرف تایوان را آغاز کرده بودند. با این حال، اولین عملیات نه علیه خود جزیره، بلکه علیه جزایر پسکادورز انجام میشد که به دلیل موقعیت استراتژیکشان در سواحل غربی، به سکوی پرشی برای عملیاتهای بعدی علیه جزیره تبدیل میشدند. در ۶ مارس، یک نیروی اعزامی ژاپنی متشکل از یک هنگ پیادهنظام تقویتشده با ۲۸۰۰ سرباز و یک آتشبار توپخانه در پنج کشتی ترابری بارگیری شدند و از اوجینا به سمت ساسبو حرکت کردند و سه روز بعد به آنجا رسیدند.
در ساعات اولیه صبح ۱۳ مارس ۱۸۹۵، ساختمان خیابان پنجم جنوبی که آزمایشگاه تسلا در آن قرار داشت، دچار آتشسوزی شد. آتش از زیرزمین ساختمان شروع شد و به قدری شدید بود که آزمایشگاه تسلا در طبقه چهارم سوخت و به طبقه دوم فرو ریخت. این آتشسوزی نه تنها پروژههای در حال انجام تسلا را به تعویق انداخت، بلکه مجموعهای از یادداشتهای اولیه و مطالب تحقیقاتی، مدلها و قطعات نمایشی، از جمله بسیاری از مواردی که در نمایشگاه جهانی کلمبیایی ۱۸۹۳ به نمایش گذاشته شده بودند را از بین برد. تسلا به نیویورک تایمز گفت: «من آنقدر اندوهگین هستم که نمیتوانم صحبت کنم. چه میتوانم بگویم؟» پس از آتشسوزی، تسلا به خیابان ۴۶ و ۴۸ ایست هیوستون نقل مکان کرد و آزمایشگاه خود را در طبقات ششم و هفتم بازسازی کرد.
در ۱۵ مارس، پنج کشتی ترابری که توسط هفت رزمناو و پنج قایق اژدرافکن از ناوگروه چهارم اسکورت میشدند، ساسبو را به مقصد جنوب به سمت پسکادورز ترک کردند.
ناوگان ژاپن در شب ۲۰ مارس به پسکادورز رسید، اما با هوای طوفانی مواجه شد. به دلیل شرایط بد جوی، پیادهسازی نیروها تا ۲۳ مارس، زمانی که هوا صاف شد، به تعویق افتاد.
در صبح ۲۳ مارس، کشتیهای جنگی ژاپنی بمباران مواضع چین در اطراف بندر لیژانگجیائو را آغاز کردند. قلعهای که از بندر محافظت میکرد به سرعت خاموش شد. حدود ظهر، نیروهای ژاپنی پیادهسازی خود را آغاز کردند. بهطور غیرمنتظرهای، هنگامی که عملیات پیادهسازی در جریان بود، توپهای قلعه دوباره آتش گشودند که باعث سردرگمی در میان نیروهای ژاپنی شد. اما پس از گلولهباران توسط رزمناوهای ژاپنی، آنها دوباره به سرعت خاموش شدند. تا ساعت ۲ بعدازظهر، لیژانگجیائو تحت کنترل ژاپن بود.
پس از تقویت مواضع تصرفشده، صبح روز بعد، نیروهای ژاپنی به سمت شهر اصلی ماگونگ حرکت کردند. چینیها مقاومت نمادینی نشان دادند و پس از یک درگیری کوتاه، مواضع خود را رها کرده و به جزیره شییو در نزدیکی آن عقبنشینی کردند. در ساعت ۱۱:۳۰ صبح، ژاپنیها وارد ماگونگ شدند.
کشتیهای جنگی ژاپنی روز بعد وارد تنگه شدند و پس از کشف اینکه هیچ میدان مینی وجود ندارد، وارد بندر ماگونگ شدند.
