تنها مادرید و چند پایگاه دیگر برای نیروهای جمهوریخواه باقی مانده بود. در ۵ مارس ۱۹۳۹، ارتش جمهوریخواه به رهبری سرهنگ سگیسموندو کاسادو و سیاستمدار خولیان بستیرو، علیه نخستوزیر خوان نگرین قیام کردند و شورای دفاع ملی (Consejo Nacional de Defensa یا CND) را برای مذاکره جهت توافق صلح تشکیل دادند.
نگرین در ۶ مارس به فرانسه گریخت، اما نیروهای کمونیست در اطراف مادرید علیه حکومت نظامی قیام کردند و یک جنگ داخلی کوتاه در دل جنگ داخلی آغاز شد. کاسادو آنها را شکست داد و مذاکرات صلح را با ملیگرایان آغاز کرد، اما فرانکو از پذیرش هر چیزی کمتر از تسلیم بیقید و شرط خودداری کرد.
در مارس ۱۹۳۹، آلمان باقیمانده چکسلواکی را اشغال کرد و متعاقباً آن را به تحتالحمایه آلمانی بوهم و موراویا و یک دولت دستنشانده طرفدار آلمان، یعنی جمهوری اسلواکی، تقسیم کرد.
در ۱۵ مارس ۱۹۳۹، هیتلر با نقض توافقنامه مونیخ و احتمالاً به دلیل بحران اقتصادی عمیق که نیازمند داراییهای اضافی بود، به ورماخت دستور داد به پراگ حمله کند و از قلعه پراگ، بوهم و موراویا را تحتالحمایه آلمان اعلام کرد.
هیتلر همچنین در ۲۰ مارس ۱۹۳۹ اولتیماتومی به لیتوانی داد و آنها را مجبور به واگذاری منطقه کلایپدا، که قبلاً ممللند آلمان بود، کرد.
در ۲۶ مارس، ملیگرایان یک حمله عمومی را آغاز کردند.
در ۲۸ مارس ۱۹۳۹، با کمک نیروهای طرفدار فرانکو در داخل شهر (همان «ستون پنجم» که ژنرال مولا در تبلیغات رادیویی سال ۱۹۳۶ به آن اشاره کرده بود)، مادرید به دست ملیگرایان افتاد.
او که از «تضمین» بریتانیا در ۳۱ مارس ۱۹۳۹ برای استقلال لهستان رنجیده بود، گفت: «من برای آنها معجونی شیطانی دم خواهم کرد».
در ۲۸ مارس، ملیگرایان مادرید را اشغال کردند و تا ۳۱ مارس، کنترل تمام قلمرو اسپانیا را در دست گرفتند.
تنها مادرید و چند پایگاه دیگر برای نیروهای جمهوریخواه باقی مانده بود. در ۵ مارس ۱۹۳۹، ارتش جمهوریخواه به رهبری سرهنگ سگیسموندو کاسادو و سیاستمدار خولیان بستیرو، علیه نخستوزیر خوان نگرین قیام کردند و شورای دفاع ملی (Consejo Nacional de Defensa یا CND) را برای مذاکره جهت توافق صلح تشکیل دادند.
نگرین در ۶ مارس به فرانسه گریخت، اما نیروهای کمونیست در اطراف مادرید علیه حکومت نظامی قیام کردند و یک جنگ داخلی کوتاه در دل جنگ داخلی آغاز شد. کاسادو آنها را شکست داد و مذاکرات صلح را با ملیگرایان آغاز کرد، اما فرانکو از پذیرش هر چیزی کمتر از تسلیم بیقید و شرط خودداری کرد.
در مارس ۱۹۳۹، آلمان باقیمانده چکسلواکی را اشغال کرد و متعاقباً آن را به تحتالحمایه آلمانی بوهم و موراویا و یک دولت دستنشانده طرفدار آلمان، یعنی جمهوری اسلواکی، تقسیم کرد.
در ۱۵ مارس ۱۹۳۹، هیتلر با نقض توافقنامه مونیخ و احتمالاً به دلیل بحران اقتصادی عمیق که نیازمند داراییهای اضافی بود، به ورماخت دستور داد به پراگ حمله کند و از قلعه پراگ، بوهم و موراویا را تحتالحمایه آلمان اعلام کرد.
هیتلر همچنین در ۲۰ مارس ۱۹۳۹ اولتیماتومی به لیتوانی داد و آنها را مجبور به واگذاری منطقه کلایپدا، که قبلاً ممللند آلمان بود، کرد.
در ۲۶ مارس، ملیگرایان یک حمله عمومی را آغاز کردند.
در ۲۸ مارس ۱۹۳۹، با کمک نیروهای طرفدار فرانکو در داخل شهر (همان «ستون پنجم» که ژنرال مولا در تبلیغات رادیویی سال ۱۹۳۶ به آن اشاره کرده بود)، مادرید به دست ملیگرایان افتاد.
او که از «تضمین» بریتانیا در ۳۱ مارس ۱۹۳۹ برای استقلال لهستان رنجیده بود، گفت: «من برای آنها معجونی شیطانی دم خواهم کرد».
در ۲۸ مارس، ملیگرایان مادرید را اشغال کردند و تا ۳۱ مارس، کنترل تمام قلمرو اسپانیا را در دست گرفتند.
