او با آغاز مراحل طلاق در مه ۱۹۵۶، ادعا کرد که ماندلا از نظر فیزیکی او را مورد آزار قرار داده است؛ ماندلا این اتهامات را رد کرد و برای حضانت فرزندانشان جنگید. او دادخواست جدایی خود را در نوامبر پس گرفت، اما ماندلا در ژانویه ۱۹۵۸ درخواست طلاق داد؛ طلاق در مارس نهایی شد و فرزندان تحت مراقبت اولین قرار گرفتند.
تا مارس ۱۹۵۸، جنایات مداوم نیروهای باتیستا باعث شد که ایالات متحده فروش سلاح به دولت کوبا را متوقف کند.
برگولیو در حوزه علمیه اسقف اعظم، حوزه علمیه اینماکولادا کونسپسیون در ویلا دووتو، بوئنوس آیرس تحصیل کرد و پس از سه سال، در ۱۱ مارس ۱۹۵۸ به عنوان نوآموز وارد انجمن عیسی شد.
پس از استعفا از نیروی هوایی سلطنتی (RAF) و سفر به دور دنیا به مدت ۱۸ ماه، تاونسند در مارس ۱۹۵۸ بازگشت؛ او و مارگارت چندین بار یکدیگر را ملاقات کردند، اما نتوانستند از دست مطبوعات («دوباره با هم») یا مخالفتهای سلطنتی در امان بمانند. تاونسند دوباره بریتانیا را ترک کرد تا کتابی درباره سفرش بنویسد؛ بریمین در سال ۱۹۵۸ نتیجه گرفت که «هیچیک از موانع اساسی ازدواج آنها برطرف نشده است - یا هیچ چشماندازی برای برطرف شدن نشان نمیدهد». تاونسند در طول تور کتاب سال ۱۹۷۰ گفت که او و مارگارت با هم مکاتبه نمیکنند و از زمان ملاقات «دوستانه» سال ۱۹۵۸ یکدیگر را ندیدهاند، «درست مثل اینکه فکر میکنم خیلی از مردم هرگز دوستدخترهای قدیمی خود را نمیبینند». نامههای عاشقانه آنها در آرشیو سلطنتی است و تا ۱۰۰ سال پس از تولد مارگارت در دسترس نخواهد بود.
او با آغاز مراحل طلاق در مه ۱۹۵۶، ادعا کرد که ماندلا از نظر فیزیکی او را مورد آزار قرار داده است؛ ماندلا این اتهامات را رد کرد و برای حضانت فرزندانشان جنگید. او دادخواست جدایی خود را در نوامبر پس گرفت، اما ماندلا در ژانویه ۱۹۵۸ درخواست طلاق داد؛ طلاق در مارس نهایی شد و فرزندان تحت مراقبت اولین قرار گرفتند.
تا مارس ۱۹۵۸، جنایات مداوم نیروهای باتیستا باعث شد که ایالات متحده فروش سلاح به دولت کوبا را متوقف کند.
برگولیو در حوزه علمیه اسقف اعظم، حوزه علمیه اینماکولادا کونسپسیون در ویلا دووتو، بوئنوس آیرس تحصیل کرد و پس از سه سال، در ۱۱ مارس ۱۹۵۸ به عنوان نوآموز وارد انجمن عیسی شد.
پس از استعفا از نیروی هوایی سلطنتی (RAF) و سفر به دور دنیا به مدت ۱۸ ماه، تاونسند در مارس ۱۹۵۸ بازگشت؛ او و مارگارت چندین بار یکدیگر را ملاقات کردند، اما نتوانستند از دست مطبوعات («دوباره با هم») یا مخالفتهای سلطنتی در امان بمانند. تاونسند دوباره بریتانیا را ترک کرد تا کتابی درباره سفرش بنویسد؛ بریمین در سال ۱۹۵۸ نتیجه گرفت که «هیچیک از موانع اساسی ازدواج آنها برطرف نشده است - یا هیچ چشماندازی برای برطرف شدن نشان نمیدهد». تاونسند در طول تور کتاب سال ۱۹۷۰ گفت که او و مارگارت با هم مکاتبه نمیکنند و از زمان ملاقات «دوستانه» سال ۱۹۵۸ یکدیگر را ندیدهاند، «درست مثل اینکه فکر میکنم خیلی از مردم هرگز دوستدخترهای قدیمی خود را نمیبینند». نامههای عاشقانه آنها در آرشیو سلطنتی است و تا ۱۰۰ سال پس از تولد مارگارت در دسترس نخواهد بود.
